Γιατί κατσουφιάζεις;

5.11.2015

 

 

«Είμαι πολύ κουρασμένος! Θέλω λίγο να ξαποστάσω», είπε.
Έκατσε στην ξύλινη καρέκλα με το ψάθινο κάθισμα και έκλεισε τα μάτια του. Δεν πρόλαβε να βγάλει καν το παλτό του, ούτε να ξεδιψάσει τα χείλη του - παρά μόνο πήρε μια μεγάλη ανάσα και ένιωσε προς στιγμήν πιο ήρεμος.
«Εδώ είσαι!», είπαν και έτρεξαν με τα χέρια ανοιχτά - χέρια ικανά να δώσουν αληθινές αγκαλιές.
Όταν χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου και ακούς μελωδίες στενάχωρες στο μυαλό σου, μην ανησυχείς, κάποιος θα βρεθεί να σου πιάσει το χέρι και να σου δείξει το ζεστό του χαμόγελο. Όταν δεν μπορείς να δεις τίποτα· βυθίσου στη σκέψη σου και δες τα όλα με το φως και τα χρώματα που έχουν μερικά όνειρα.
Όπως είχε πε και ο Émile Chartier: «Η απαισιοδοξία είναι θέμα διάθεσης. Η αισιοδοξία είναι θέμα θέλησης».

 

_

γράφει η Παναγιώτα Μάρκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Αταβισμός

Αταβισμός

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1936             Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια πόρτα ξεκλειδώθηκε. Ο πατέρας...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Και σας ευχαριστώγια την αισιόδοξη νότα στην ημέρα μου!!

    Απάντηση
    • Γιώτα Μάρκου

      Χαίρομαι που το κείμενο μου μπόρεσε και το κατάφερε αυτό!

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Και από λόγους να κατσουφιάζουμε….ουυυυυ με το τσουβάλι! Ας έχουμε λόγους αμυντικούς να σπάμε τούτη την αλυσίδα και να γελάμε. Εξάλλου σοφή η ρήση που λέει πως οι μέρες που δε γελάμε είναι οι μέρες που δεν τις ζούμε!!!
    Ωραίο το μήνυμά σας…

    Απάντηση
    • Γιώτα Μάρκου

      Σας ευχαριστώ πολύ για τα ωραία σχόλια σας, στα κείμενα μου!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου