Γύριζε πίσω απ’ τον καιρό και μη φοβάσαι…

20.04.2016

Κρυφή η σιωπή μου
παλιό χάρτινο καράβι
τρέχει η ψυχή μου
το ταξίδι να προλάβει
χρυσά πανιά με αγγέλους
έχει κεντημένα
και τα όνειρα μου
στη σκουριά ζωγραφισμένα.

Σε ταξιδεύω
σε μια Πόλη μυθική
χορό χορεύω
σε μια νύχτα ερωτική
του φεγγαριού απόψε
κλέβω όλο το φως
μ' άστρα σε ντύνω
για να λάμπεις, ουρανός.

Σε ικετεύω
όταν σωπαίνεις μοναχός
στα μάτια, όταν
δάκρυ γίνεται ο καημός
γύριζε πίσω απ' τον καιρό
και μη φοβάσαι
όσα μας δένουν μυστικά,
να τα θυμάσαι.

Τις μυστικές στιγμές
ψυχή μου, αφήνω
τις διαδρομές σου στη σιωπή
να ακολουθούν.
Πόσες μας δένουν
ενοχές, τα μάτια κλείνω
όλα είναι Αγάπη
κι από Αγάπη
ας χαθούν.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Σπύρος Μακρυγιάννης

    Τρυφερό και όμορφο…. Γλυκύτατο… συναισθηματικά γεμάτο….

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Όλα είν’ αγάπη κι από αγάπη ας χαθούν!!!!!!!!!!!!!
    ΥΕΡΟΧΟΙ ΣΤΙΧΟΙ… ΜΠΡΑΒΟ ΖΩΗ!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    όλα είναι Αγάπη
    κι από Αγάπη
    ας χαθούν….

    έτσι ειναι Ζωή…ναι…
    την καλησπέρα μου και την αγάπη μου

    Απάντηση
  4. Ζωή Δικταίου

    Λάφυρο από τον καιρό της αθωότητας. Ευχαριστώ που τιμάτε με τα καλά σας λόγια, εκείνη την εποχή, ευχαριστώ που με καταδέχεστε. Ας έχει η ζωή να σας φέρει ομορφιές και θύμησες.

    Απάντηση
  5. Ζωή Δικταίου

    Όταν η μνήμη γίνεται προσευχή, όλα είναι πανέμορφα. Την αγάπη μου Σοφία.

    Απάντηση
  6. Ζωή Δικταίου

    Στην κόψη της ψυχής φαίνονται οι αντοχές, εκεί που η Αγάπη γίνεται μοναδικός και μόνος προορισμός Χρυσούλα.

    Απάντηση
  7. Ζωή Δικταίου

    Μάχη, ναι στον καιρό της Αγάπης, εκεί που φέγγει πια το αλάτι και αναγνωρίζουμε την αληθινή ουσία. Ναι, παλιομοδίτισα ψυχή είμαι και έτσι θα μείνω…

    Απάντηση
  8. Σοφία Ντούπη

    Τις μυστικές στιγμές
    ψυχή μου, αφήνω
    τις διαδρομές σου στη σιωπή
    να ακολουθούν.
    Πόσες μας δένουν
    ενοχές, τα μάτια κλείνω
    όλα είναι Αγάπη
    κι από Αγάπη
    ας χαθούν.
    Πολύ όμορφο… γεμάτες τρυφερότητα αλλά και δύναμη οι λέξεις σου!!!

    Απάντηση
  9. Ζωή Δικταίου

    Ευχαριστώ Σοφία. Έχω κρατήσει λάφυρα της μνήμης ευτυχώς πολλά, τα έκρυψα μέσα σε λέξεις, αγαπώ τις λέξεις.

    Απάντηση
  10. Γιάννης Καραμέλος

    <>

    Δεν ξεσκουριάζει η σκουριά από τον φράχτη
    εκεί η σκουριά πάντα σκουριά θα μένει
    μες την καρδιά σου ποτέ δεν έβαλες το άχτι
    γιατί με αγάπη πάντα ήσουν κεντημένη .

    Γιαυτό με τρυφερότητα τα λόγια σου τα δένεις
    και με αγάπη περισσή στα παλαιά μας φέρνεις.

    τα φιλιά μου.

    Απάντηση
  11. Ζωή Δικταίου

    Γυρίζω του παλιού καιρού, λαθρακιασμένη ανέμη
    κι έχω μια κόκκινη κλωστή στο όνειρο δεμένη,
    φεύγει τ’ ανέμου και πετά, η σκέψη, σ’ άλλη σκέψη
    εκείνος που αγάπησε, μπορεί να με πιστέψει.

    Ευχαριστώ Γιάννη. Με συγκινεί το γεγονός ότι αφήνεις, το χάρτινο καραβάκι μου να μπαίνει πανηγυρικά στο λιμάνι της καρδιάς σου. Την αγάπη μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου