Κρυφή η σιωπή μου
παλιό χάρτινο καράβι
τρέχει η ψυχή μου
το ταξίδι να προλάβει
χρυσά πανιά με αγγέλους
έχει κεντημένα
και τα όνειρα μου
στη σκουριά ζωγραφισμένα.

Σε ταξιδεύω
σε μια Πόλη μυθική
χορό χορεύω
σε μια νύχτα ερωτική
του φεγγαριού απόψε
κλέβω όλο το φως
μ' άστρα σε ντύνω
για να λάμπεις, ουρανός.

Σε ικετεύω
όταν σωπαίνεις μοναχός
στα μάτια, όταν
δάκρυ γίνεται ο καημός
γύριζε πίσω απ' τον καιρό
και μη φοβάσαι
όσα μας δένουν μυστικά,
να τα θυμάσαι.

Τις μυστικές στιγμές
ψυχή μου, αφήνω
τις διαδρομές σου στη σιωπή
να ακολουθούν.
Πόσες μας δένουν
ενοχές, τα μάτια κλείνω
όλα είναι Αγάπη
κι από Αγάπη
ας χαθούν.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!