Δεύτερη ζωή δεν έχει

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Αν θες να ζήσεις, ξεκίνα τώρα. Μην περιμένεις το αύριο…

Αν θες να πεις “σ’ αγαπώ”, κάν’ το γρήγορα. Μην περιμένεις να ξεθυμάνει…

Αν θες να αγκαλιάσεις, αγκάλιασε αιφνιδιαστικά. Μην περιμένεις την κατάλληλη στιγμή…

Αν θες να χαρείς, άρχισε από σήμερα. Μην περιμένεις ξεχωριστές ευκαιρίες…

Αν θες να γελάσεις, γέλασε με την καρδιά σου. Μην περιμένεις τις ιδανικές συνθήκες…

Αν θες να δείξεις πως είσαι ερωτευμένος, δείχνε το παντού και πάντα. Μην περιμένεις μέχρι να σου φύγει…

Αν θες να πεις πως σε πλήγωσαν, φώναξέ το. Μην περιμένεις την ώρα που δεν θα σε ακούσουν…

Αν θες να κλάψεις, ξέσπασε αμέσως. Μην περιμένεις να στεγνώσει το δάκρυ…

Αν θες να προχωρήσεις μπροστά, προσπάθησε μόνος σου. Μην περιμένεις να σε τραβήξουν οι άλλοι…

Αν θες να μιλήσεις, ζήτησέ το. Μην περιμένεις να μαντέψουν την ανάγκη σου…

_

γράφει η Νίκη Αλπού

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 06 – 07 Ιουνίου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 06 – 07 Ιουνίου 2026

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...

Το γρανάζι

Το γρανάζι

Η πεζή και τετριμμένη καθημερινότητα δεν επρόκειτο να διαταραχθεί. Τα ίδια και τα ίδια αδιέξοδα μεταξύ των οποίων ακροβατούσε επιδιώκοντας να βρει την ισορροπία της ζωής. Όμως αυτή δεν ερχόταν. Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος σε έναν κόσμο ασταθή; Για να γίνει κάτι...

Ο χορός των καταραμένων

Ο χορός των καταραμένων

Ήταν Σεπτέμβρης. Ένα από τα τελευταία δειλινά του. Όπως πάντα όταν επέστρεφα στο σπίτι, είχα σταματήσει στο πιο όμορφο σημείο της πόλης. Ένα πάρκο στο κέντρο της, στολισμένο με μια μικρή λίμνη, στην άκρη της οποίας δέσποζε μια παλιά εκκλησία. Η λίμνη της φωτιάς, την...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο χορός των καταραμένων

Ο χορός των καταραμένων

Ήταν Σεπτέμβρης. Ένα από τα τελευταία δειλινά του. Όπως πάντα όταν επέστρεφα στο σπίτι, είχα σταματήσει στο πιο όμορφο σημείο της πόλης. Ένα πάρκο στο κέντρο της, στολισμένο με μια μικρή λίμνη, στην άκρη της οποίας δέσποζε μια παλιά εκκλησία. Η λίμνη της φωτιάς, την...

ο κόσμος της

ο κόσμος της

Ήρθε με μια ρόμπα που δεν ήτανε δική της Γύριζε και ξεγύριζε τα μανίκια Σε περίμενα, της είπα Δεν κοιτούσε, δεν άκουγε Προσπαθούσε να τα βρει με τη ρόμπα της  Και με εκείνο το μαντήλι που έψαχνε κάπου να το βάλει Κάποτε με κοίταξε Εσύ; μου κάνει. Τι γυρεύεις εδώ; Σε...

Νύφη

Νύφη

(Γάμος ήταν που δεν ήτανε να γίνει…) Προσπάθησε πολύ να τον μεταπείσει. Προέβαλε κάθε επιχείρημα. Άλλωστε μια χαρά ζούσαν τη ζωή τους έτσι. Τι τους χρειαζόταν ένας γάμος; Από τη φύση της ήταν πνεύμα ανεξάρτητο. Όσα χρόνια θυμόταν τον εαυτό της, της άρεσε η διασκέδαση,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Απλά ..Όμορφα .. συγκινητικά λόγια. Να είστε καλά!!!!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *