Δρόμοι της πλάνης

24.03.2018

Σκληρά αγκάθια καρφώθηκαν στις πατούσες της ψυχής, σε μικρά κομματάκια διαλύθηκαν.

Οι ραγισμένες μέρες μ' αποκαρδιώνουν, δεν τολμώ να τα ξανακολλήσω. 

Έτσι κι αλλιώς κι οι αναμνήσεις σκόρπισαν, η ζωή σέρνεται ξοφλημένη. Ο καιρός πληγώθηκε, σ' άδεια θάλασσα περπατάει και λυγάει. Το κύμα ξεβράστηκε στα βράχια, θάνατο μυρίζει και όχι αγάπη. Το ταξίδι μακρινό, ο γυρισμός δύσκολος, οι αλυσίδες σκουριασμένες.

Ραγισμένο και το πρόσωπο τ' ουρανού. Τόσες ψυχές σκάλωσαν σ' αγκαθωτά συρματοπλέγματα. Κι ο πόνος τρέχει σαν της βροχής τα δάκρυα. Οι αστραπές βουτηγμένες στης ψυχής το αίμα, καίνε της άνοιξης τ' απομεινάρια. Δεν ξεπαγώνει έτσι ο χειμώνας, δεν ανασταίνεται η άνοιξη. Τα μάτια της κατακόκκινα. Ακόμη και τα γιασεμάκια μου έμειναν άλαλα, λύγισαν. Πώς ν' αναπνεύσουν σ' ένα κόσμο δίχως ψυχή; Οι χαραυγές ξεχάστηκαν, ματώνουν τ' ασημένια φεγγάρια. Ο αγώνας αδύναμος, χάθηκε στα μισοσβησμένα φώτα. Και το χαμόγελο της πεταλούδας, ξεθώριασε στους σκονισμένους δρόμους της πλάνης. Τα λουλούδια σκόρπισαν τ' άρωμά τους. Τι κι αν άνθισαν οι τριανταφυλλιές, καρφώθηκαν τ' αγκάθια τους στην αλήθεια. Το ταξίδι πυρπολημένο στο δρόμο τον αδιάβατο. Το μυαλό μπερδεμένο, τα χέρια τρεμάμενα κουπιά κι η υπόσχεση αργεί πολύ να 'ρθει. Γδαρμένες μαργαρίτες απλώνονται ολόγυρά μου. Με πληγώνει η απουσία και το κεντρί της μέλισσας μουδιάζει τα δάχτυλά μου.

Θα γυρίσουν... Δεν θα γυρίσουν...

Θα παγιδέψω το άρωμα απ' τα γιασεμάκια μου για να μυρώσουν την ελπίδα μου.

Θα θυσιάσω ακόμα και τα τελευταία πέταλα της μαργαρίτας μου, γιατί η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία...

 

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ (διήγημα) πολὺς δ᾽ ἅμ᾽ αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν ὕμνοισιν: οὐ γὰρ οἶδ᾽ ἀνεῳγμένας πύλας Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ Δεν πέθανε η Φραγκογιαννού από το μαύρο κύμα την ξέβρασε η θάλασσα, την...

Άνιση αντιπαλότητα

Άνιση αντιπαλότητα

Ήταν η δεύτερη γάτα που μου σκότωναν μέσα σε ελάχιστους μήνες. Και δεν ήταν από κάποια δικαιολογημένη αφορμή που να μπορούν να την επικαλεστούν. Ήταν η χαρά τους να σου προκαλούν στενοχώρια και να σε φέρνουν σε δύσκολη θέση. Ακόμη κι αυτοί που φαίνονταν αμέτοχοι όταν...

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελένη Φλεμετάκη

    Ευχαριστώ πολύ για την επιμέλεια του κειμένου…Χρόνια πολλά για την αυριανή μέρα σε όλους σας….Το μονόλογο αυτό τον αφιερώνω στους Έλληνες στρατιωτικούς με την ελπίδα να γυρίσουν …και οπως γράφω”’Θα θυσιάσω και τα τελευταία πέταλα της μαργαρίτας…γιατί η ελπίδα πεθαίνει παντα τελευταία”.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου