Εάν τη ζωή δεν έχω

21.08.2016

woman_alone

Εάν τη ζωή δεν έχω 
ένα τέλος επιθυμώ
να με ραίνει με χαρά 
σαν θα μακραίνω
Άφησέ με να ανοίξω
γυάλινη πόρτα λευκή
Διάφανη και ελεύθερη 
το κατώφλι να περάσω 
Μια στιγμή να προφτάσω 
δίχως τους λεπτοδείκτες
δίχως τους μετρητές 
που τη ζωή φυλακίζουν
Εάν τη ζωή δεν έχω
ένα τέλος επιθυμώ
Τέτοιο που να αφήνει 
τη σιωπή να αποχαιρετά
Να δώσω με το θάνατο
μια χειραψία αντρίκια
Δίχως δάκρυα δίχως δειλίες 
και δίχως αναστεναγμούς…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Ένα σφίξιμο στο στήθος τούτοι στίχοι…μα αν τη ζωή δεν έχω, την κυνηγώ ώσπου να την έχω. Ένας αγώνας δεν είναι η κατάκτησή της; Με ανηφόρες , κατηφόρες, λίγες ισάδες. Πότε με φυλακές, πότε με μικρές αποδράσεις. Πότε την κυνηγάμε,πότε την πιάνουμε, πότε μας ξεφεύγει. Όσο για τη διάφανη πόρτα που μας κάνει να νιώθουμε ελεύθεροι, εμείς τη δημιουργούμε, με τις επιλογές μας. Δύσκολο να την ανοίξεις, όχι ακατόρθωτο. Καλό βράδυ Μάχη μου, με πολλά και διάφανα όνειρα.

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Θαρραλέο και φιλοσοφημένο. Καλή εβδομάδα, Μάχη.

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Έτσι… έτσι θέλω και εγώ δίχως δάκρυα και δειλίες χωρίς αναστεναγμούς και μεμψημοιρίες!!!!! Εάν τη ζωή δεν έχω αυτό το τέλος επιθυμώ με μια χειραψία αντρίκια!!!!!!!
    Έγραψες μέσα μου… Ευχαριστώ πολύ!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σε ευχαριστώ Σοφία μου. Ναι ..αν και δύσκολο να παραμερίσει κανείς το φόβο…είναι πιο ωραίο να χαιρετάς αντρίκια. Τα φιλιά μου

      Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Μαχούλα, καλημέρα και καλή βδομάδα!!!
    Αργώ, αλλά δεν εγκαταλείπω!!!!!!!
    Λέξη-λέξη, στίχο-στίχο και όλο μαζί, απλά η ζωή. Και όπως κάτι ξεκινά, “οφείλει” και να τελειώσει. Και πόσο όμορφος κι αντρίκιος χαιρετισμός, που νομίζω πως οι περισσότεροι αποζητούμε!!!!!!
    Να είσαι καλά, να γράφεις, να μας ταξιδεύεις και να μας προσγειώνεις!!!!!!!!
    Θέλω να είσαι καλά!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου