Επιλέξτε Page

Είναι στιγμές…

16.10.2016

rustic_house

Ένα καλύβι απλοϊκό είν’ η ζωή μας… Τέσσερεις τοίχοι, μια οροφή, δυο παράθυρα, μια πόρτα και μια πυροστιά.
Αυτά αρκούν... Αρκεί στην πυροστιά να μπαίνει καθημερινά ένα τσουκάλι για να θρέψει τα στόματα που θα χαρίζουν χαμόγελα. Αρκεί τα παράθυρα ν’ ανοίγουν κάθε πρωί να μπει ο ήλιος της ελπίδας κι ο αέρας της προσμονής. Και να κλείνουν το βράδυ για να μην τρομάξει τ’ όνειρο που ακουμπάει στο προσκεφάλι του καθενός που ξέρει και μπορεί να ονειρεύεται. Αρκεί οι τέσσερεις τοίχοι να είναι οι τοίχοι προστασίας, με πρώτον την πίστη, δεύτερον την αγάπη, τρίτον την υγεία και τέταρτον την συντροφικότητα...
Χαρά σ’ εκείνον που οι τοίχοι του δεν μοιάζουν με πιστά αντίγραφα των τοίχων ενός κελιού. Και δεν εννοώ μόνο κυριολεκτικά, αλλά και μεταφορικά, το παραπέτασμα που σ’ εμποδίζει να πας παραπέρα...
Αρκεί μια οροφή για να στεγάζει το πολυπόθητο οικογενειακό άσυλο, εκεί που κάποτε ορίζαμε τα έχει μας και τη ζωή μας. Αρκεί ν’ ανοίγει η πόρτα της χαράς και να σ’ οδηγεί στους στόχους σου και σε ό,τι έχεις ονειρευτεί να πετύχεις. Αρκεί...
Κι έρχονται στιγμές που το καλύβι γιγαντώνεται, γίνεται πελώριο κι είναι θαρρείς έτοιμο να σωριαστεί πάνω σου. Κι εσύ δεν βρίσκεις την πόρτα να βγεις έξω, να πάρεις αέρα. Κι οι μεντεσέδες των παραθύρων έχουν -θαρρείς- αγκάθια και δεν μπορείς να τ’ αγγίξεις για να τ’ ανοίξεις, να γεμίσεις τα πνευμόνια σου με αέρα. Και ασφυκτιάς. Κι η πυροστιά δεν έχει πάνω της το τσουκάλι. Μόνο πυρώνει δίπηχα καρφιά! Για μένα να τα προορίσεις, Θεέ μου, όχι για δικούς μου ανθρώπους, μόνο για μένα… Και μην αργείς. Δεν το αντέχω το μαρτύριο της σταγόνας. Μια κι έξω. Σαν τη θάλασσα. Εκεί. Να σμίξω το γαλάζιο του ουρανού Σου με το γαλάζιο της πλανεύτρας θάλασσας.
Τότε οι στιγμές ή θα χαθούν ή θα κρατήσουν αιώνια!

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ευχαριστώ πολύ Ελένη….
    Ευχαριστώ όλη τη συντακτική ομάδα του τοβιβλίο.net για την αγάπη με την οποία περιβάλλει την κάθε προσπάθειά μου!!!
    ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Είναι πράγματι “στιγμές” που η πένα μεγαλουργεί και απολαμβάνουμε τόσο ωραία κείμενα όπως αυτό, Χρυσούλα. Μπράβο!!!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μου Βάσω,

      Σε ευχαριστώ μέσα απ’ την καρδιά μου για τα τόσο όμορφα σχόλιά σου
      σε κάθε πέταγμα της σκέψης μου!

      Να είσαι καλά!!!

      Απάντηση
  3. sofia25164

    Χρυσούλα μου, τα είπες όλα…! Αν ο άνθρωπος κρατούσε αυτά που πραγματικά έχει ανάγκη για να ζήσει δεν θα κρατούσε ούτε τα μισά από όσα πασχίζει μια ολόκληρη ζωή για να αποκτήσει…θυσιάζοντας μάλιστα ορισμένες φορές τις αγάπες του, την υγεία του ακόμη και αυτό το άνοιγμα ενός παράθυρου στον ήλιο. Το έχεις φιλενάδα και με το πεζό. Να γράφεις και να σε απολαμβάνουμε!!!!!Την αγάπη μου και μια όμορφη εβδομάδα σε όλους σας !!!!!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Aγαπημενη μου Σοφία,
      Σε ευχαριστώ για τα τόσο μεστά σχόλιά σου… Με συγκινείς πάντα ! Με τιμάς και το βλέπω σε κάθε δημοσίευσή μας!
      Εύχομαι να μπορούσα να μηδενίσω τις αποστάσεις και να βρισκόμουν κοντά σας για αυτό το άγγιγμα ψυχής
      που όλοι έχουμε πολλή πολλή ανάγκη…

      ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!! ΥΓΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ!!!!
      Σας αγαπώ και εύχομαι να είναι το παράθυρο της ψυχής σας ανοιχτό πάντα στη χαρά!

      Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Απλές έννοιες, απλές όμορφες εικόνες..μια απλή ζωή..λίγα και καλά που να μας ευχαριστούν.. όχι ντουβάρια που να βλέπουν άλλα ντουβάρια… αλλά ανοιχτό ορίζοντα. Χαίρομαι πάρα πολύ που διάβασα αυτό το κείμενό σας. Σας ευχαριστώ!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μου Άννα….

      Σε ευχαριστώ πολύ για το τόσο όμορφο σχόλιό σου!!!
      Μακάρι να το συνειδητοποιούμε ΠΡΙΝ να είναι αργά!
      Δυστυχώς όμως εννέα στις δέκα φορές όταν καταλάβουμε την αξία της συντροφικότητας ,
      του αγγίγματος της ψυχής μας έχει πετάξει το πουλί της ΕΥΤΥΧΙΑΣ
      από το παράθυρο που ανοίξαμε την τελευταία στιγμή……

      ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου