Ευτυχώς

11.04.2014

 

Ευτυχώς που βρέθηκε και τούτη η θάλασσα
για να ξεκινά το πλοίο της σκέψης  και να καταλήγει κάπου…
Να βάζει μια άγκυρα πού και πού
στο πιο όμορφο λιμάνι
κι άλλες να παλεύει στα κύματα
μην ξέροντας τι θα επιβιώσει

Ευτυχώς που βρέθηκε και τούτη η θάλασσα
και απλώσαν τα γλαρόπουλα πάνω στην καρδιά
λευκά να την ντύσουν σαν ασβέστωμα δεκαπενταύγουστου
σα λευκό φόρεμα σε αγαλμάτινη μορφή
και σα γιασεμί μυρωδάτο καλοκαιρινό
Να μπορεί να λαχταρά, να αγαπά,να ελπίζει

Ευτυχώς που βρέθηκα κι εγώ σε τούτη τη θάλασσα
για να  γίνομαι πότε ο καπετάνιος πότε ο ναύτης
και πότε το δελφίνι που οδηγά χαρωπό κι ευτυχισμένο

Να καμώνω πως μπορώ να το φτάσω κάπου ετούτο το καράβι
να δίνω μάχες με το φεγγάρι και τον ήλιο με τον αέρα και τη βροχή
να λέω πως το κέρδισα το στοίχημα ετούτο που στάζει αίμα και ανάσα…

 

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη

Οι φίλοι μου δεν αντέχουν την πολυλογία μου. Και τις εκθέσεις που τους γράφω όποτε στέλνω mail. Παρόλα αυτά χαίρονται να διαβάζουν ό,τι γράφω ευτυχώς ή απλά το λένε για να με ξεφορτωθούν! Αγαπάω τη συγγραφή. Τη στιγμή εκείνη που πριν καλά καλά ξεφυτρώσει η ιστορία έχεις ήδη αρχίσει να πληκτρολογείς απόλυτα συγκεντρωμένος. Το γράψιμο μαζί με τη φωτογραφία είναι για μένα ένας ξεχωριστός συνδυασμός. Έτσι γεννήθηκε και το www.photofairytale.wordpress.com για να μου κάνει παρέα.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Ευτυχώς που βρέθηκα κι εγώ σε τούτη τη θάλασσα
    για να γίνομαι πότε ο καπετάνιος πότε ο ναύτης”

    Γιατί μονάχα έτσι μπορείς να καυχιέσαι ότι έχεις το απόλυτο κουμάντο – αφεντικό και παραγιός συνάμα…

    Απάντηση
  2. Αθηνά Μαραβέγια

    Ευτυχώς!!!!!!!!!!!!!!
    Για “να λέω πως το κέρδισα το στοίχημα ετούτο που στάζει αίμα και ανάσα…”

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου