Ζήστε…

Δημοσίευση: 9.01.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Είναι άρρωστος. Πολύ άρρωστος. Ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου. Το σώμα του μουδιασμένο. Αναπνέει με δυσκολία. Δεν μπορεί να αρθρώσει λέξη. Το μόνο που περιμένει είναι να κλείσουν τα μάτια του και να δει το φως το Αιώνιο. Τουλάχιστον αυτό ελπίζει. Να δει φως και όχι σκοτάδι.

Το ότι δεν υπάρχει ελπίδα να επανέλθει το είχε ακούσει από το γιατρό, ο οποίος το έλεγε στη γυναίκα του. Μπορεί να μην μπορούσε να μιλήσει, να κουνήσει τα μέλη του, να επικοινωνήσει μαζί τους, μα άκουγε τα πάντα. Το γιατρό, τους λυγμούς της γυναίκας του, την κόρη του που του έλεγε πως σε λίγους μήνες θα φέρει στη ζωή το πρώτο του εγγόνι…

Πόσο σύντομη υπήρξε η ζωή του. Πόσο χρόνο είχε αφήσει να περάσει ανεκμετάλλευτος, πόσες μέρες.

Αν μπορούσε να γυρίσει το χρόνο πίσω θα τα άλλαζε όλα. Θα έβγαινε, θα διασκέδαζε, θα σπαταλούσε τα χρήματα που φύλαγε στην άκρη, θα έκανε το χατίρι της γυναίκας του να την πηγαίνει ποιο συχνά στο θέατρο, θα έπαιζε με τα παιδιά του και θα φρόντιζε να μην τους λείπει αντί να δουλεύει όλη τη μέρα για να μην τους λείψει τίποτα.

«Δεν ζούμε» του έλεγε συχνά η Ουρανία, η γυναίκα του. «Απλά υπάρχουμε. Δεν γευόμαστε τη ζωή. Την αφήνουμε να περνάει» και ο Ευτύχιος της έλεγε πως έχουν καιρό για διασκέδαση και ζωή.

Τώρα ο χρόνος του είχε τελειώσει. Η ζωή του είχε τελειώσει. Το βλέμμα του έγινε υγρό. Δάκρυα κύλισαν από τα μάτια του.

Αχ ας γινόταν ένα θαύμα. Όχι για να κερδίσει εκείνος τη ζωή που σπατάλησε αλλά για πει στα παιδιά του, στα εγγόνι του, στους νέους όλου του κόσμου να ζήσουν.

«Ζήστε» ήθελε να φωνάξει μα ένιωσε τα βλέφαρά του να βαραίνουν. Την ψυχή του να ανεβαίνει ψηλά και να ακολουθεί ένα φως. Το ταξίδι του είχε ξεκινήσει…    

 

του Χάρη Γαντζούδη

 

Η εικόνα της ιστορίας είναι από το flickr (http://www.flickr.com/photos/astragony/8430918900/)

Ακολουθήστε μας

Το πιο καλό κορίτσι

Το πιο καλό κορίτσι

Κάτι άστραψε έξω από το παράθυρο και μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ύστερα από λίγο ακούστηκε μια δυνατή βροντή. Τρόμαξα, μα η περιέργειά μου ήταν πιο δυνατή. Έτρεξα στο παράθυρο, με πηδηχτά βηματάκια, να δω τι συμβαίνει. Έμεινα έκπληκτη με το θέαμα. Μία τεράστια...

Ο πραματευτής

Ο πραματευτής

Ο Μάνθος ήτανε πραματευτής. Δηλαδή φόρτωνε, σε μια παλιά κλούβα Φολκσβάγκεν κατσαρολικά, κουταλομαχαιροπήρουνα, ποτήρια, βάζα, γενικά είδη νοικοκυριού, είχε και κάποιες ρόμπες για τις γριές, μαντήλες, κάτι σκούπες, φαράσια κ.τ.λ. και κίναγε για τα απρόσιτα στις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο πραματευτής

Ο πραματευτής

Ο Μάνθος ήτανε πραματευτής. Δηλαδή φόρτωνε, σε μια παλιά κλούβα Φολκσβάγκεν κατσαρολικά, κουταλομαχαιροπήρουνα, ποτήρια, βάζα, γενικά είδη νοικοκυριού, είχε και κάποιες ρόμπες για τις γριές, μαντήλες, κάτι σκούπες, φαράσια κ.τ.λ. και κίναγε για τα απρόσιτα στις...

Εσωτερική υπόθεση

Εσωτερική υπόθεση

Κόντευε το μεσημέρι και η κίνηση ήταν υποτονική στο γραφείο πέντε του τρίτου ορόφου της δημόσιας υπηρεσίας. Κάποιοι συζητούσαν ράθυμα στο διάδρομο, μια γυναίκα έγερνε στο εκτυπωτικό μηχάνημα και πατούσε κουμπιά, ένας μεσόκοπος άνδρας μιλούσε στο τηλέφωνο με αυστηρό...

Όταν οι άνθρωποι γίνανε αριθμοί…

Όταν οι άνθρωποι γίνανε αριθμοί…

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η προσωπική του ανέλιξη ήταν ο αυτοσκοπός της ζωής του. Δε λογάριαζε τις ζωές άλλων ανθρώπων. Έπρεπε να πατήσει ακόμα και επί πτωμάτων προκειμένου να εξελιχθεί επαγγελματικά. Ο κυνισμός του στη λήψη αποφάσεων ήταν παροιμιώδης, απαραίτητο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Αχ ας γινόταν ένα θαύμα. Όχι για να κερδίσει εκείνος τη ζωή που σπατάλησε αλλά για πει στα παιδιά του, στα εγγόνι του, στους νέους όλου του κόσμου να ζήσουν.”

    Να ζούμε! Να ζούμε την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία μας – γιατί ΚΑΠΟΙΑ μέρα θα είναι πράγματι η τελευταία… και θα είμαστε ευτυχείς και κερδισμένοι αν μπορέσουμε, στην εκπνοή της, να πούμε “ΕΖΗΣΑ”!

    Απάντηση
  2. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Πόσο δίκιο έχεις… Πολύ όμορφο φίλε μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου