Ζωή σε δόσεις

22.07.2016

Τη μάθαμε μας έμαθε
Φαρμάκια μας ποτίζει
Μα άλλους πάλι ανέγγιχτους
Έτσι μας ορίζει.

Σε δόσεις τη λαμβάνουμε
Μέσα από τις χάρες
Που τις μοιράζει απλόχερα
Μα δίνει και αντάρες

Βαθμού υπερθετικού
Που ’τυχε να γνωρίσουν
Άτομα ειλικρινή
Μα επιρρεπή να ατυχήσουν

Σ’ αυτής της δόξας που ’τυχε
Να στήσει να εδραιώσει
Θεμέλια υπεκφυγής
Βρήκε να καταδώσει

Σαθρά μα κι ανυποστήρικτα
Δωθήκανε συνάμα
Διαταγών αδίκημα
Λαμβάνοντας το γράμμα

Νόμου που θα ’πρεπε
Να τον ακολουθήσουν
Επιταγές συστήνονται
Ευνοϊκώς να αποδείξουν

Στην απεραντοσύνη της
Τη μέγα τιμημένη
Στο αποτελείωμα
Δε θα ’ναι ξεχασμένη

Ζωή που εμοιράστηκε
Μα δε δόθηκε εξ ολοκλήρου
Πρωταγωνιστές συστήθηκαν
Ενός φευγαλέου ονείρου

Δε στάθηκαν δε θέλησαν
Να ζουν με εντυπώσεις
Μονάχα εμοιράστηκαν
Ζωή απλή σε δόσεις

Που τα ζόρια παίρνουνε
Κοιτούν και απορροφούνε
Σκλάβους ζητιάνους κάνουνε
Τους κυρίαρχους να απολογούνται

Μονοπώλιο κραυγών
Σιωπούν και εκδικούνται.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ζωή σε δόσεις …αλλά η έμπνευση προκαταβολοκή!
    Πόσες αλήθειες, πόση πίκρα κι απογοήτευση για τους περισσότερους από μας, Αννιώ μου!
    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου