(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος)

…στο ένατο λογοτεχνικό ταξίδι μας, θα σας μεταφέρουμε μες απο τις γραφές μας με την ποιήτρια Τάνια Βουδούρη. εικόνες και συναισθήματα σε «χώματα που αγιάζουν από λέξεις» όταν «η αγριεμένη νιότη εναντιώνεται
στις αχτίδες της μνήμης».
Εφοδιάστε την Ψυχή σας με παιδική λαχτάρα και ξεκινάμε λοιπόν…

Ποίημα Ελληνικό

(…του Θεόφιλου Γιαννόπουλου)

– 2ο Βραβείο στον Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό Ποίησης Κορδελιού – Ευόσμου, 2013-

Ακούω τις ώρες και τους χτύπους απ’ τα φτερά των πουλιών
η πανσέληνος θα’ ναι που σε τούτα τα μέρη λάμπει παράξενα
ξεβάφει στα πάντα και υπάρχει κρυφά
φορτώνοντας και σ’ εμένα την γνώση να διψώ και να νιώθω

Αυτά π’ αναζητώ είναι παντού
κάτω από τους ίσκιους των δέντρων
στους παλιούς φούρνους των χωριών
στις λευκές εκκλησίες των Αγίων
μακριά
στις φορεσιές με τα χρυσά κεντήματα
και στα τζάκια που πυρώνουν το ψωμί τα μεσημέρια

Αυτά τα χώματα αγιάζουν από λέξεις
πολεμούν Άγγελοι να φυτρώσουν στα λουλούδια
ήλιοι και φως γεμίζουν το σκοτάδι
κι είναι το μίσος που λείπει από τις φωνές
από έναν λαό που πολεμά τα χρόνια και την σιωπή

Είναι που ζήσαν πριν από ‘ μας οι Θεοί
κι άφησαν το πείσμα να ‘ χουμε στο βλέμμα
τούτοι αγέρωχοι κι εμείς πιο φωτεινοί
βαφτισμένοι στους αιώνες με θέληση παντοτινή
πλανεμένοι, έτοιμοι να μας πλανέψουν
κι όλη η μυστική ουσία αγκαλιασμένη από εικόνες
δάφνινα στέμματα ακόμη πρασινίζουν σε όνειρα νέων
το πεύκο και η ρίγανη σκαρφαλώνουν στα πιο ψηλά βουνά
είναι ξένος αυτός που δεν τα’ χει μαξιλάρι
να δεις πως ο αγέρας γίνεται ψυχή

Γαλάζια όνειρα πνίγουν τα νερά
ατόφιο μένος φωλιάζει στ’ άσπρα κύματα
κάπου φτάνουν και κάπου πηγαίνουν
έπειτα χάνονται σαν άγνωστοι ήχοι
και τότε είναι που καταλαβαίνεις τι είναι Ελλάδα

Τα φεγγάρια αυτού τ’ ουρανού χιονίζουν αστέρια
με μάτια κλειστά μοιάζει ν’ αγγίζεις την ιστορία
στα μάρμαρα μαρτυράς την υποψία σου για περηφάνια
κι είναι όλα υπέροχα σαν την μεγαλύτερη γαλήνη…

Νοσταλγία

(….της Τάνιας Βουδούρη)

Ακούω τις ώρες
που η νοσταλγία δραπετεύει
από κοντά σου
κι αργά μετακινείται προς την ύπαρξή μου.
Ο θόρυβός της μεταμορφώνει
το σμίξιμο των εποχών,
συναντά το αδιάκοπο πέταγμα των πουλιών
γι’ άλλη γη.
Σαν αμετακίνητη φαντάζει
των στιγμών σου η οδύνη
απ’ το χθες,
κρυμμένο πέρασμα που η βουή στον άνεμο
μοιάζει να στήνει παγίδα
κι ένα αλάθητο βλέμμα τυλίγει
την προσμονή που εντός σου κάθε φορά
τρικυμίζει.

Ακούω τις ώρες
που η αγριεμένη νιότη εναντιώνεται
στις αχτίδες της μνήμης,
καθώς πάλλεται εντός των τειχών
που οι ανάσες των ανθρώπων
στήνουν μεταξύ τους
στις νυχτερινές διαδρομές των ονείρων,
στο αργό ξεδίπλωμα της αγάπης
που συνωμοτεί σε νέα σκιρτήματα
και μετουσιώνει την ανέμελη προσταγή
σε λαχτάρα.

Λογοτεχνικό βιογραφικό της ποιήτριας Τάνιας Βουδούρη

Ονομάζομαι Τάνια Βουδούρη και είμαι Φιλόλογος. Αγαπώ τη φύση, τη θάλασσα, το χαμόγελο των μικρών παιδιών, τη λογοτεχνία, την ποίηση, τον τρόπο που γράφει ο Ν. Καζαντζάκης. Μου αρέσει να ταξιδεύω και να παρατηρώ το διαφορετικό. Από το 2012 ήρθαν στο δρόμο μου οι διακρίσεις στην Ποίηση. Πιστεύω στο καλό, στην ομορφιά των ανθρώπων που πηγάζει από την ψυχή και στα όνειρα των μικρών φοβισμένων παιδιών.

Για επικοινωνία με την Ποιήτρια:

Email: [email protected]
https://www.facebook.com/tania.voudouri

Για να συμμετέχετε και εσείς σε μια λογοτεχνική συνεργασία μας ,-με διήγημα ή ποίημα-, μπορείτε να έρθετε σε επαφή με προσωπικό μήνυμα στο www.facebook.com/giannopoulos.theofilos