stala

 

Μια στάλα λάδι έταξα να στάξω για χάρη σου, κι εσύ ...

 

                                  μου ζήτησες να χυθείς στα σοφά αίματα

                                             τής αστροστάλακτης Αγνότητας.

 

          Μια στάλα λάδι έταξα να στάξω για χάρη σου, κι εσύ ...

 

                                 μου ζήτησες να ηχηθείς την ολόλευκη οσμή

                                              τής ηλιόκαρδης Αρετής.

 

           Μια στάλα λάδι έταξα να στάξω για χάρη σου,  κι εσύ ...

 

                                 μου ζήτησες να λουστείς το μελωδικό χέρι

                                               τής ονειροτόκου Αγάπης.

 

 

                                 Ζυμώθηκα

                                                τις ένθεες κραυγές

                                                τού βλέμματός σου,

                                                και δεν τόλμησα να κάνω

                                                τίποτ᾽ άλλο,

                                παρά να αγκυροβολήσω

                                την ονειροπάτητη αστραπή

                                τής καρδιάς μου,

                                στον βαθύ σαν άβυσσο ωκεανό

                                τής παλάμης μου,

                                όπου μέσα της κοιλοπονούν

                                           ο ήλιος, 

                                         ο ουρανός,

                                      κι όλη η πλάση.

 

 

 

Κι έστυψε η παλάμη μου για χάρη σου,

 

                                                          το κύμα του ελαιόκαρπου,

                                                         για να ξεβραστεί πάνω σου,

                                                                  όλου τού κόσμου

                                                                       η ομορφιά !

 

Κι έστυψε η παλάμη μου για χάρη σου,

 

                                                          το κύμα του ελαιόκαρπου,

                                                         για να ξεβραστεί πάνω σου,

                                                                 όλου τού κόσμου

                                                                        η σοφία !

 

Κι έστυψε η παλάμη μου για χάρη σου,

 

                                                        το κύμα του ελαιόκαρπου,

                                                        για να ξεβραστεί πάνω σου,

                                                                όλου τού κόσμου

                                                                   το πεπρωμένο !

 

 

Σε φιλήθηκα με μια στάλα λάδι,

 

             για να ξεδιψαστεί το μυστήριο τής ζωής,

                   από το πύρινο νέκταρ τής υπόκλισής σου,

 

            για να κατηγορηθεί στο ειρηνοδικείο τής συνείδησης,

                   το αγκάθι τού θανάτου Του.

 

 

 

                      Μια στάλα λάδι για χάρη σου έταξα,

                                                    κι ύστερα  έσταξα

                                                    πάνω σου, κι εσύ, ω ... ναι εσύ,

                                                    φωτογραφήθηκες τελικά στα σπλάχνα τής ψυχής της, 

 

                                  ό, τι ακριβώς μού ζήτησες !

 

 

 

             Μια τόσο δα γλυκομίλητη στάλα

                                      ψυχοπληγώθηκες,

                                      μόνο,

              και γεννήθηκαν,

              στα αιωνιόγευστα μέσα σου,

              τα δύο φλογόμορφα βρέφη.

 

 

 

 

 

 

 

Οι δύο,

πιο,

Αγάπες,

τού κόσμου,

 μεγάλες :

 

 

 

                                        Τ ο   Φ ω ς   κ ι   η   Α θ α ν α σ ί α  !                

 

 

_

γράφει ο Παναγιώτης Σκοπετέας

       

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!