Select Page

Η φυγή μου

Η φυγή μου

Είκοσι έξι χρόνια από τότε
Ότι μπόρεσα τα πήρα μαζί μου
Ότι δεν μπόρεσα, τα άφησα.
Έμεινε πίσω το λιβάδι με τα χαμομήλια
Και τα δέντρα στην φοιτητούπολη με τις ανθισμένες μιμόζες
Και εκείνο το μικρό κοριτσάκι
με τα μακριά ξανθά μαλλιά.
Στην πόρτα έμεινε,
με έναν πίνακα στο χέρι,
Οδός Μιχαήλ Γραμμένου, αριθμός 6,
Ο Θεός από ψηλά μ’ ένα του νεύμα
Και πίσω απ’ την πλάτη μου δυο απελπισμένα μάτια
Που με χαλάζι δακρύων κλαίγανε.
Και όλα αυτά τα πήρε το ποτάμι
Και δεν πρόλαβα ούτε να κλάψω.
Ότι πήρα ήταν λίγα
Θεέ μου, ακόμα με βαραίνουν
Και με την ψυχή στο στόμα κρατούνται

Είκοσι έξι χρόνια από τότε
Ό,τι μπόρεσα πήρα
Και τα κρατώ σφιχτά στην παλάμη του ενός χεριού μου.
Ότι άφησα,
Ήταν ένα κοριτσάκι
που τώρα έγινε γυναίκα.

 

_

γράφει η Ardita Jatru (Αρντίτα Ιατρού)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

5 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Συγκινητικό και ρομαντικό συνάμα. Πολύ ωραίο!!!

    Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Πολύ ωραίο το ποίημά σας, πράγματι κουβαλάμε όλοι μέσα μας την παιδική αθωότητα, τα παιδικά βιώματα, που όσο μακρυά κι αν πάμε μας ακολουθούν.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!