Η φυγή

30.03.2014

 

Στον ορίζοντα ξεμακραίνει η σκιά
και το δάκρυ δεν χωράει πουθενά
με ένα αντίο η ζωή προχωρά
μόνο μια θάλασσα και μετά η στεριά.

Στο χέρι μια φωτογραφία παλιά
εσύ και εγώ σε ένα ταξίδι αγκαλιά
οι αναμνήσεις μου 'βγαλαν φτερά
με ακολουθούν σαν άσπρα πουλιά.

Ο ουρανός μια δική σου ματιά
της καρδιάς μου τους χτύπους μετρά

και ο βυθός τη σιωπή μου κεντά
ως την ώρα που θα βρεθούμε ξανά.

Στο κατάρτι αφήνω λέξεις κλειδιά
σ’ αγαπώ, θα μου λείψεις ,φιλιά
να αλλάξω τη μοίρα
που μας θέλει μακριά.
 
Το κύμα θαρρείς σαν μονοπάτι φυγής
και ο χωρισμός λες και ήταν γραφτός
μάρτυρας μου ο αέρας όλης της γης
λιγοστός θα 'ναι ο χρόνος της επιστροφής.

 

γράφει η Ελισάβετ Σαχινίδου

H Ελισάβετ Σαχινίδου ζει στην όμορφη πόλη της Κατερίνης. Εγκλωβισμένη σε όλη αυτήν την κατάσταση που επικρατεί γύρω της είναι στιγμές που δραπετεύει από την πραγματικότητα και αφήνει ελεύθερα τις σκέψεις και τα συναισθήματα της να αποτυπωθούν σε λευκές κόλλες.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Οι αγάπες, όταν τελειώνουν, είναι κορίτσια μικρά Δεκαεπτά-δεκαοκτώ χρόνων Φορούν λευκά φορέματα έως το γόνατο, που είναι σκισμένα στις άκρες κι έχουν καταλερωθεί.  Μαζεύονται σε ένα πράσινο λιβάδι και μόνο κοιτάζονται-δεν ξέρουν τι να πουν Δεν έχουν τι να πουν. Το...

Ο Άλλος

Ο Άλλος

Εσύ που προτιμάς να φανερώσεις το ζώο που κρύβεις μέσα σου -τον άλλο, το δεύτερο σου εαυτό- κοίταξε πρώτα στα μάτια του παιδιού που ήσουν κάποτε. Αν συναντήσεις την άβυσσο του μελλοντικού ενήλικα μάλλον όλα τελείωσαν- ο δεύτερος θα κυριαρχήσει. Πρώτος και αληθινός θα...

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ όμορφο!!!Συγχαρητήρια!!

    Απάντηση
  2. Ελισάβετ Σαχινίδου

    Σας ευχαριστώ πολύ για την ανάγνωση!!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    χιλια μπραβο Ελλη μου,μίλησε στην ψυχη μου

    Απάντηση
    • Ελισάβετ Σαχινίδου

      Χαιρομαι που σας αγγιξε σας ευχαριστω πολυ!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου