Η 8η νότα

Δημοσίευση: 7.07.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Δέντρο ζωής

Λυγισμένα τα κλαδιά σου όμορφα στέκουν

Πράσινα και ξερά τα φύλλα σου σκορπίζουν

Με ανθισμένες πινελιές ζωγραφιστές

Τα όμορφα άνθη σου ξεπροβάλλουν περήφανα

Ενάντια στο χειμώνα της καρδιάς που καρτερά

Ενάντια στον κεραυνό της ζωής που καραδοκά

Στο μοιραίο και στο ξαφνικό φύσημα

Στέκεις αγέρωχο, στιβαρό κι αρματωμένο

 

Δέντρο ζωής

Φτερουγίζουν τα όνειρα τα παιδικά

Στα ώριμα κλαδιά σου τιτιβίζουν γλυκά

Και ζηλεύουν οι ρίζες οι χωμάτινες

Να μπορούσαν έστω μια στιγμή μικρή

Να αναποδογύριζαν τούτο το κάρμα

Να δρόσιζαν από τις πρωινές σταγόνες

Να τις αγκάλιαζε ο πρωινός αέρας

Να μύριζαν για λίγο το ολόφρεσκο άρωμα

 

Δέντρο ζωής

Σε φυσούν οι καιροί κι εσύ τους γελάς

Και σφυρίζουν τα φύλλα το μεγάλο μυστικό

Στο αγέρι σκορπούν το τραγούδι της 8ης νότας

Μελοποιημένη ανάσα Αετού και φως Πανσελήνου

Προσκύνημα ταπεινό στην απέραντη Φύση

Ναοί στο σχήμα του ουρανού[1] γεννιούνται

ψέλνοντας τον σωτήριο ύμνο της Ψυχής

ζωγραφίζοντας σύννεφα λευκά στο στερέωμα

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη 

 

[1] «Άξιον Εστί» - Οδυσσέας Ελύτης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Αννα Ρουμελιώτη

    Δέντρο ζωής και ανάσα ζωογόνος σε άλλη μια μέρα της καθημερινότητας μας η ποιησή σου φίλη μου!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου