Θυμάσαι;

Δημοσίευση: 26.05.2020

Ετικέτες

Κατηγορία

Θυμάσαι; Σου είχα πει πως σ’ αγαπώ 

Κι όλη η πλάση ήταν χαρούμενη και φωτεινή

Σου έλεγα κοίτα τα πουλιά καλέ μου, τι όμορφα που ελεύθερα πετούν

Κοίτα, σου έλεγα, κοίτα τον ήλιο, τη θάλασσα, τα δέντρα

Τι όμορφα που μύριζαν τα άνθη τους, γλυκέ μου!

Και το παιχνίδισμα του γλάρου στο νερό, που άστραφτε το απομεσήμερο

Θυμάσαι; Θυμάσαι που σε φίλησα κάτω από κείνα τα βράχια;

Μύριζε άνοιξη κι αγάπη, μύριζε έρωτας καλέ μου

Αναδυόταν απ’ τα κορμιά μας, που είχαν μείνει κολλημένα για αιώνες

Κι εμείς στα μάτια καρφωμένοι, χωρίς ανάσα, χωρίς χτύπο στα στήθη

Όλα σταματούσαν στο κοίταγμά σου, πάγωνε ο χρόνος, θυμάσαι;

Ταξίδευα στα μάτια σου κι εσύ χαμογελούσες 

Με κείνο το ζεστό χαμόγελο που όμοιό του δεν υπάρχει

Θυμάσαι το απόγευμα εκείνο; 

Ναυαγοί στο χρόνο μείναμε, ξεχασμένοι απ’ τον κόσμο

Κάπου κοντά στα κύματα.

Ω, πόσο πολύ σ’ αγάπησα αετέ μου! 

Στο είχα πει, θυμάσαι;

 

_

γράφει η Ράνια Σιαμορέλη

Ακολουθήστε μας

Ταξίδι άνευ προορισμού

Ταξίδι άνευ προορισμού

Ήρθε λοιπόν η ώρα να αρχίσω το ταξίδι το μυστηριακό, το συναρπαστικό, Δε ξέρω αν είμαι ακόμη έτοιμος όμως δεν έχω και άλλη επιλογή Με την βελόνα κολλημένη στο διαμάντι που αστράφτει λαμπερό, Ξεκινάει αυτό το έργο απελευθερωμένο από κάθε είδους λογική   Είναι μια...

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα

Χρόνια στη γύρα. Εδώ το φως, εκεί το φως, σκόρπιες ηλιαχτίδες. Κυνηγητό στους δρόμους και κρυφτούλι στις γωνιές. Μυστήρια βλέμματα πίσω απ' τις κουρτίνες. Κι ο θάνατος χρονίζει.   Τα μεσημέρια κολυμπάμε σκεφτικοί στο συρφετό. Καθένας κρύβει πανικό στα λογικά του, κάθε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα

Χρόνια στη γύρα. Εδώ το φως, εκεί το φως, σκόρπιες ηλιαχτίδες. Κυνηγητό στους δρόμους και κρυφτούλι στις γωνιές. Μυστήρια βλέμματα πίσω απ' τις κουρτίνες. Κι ο θάνατος χρονίζει.   Τα μεσημέρια κολυμπάμε σκεφτικοί στο συρφετό. Καθένας κρύβει πανικό στα λογικά του, κάθε...

Τέλειος αποκλεισμός

Τέλειος αποκλεισμός

Μας στέρεψαν, δεν άφησαν ιδεολογία, πιστεύω, ελπίδα καμία ούτε από χαραματιά φως, ζωή με το στανιό και η χαρά φευγάτη. Μέσα στη μαυρίλα, το αύριο αδιάφορα ξημερώνει. Στένεψε το μονοπάτι κι ασήκωτο το βήμα, Κοπάδι ο άνθρωπος με νεκρές αισθήσεις. Ίσιο μονοπάτι μ άνοιγμα...

Μέσα στον ιστό της σιωπής

Μέσα στον ιστό της σιωπής

Χαμένο, το φεγγάρι, χαμένο κι εσύ λες πως  μ' αναζητάς... κι αν είν' το πρόσωπό σου κλαμένο, στα μάτια ξέρω δεν κοιτάς... γιατί... τις νύχτες δεν μπορείς, μέσα στο σκοτάδι, τη σκέτη την αλήθεια να πεις και χάνονται οι ώρες  κι οι μέρες να ξέρεις, μέσα στον ιστό της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου