Θ’ αρχίσω μ’ ένα ευχαριστώ

14.02.2016

Αθήνα, 30 Ιανουαρίου 2016 

Αγαπημένη μου φίλη,

Πολύ καιρό ήθελα να σου γράψω αυτό το γράμμα κι όλο το ανέβαλλα. Ξέρω πως δε σου αρέσουν τα πολλά λόγια κι αυτός είναι ο λόγος που απολαμβάνω τη συντροφιά σου. Τη σχέση μας τη χαρακτηρίζουν εκείνες οι φλύαρες σιωπές που έχουν τόσα να πουν, αλλά αρκούνται σε μια ματιά, σ’ ένα χαμόγελο, σ’ ένα άγγιγμα. Κάτι τέτοιες ώρες, θα ήθελα να ήμουν ποιήτρια. Μ’ ένα στίχο, με δυο λέξεις μοναχά να εκφράσω όσα αισθάνομαι για σένα, αλλά δεν είμαι. Νιώθω όμως την ανάγκη να σου γράψω και θα το κάνω με λόγια απλά, όπως αυτά βγαίνουν μέσα από την καρδιά μου.

Θ’ αρχίσω μ’ ένα ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ για τις στιγμές που είσαι κοντά μου, για κείνες τις ώρες που στέκεσαι δίπλα μου κι ανοίγεις μια αγκαλιά τόσο μεγάλη και ζεστή, που εκεί μέσα νιώθω να ακουμπάω όλα τα βάρη του κόσμου.

Σου έχω πει πως σε θαυμάζω; Είσαι όμορφη μέσα στην απλότητά σου και το ξέρεις. Δε χρειάζεσαι περιττά στολίδια και φτιασιδώματα για να μαγέψεις κάποιον. Είσαι γυναίκα και κοκέτα, ποτέ όμως δεν άφησες τη βροχή που σου έβρεξε το φόρεμα, τη λάσπη που σου λέρωσε τα γοβάκια ή τον ήλιο που άφησε το σημάδι του πάνω στην ιδρωμένη σου μπλούζα να σου χαλάσουν τη διάθεση. Πάντα γελάς μ’ ένα γέλιο γάργαρο, που παρασύρει όποιον βρίσκεται κοντά σου.

Όταν κάποτε σου είπα πως λατρεύω τα αρώματά σου και πως όσο κι αν έψαξα στα πιο ακριβά κι επώνυμα μπουκάλια δε βρήκα όμοιά τους, εσύ πήρες σταγόνες και τις έκλεισες στη χούφτα μου, μα γρήγορα ξεθύμαναν μακριά σου.

Σε αγαπώ γιατί μαζί σου ξαναβρίσκω εκείνο το παιδί που κρύβεται απ’ τα «πρέπει». Μου επιτρέπεις να δανείζομαι χρώματα από την παλέτα σου για να ζωγραφίζω στον καμβά μου, ακόμη κι όταν επιμένω να βάφω μπλε τα δέντρα και πράσινο τον ουρανό. Μ’ αφήνεις να παίζω με τις νότες σου, χωρίς να φοβάσαι πως τα φάλτσα μου θα χαλάσουν τη δική σου μελωδία. Μαζί σου είμαι ο εαυτός μου, γιατί στη σχέση μας δε χωράνε ανταγωνισμοί και συγκρίσεις.

Μη νομίσεις όμως πως θέλω να είμαι κοντά σου μόνο όταν είσαι χαρούμενη σαν την ηλιόλουστη μέρα. Το αντίθετο! Μου αρέσει η παρέα σου, ακόμη κι όταν είσαι σκυθρωπή, θυμωμένη και λυπημένη. Όταν σύννεφα μουντά μαζεύονται από πάνω σου κι οι καταιγίδες σε χτυπούν ανελέητα, όταν οι αέρηδες σου ανακατεύουν τα μαλλιά και μοιάζεις σαν αλλοπαρμένη, όταν ο ήλιος σου αφυδατώνει το κορμί, τότε σε θαυμάζω πιο πολύ, γιατί πίσω από την ηρεμία σου ανακαλύπτω τη δύναμή σου.

Πρόσφατα ντύθηκες νυφούλα. Με κάλεσες κοντά σου κι έτρεξα. Σε είδα μέσα στο λευκό σου νυφικό που το ’ραψες μονάχη χωρίς πέρλες και δαντέλες και θαμπώθηκα. Μόνο στο Βοριά επέτρεψες να στολίσει τις λευκές σου μπούκλες με κρύσταλλα αστραφτερά. Χάρηκα με τη χαρά σου. Κι αν στην αρχή επέλεξα να μη σε προσφωνήσω με το όνομά σου- Φύση, αλήθεια πόσο όμορφο είναι, γεμάτο από χρώματα, μυρωδιές και ήχους- το έκανα γιατί για μένα είσαι η φίλη που αγαπώ και θαυμάζω.

Μάλλον έγραψα πολλά, πώς παρασύρθηκα έτσι; Για σένα θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες αλλά προτιμώ να κλείσω αυτό το γράμμα, γράφοντας κάτι τελευταίο. Την υπόσχεση που σου έδωσα κάποτε, πως μια μέρα θα ζήσω κοντά σου, να ξέρεις πως δεν την ξεχνώ. Μέχρι τότε, θα συναντιόμαστε κλεφτά στο λεπτό άρωμα της γαζίας στην άκρη του πεζοδρομίου, στον ήχο της βροχής πάνω στο τζάμι μου, στις λιγοστές χελιδονοφωλιές κάτω απ’ τις τσιμεντένιες στέγες που προσμένουν την άνοιξη. 

Ανυπομονώ να σε δω
Χριστίνα

 Υ.Γ: Τούτο το γράμμα θα το αφήσω να το πάρει ο αέρας. Να ταξιδέψει πάνω από βουνά και θάλασσες, πεδιάδες και ποτάμια. Κι αν με ρωτήσεις το γιατί , θα σου πω πώς το «ευχαριστώ» και το «σ’ αγαπώ», καλό είναι να λέγονται δυνατά και να προσφέρονται γενναιόδωρα σε όποιον το αξίζει.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Σουλελέ Χριστίνα

    Κάτι τέτοιες ώρες, θα ήθελα να ήμουν ποιήτρια, όπως εσύ Άννα! Σε ευχαριστώ πολύ!.

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το γράμμα σου Χριστίνα και μαγικός ο αποδέκτης του… και ναι το «ευχαριστώ» και το «σ’ αγαπώ», καλό είναι να λέγονται δυνατά! Συγχαρητήρια μπράβο σου!

    Απάντηση
    • Σουλελέ Χριστίνα

      Υπέροχος, απλός και όμορφος είναι ο αποδέκτης αυτού του γράμματος, Σοφία. Στη φύση χρωστάω τόσα πολλά. Σε ευχαριστώ κι εσένα για τα καλά σου λόγια!

      Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πάρα πολύ ωραίο! !

    Απάντηση
    • Σουλελέ Χριστίνα

      Σε ευχαριστώ πολύ Έλενα!

      Απάντηση
  4. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Από τις αγάπες η πιο μεγάλη ίσως, αμέσως μετά απ’ αυτήν στα παιδιά μας. Τυχερός όποιος την έζησε τυχερός κι ‘εκείνος ακόμη που την έχασε για κάποιο λόγο.Και λέω τυχερός γιατί η αγάπη αυτή και χωρίς τη φυσική παρουσία του φίλου καταφέρνει να είναι παρούσα.
    Πηγή έμπνευσης και δημιουργίας…
    Τ ο μαγαλύτερο μέρος της μουσικής μου, τα γραφτά μου, από τη Φιλία τα εμπνεύστηκα και σ’ αυτήν τα αφιέρωσα.
    Να’ ναι καλά όλοι οι ΑΛΗΘΙΝΟΙ φίλοι του κόσμου …
    Τι καλά που έκανες Χριστίνα και είπες στη φίλη σου αυτά που αισθανόσουνα…Και τα είπες πολύ συγκινητικά και ωραία… Τυχερή και ευλογημένη και η φίλη σου που την αγαπάς τόσο. Να είστεκαι οι δυο σας καλά…

    Απάντηση
    • Σουλελέ Χριστίνα

      Από τη φύση εμπνεόμαστε, φτάνει να μπορούμε να την αφουγκραστούμε. Δίνει απλόχερα ό,τι έχει ανάγκη ο καθένας χωρίς να ζητάει τίποτα, μόνο το σεβασμό μας. Μα πιο πολύ μας διδάσκει πως η ομορφιά βρίσκεται στην απλότητα. Σε ευχαριστώ για καλά σου λόγια και θα ήθελα πολύ να ακούσω τη μουσική σου. Είμαι σίγουρη πως θα μου αρέσει, όπως μου αρέσουν και τα κείμενά σου.

      Απάντηση
      • Λένα Μαυρουδή Μούλιου

        Κάποια μέρα θα σου στείλω μουσική μου Και να ξέρεις ότι αν τώρα έγραφα ακόμη τραγούδια σίγουρα το ένα θα ήταν αφιερωμένο σ’αυτήν τη ΦΥΣΗ φίλη σου.
        ΠΟΛΥ ΈΞΥΠΝΟ.

        Απάντηση
        • Χριστίνα Σουλελέ

          Λένα μου θα περιμένω με ανυπομονησία. Μήπως ν’ αρχίσεις , λέω τώρα, να ξαναγράφεις μουσική και να γράψεις κι ένα κομμάτι για τη φίλη όλων μας, τη Φύση; Την καλημέρα μου!

          Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Χριστίνα μου ο τρόπος που αγαπάς τούτη τη…”φίλη” σου είναι αξιοθαύμαστος. Και για αυτό και εκείνη σου δίνει απλόχερα τις ομορφιές της να τις γεύεσαι και να της αισθάνεσαι. Πολύ ωραίο αυτό το γράμμα που θα το πάρει ο αέρας και θα το τριγυρίσει..σε βουνά…ποτάμια..φαράγγια..και όπου αλλού λαχταράς να βρεθείς…ή που ακόμα δεν έχεις λαχταρήσει… Καλό σου βράδυ!

    Απάντηση
    • Σουλελέ Χριστίνα

      Μάχη μου σε ευχαριστώ πολύ για την επιμέλεια και την επιλογή φωτογραφίας. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Καλό σου βράδυ!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου