Κλέφτης ονείρων

28.12.2018

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικά
τα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιά
βάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλί
στην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσική

στα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ’ αγέρι
γέρνουν τ’ άστρα στης αχαριστίας τα χέρια
οι αδικημένοι απ’ τη ζωή, ειρωνικά χαμογελούν
της σκοτεινιάς οι ώρες αδιάφορα περνούν

παλεύει η λαχτάρα τούτη την ώρα
η ελπίδα διαφυγής ανύπαρκτη
βυθίζεται στις φλέβες νικημένη
απ’ τα νύχια της ζωής, η ευτυχία γδαρμένη

στη σύναξη των άστρων δεν φεγγοβολάει η γιορτή
απομεινάρια πένθους στο βλέμμα, το μετέωρο
άγνωστος ο προορισμός, ανοσία στον πόνο
στου κόσμου την αδιαφορία, το τελευταίο το ταγκό, χόρεψε μόνο

μόλις τα φώτα σβήσουν, θα σε κατασπαράξει η νύχτα
τα ψίχουλα της αγάπης παγώνουν τις καρδιές
κλέφτης ονείρων το πεπρωμένο, πέτρωσε το βλέμμα
πρώτες ψιχάλες της θλίψης, στον μαύρο ουρανό, τ’ άστρα προδομένα

τυλίχτηκε ο πόνος με χρυσές κορδέλες
ένα γιατί σου τσαλακώνει την ψυχή
η προσδοκία της αγάπης ανάμνηση θολή
δραπέτευσε απ’τις ψευδαισθήσεις, ξεκίνα πάλι απ’ την αρχή.

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

_ γράφει η Μαργαρίτα Κτωρίδου - «Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής σου!». Έτσι της έλεγαν όλοι. Μα εκείνη δεν ένιωθε έτσι. Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της είχε περάσει. Ξημέρωσε κι έφυγε μαζί του. Η Μένη. Πού είναι η Μένη;  Τη βρίσκει πάνω από το τραπέζι -φυσικά. Η...

Ιστορίες καραντίνας

Ιστορίες καραντίνας

_ γράφει η Μαργαρίτα Κτωρίδου - Ι. ΤΙ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ; Είναι Κυριακή. Όχι είναι Τρίτη. Αποκλείεται να είναι Κυριακή σήμερα, γιατί τότε σημαίνει πως χθες που έκανα φασόλια ήταν Σάββατο. Δεν είναι μέρα για φασόλια το Σάββατο. Και αν χθες ήταν Σάββατο κι εμείς...

Όνειρο ήταν θαρρώ

Όνειρο ήταν θαρρώ

Παράπονο το είχε να δει τους δικούς της στα όνειρά της, ώσπου η επιθυμία της επιτέλους ικανοποιήθηκε. Ξημερώνοντας Κυριακή, την επισκέφθηκαν, αλλά δεν ήταν αγαπημένοι όπως συνήθως. Υπήρχε μια σχετική ένταση και διαπληκτίζονταν καθόλη τη διάρκεια του ονείρου. Έστω και...

O Φυλακισμένος

O Φυλακισμένος

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Κοιτάω έξω από το παράθυρο. Ο ουρανός είναι γκρίζος και ο ήλιος κρύβεται πίσω από τα θυμωμένα σύννεφα. Τα πράσινα δέντρα στέκονται επιβλητικά κοιτώντας προς όλες τις πλευρές σαν άγρυπνοι φρουροί. Λες και χρειαζόμασταν περισσότερους από...

Γλυκό ψέμα

Γλυκό ψέμα

Ο Πέτρος, βαδίζει με τον σκύλο του στο πλακόστρωτο πεζοδρόμιο, φτάνουν στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο Πέτρος κοντοστέκεται για δυό στιγμές και κάνει να γυρίσει πίσω, όμως ο σκύλος του τον σταματάει. Το χέρι του Πέτρου, υπακούοντας στον σκύλο, χτυπά το κουδούνι του...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γλυκό ψέμα

Γλυκό ψέμα

Ο Πέτρος, βαδίζει με τον σκύλο του στο πλακόστρωτο πεζοδρόμιο, φτάνουν στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο Πέτρος κοντοστέκεται για δυό στιγμές και κάνει να γυρίσει πίσω, όμως ο σκύλος του τον σταματάει. Το χέρι του Πέτρου, υπακούοντας στον σκύλο, χτυπά το κουδούνι του...

διττή μνήμη

διττή μνήμη

Ο χρόνος δεν κυλάει εδώ. Είναι ο χώρος φαρδύς, μια άπλα ανάμεσα σε δυο δάση, από εδώ με πεύκα, στην άλλη με ελιές και ο χρόνος, αν και υπάρχει τεράστια έκταση, παίρνει εκείνο το στενό ρυάκι, ήταν κάποτε ένα χειμαρρώδες ποτάμι και προχωρεί ο χρόνος, σκοντάφτει στις...

Α-ΝΟΣΤΟΣ

Α-ΝΟΣΤΟΣ

_ γράφει η Αγγελίνα Σοφιάδη - O Κωστής ένιωσε πολύ τυχερός όταν βρήκε τραπεζάκι στο καφέ. Τρία τραπέζια όλα κι όλα, στον πεζόδρομο, Σάββατο πρωί και η ανοιχτή αγορά του Πορτομπέλο είχε ήδη αρχίσει να αγκομαχά από τον κόσμο, κάτω από τον ανέλπιστο ήλιο του Λονδίνου. ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου