Λέξεις σκόρπιες

9.06.2018

 

Βγήκα στη γύρα

παγανιά

κι είπα

να μαζέψω λέξεις

να ταιριάξω.

 

Να φτιάξω δυο αράδες

να 'χουν ζωή

να 'χουν χρώμα

και εικόνες.

 

Είπα

να 'ναι καταμεσήμερο

με τον ήλιο κατακόρυφα

να ζεσταίνει ψυχές

όχι τόσο τα σώματα.

 

Είπα

να βάλω λίγο χρώμα

ένα τριαντάφυλλο

πολύ βασιλικό

και δυο-τρία χρυσάνθεμα.

 

Είδα

δυο μάτια γελαστά

δυο παιδικά ματάκια

μ' ένα χαμόγελο πλατύ

και χέρι απλωμένο.

 

Δεν ζητιανεύει για ψωμί

μήτε για να χορτάσει

μια αγκαλιά ζητά να βρει

για να καταλαγιάσει.

 

Ναι

αξίζει, τελικά, να ζεις

και να ελπίζεις

μόνο και μόνο

για τέτοια αγγελούδια

τι κι αν ο ήλιος κρύβεται

από τα γκρίζα σύννεφα…

 

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου