Λαθρεπιβάτες ονειροπεριηγητές

2.05.2015

 

 

Στο παραθύρι τ’ ουρανού, έστησα εγώ καρτέρι,

τ’ άχρωμο της σελήνης φως να πάρω από το χέρι.

Αντάμα να βαδίσουμε στου ύπνου τα μονοπάτια,

την ώρα που τα όνειρα σφαλίζουνε τα μάτια.

Σαν άυλη φεγγαρόσκονη θέλω να διεισδύσω

στα παιδικά τα όνειρα, κρυφά να σεργιανήσω.

Δεν ξέρω αν πολυάρεσε η ιδέα στο φεγγάρι,

λοξά μου χαμογέλασε … μα μου ‘κανε τη χάρη.

Κάτω από βλέφαρα κλειστά τρυπώσαμε λαθραία,

αόρατοι περιηγητές στη χώρα του Μορφέα.

*****

Λαθρεπιβάτες σ’ όνειρο, μέσα σε ροζ βαγόνι.

Όλα τριγύρω ήταν ροζ, ακόμη και το χιόνι.

Ένας ροζ ήλιος έπαιζε πάνω σε ροζ τοπία,

στης θάλασσας τον ροζ καμβά, αρμένιζαν ροζ πλοία.

Σαν ροζ αγέλη οι άνθρωποι, έτρεχαν σε ροζ δρόμους.

Τα λόγια και οι σκέψεις τους ανέδιδαν ροζ τόνους.

Θαρρώ πως δράκους είδα ροζ, μάγισσες και νεράιδες,

μα … άλλο ονειροπεριηγητές και άλλο παραμυθάδες.

Σαν να εξόκειλε η ζωή πάνω σε ροζ καθρέφτη.

Αν πω ότι ενθουσιάστηκα, ίσως με πείτε ψεύτη.

 

*****

 

Κατάλαβε τις σκέψεις μου η κέρινη σελήνη,

πλεύσαμε γι’ άλλο όνειρο, με οδηγό εκείνη.

Χαμένοι πέρα απ’ το άπειρο, σε πυρωμένη σφαίρα,

αίμα ο ήλιος έσταζε και έβαφε τη μέρα.

Κόκκινοι βράχοι και σπηλιές, που λάξεψαν τυφώνες,

η μαύρη τέφρα κάλυπτε ασφοδελούς λειμώνες.

Σε ενεργά ηφαίστεια, σμίλευε η λάβα τέρατα,

φωτιά είχαν στο βλέμμα τους και στο κεφάλι κέρατα.

Άγριες απειλές ξεστόμιζαν και θεϊκές φανφάρες,

ευθύς σε μάχη ρίχνονταν, με φλογισμένες μπάρες.

Θνητούς δεν είδα πουθενά, καλά θα ‘ταν κρυμμένοι

ή στην κόντρα τους με τα θεριά, θα είχαν βγει χαμένοι …

Φόβος και τρόμος με έζωσαν, μαζί με οργή και θλίψη.

Ποτέ δε φανταζόμουνα το γένος μας να εκλείψει.

Δεύτερη απογοήτευση μέσα στο ίδιο βράδυ …

Το λοξό της χαμόγελο … πίκρας ήταν σημάδι.

*****

Η σελήνη φέγγοντας θαμπά, με μάτια βουρκωμένα,

στο τελευταίο όνειρο, συνόδευσε εμένα.

Με το απαλό το χάδι του μας δρόσισε ένα αγέρι.

Λευκά άνθη μας χάρισε ένα μυρωμένο αστέρι.

Έμοιαζε να πλαγιάσαμε, μες της Εδέμ τον κήπο,

η φύση αγαλλίαζε κάθε καρδιάς τον χτύπο.

Σε δάση με διάφανα νερά, σε χλοερά λιβάδια,

γλυκοτραγούδαγαν πουλιά και χόρευαν κοπάδια.

Η θάλασσα γαλήνευε μες τον υγρό της κόρφο

και όνειρα και στεναγμούς και κάθε κρυφό πόθο.

Οι άνθρωποι πάντα γελαστοί, σφιχτά αγκαλιασμένοι,

με φίλους διασκεδάζανε, μοιάζαν ευτυχισμένοι.

Το φεγγάρι αναζήτησα για να του ομολογήσω :

- Να επιτέλους ένα όνειρο που αξίζει να το ζήσω …

Το δάκρυ του που κύλισε μ’ έκανε να σαστίσω.

Απαλά το χέρι μου έπιασε … με τράβηξε πιο πίσω.

Είδα, σε σκοτεινά κελιά, ανθρώπους να είναι μόνοι,

κρυφοκοιτώντας τη ζωή, μέσα από μια οθόνη …

*****

Στοργικά - και πριν στο φως χαθεί - μου μίλησε η σελήνη,

στης νύχτας τα απόκρυφα με μύησε εκείνη.

- Είδες το άχρωμό μου φως και πως θαμπά φωτίζει …

Γιατί η λάμψη ανήκει σε αυτόν ελπίδες που κομίζει.

Χρυσίζει ο ήλιος την αυγή, για τ’ αύριο ελπίδες σπέρνει,

μα κάθε σπόρος απ’ αυτές ριζώνει και βλασταίνει,

αν είναι καλορίζικος και η νύχτα τον διαλέξει

και στα όνειρα ενός μικρού παιδιού με πάθος τον εμπλέξει.

Εγώ γυρίζω τις βραδιές ψάχνοντας για ελπίδες,

αλλά όπως θα κατάλαβες … βλέπω όλα αυτά που είδες …

*****

Χλωμή με βρήκε το πρωί, τ’ όνειρο με βαραίνει

και στον καθρέφτη μου κοιτώ το στόμα που σωπαίνει.

Μα είν’ η αλήθεια αμείλικτη και η σκέψη το γνωρίζει,

ποιος των παιδιών τα όνειρα, αλόγιστα ορίζει …

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. drmakspy

    Όμορφο γεμάτο εικόνες και ρυθμό όπως εγώ εννοώ την ποίηση….

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Πολύ όμορφο Ζωή!!

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Με συγχωρείς Βάσω για το όνομα!
    Καταλάθος έγινε!

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ έξυπνη η ροή των ονείρων που οδηγεί στην άσχημη πραγματικότητα για το μέλλον των παιδιών μας…

    Απάντηση
  5. Koko Mploko

    Σας ευχαριστώ όλους θερμά για τα σχόλια σας !!!
    Δεν έχω πρόβλημα με το λάθος όνομα. Τι καλύτερο απ’ το να σε φωνάζουν Ζωή !!!
    Κώστογλου Βάσω

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου