Λύτρωση κι ευχή

Δημοσίευση: 14.09.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Πεταλούδα μικρή σε ανθισμένη πασχαλιά

στέκεις ακίνητη με στραπατσαρισμένα τα φτερά σου

δεν σε βοηθά ετούτη η άνοιξη

το φως του ήλιου δεν ζεσταίνει τα βλέφαρά σου.

Βουβή σπαράζει η καρδιά

και ο νους σου άβουλος θεριά φροντίζει

σέρνει ο κόσμος γύρω σου αέναη κατάρα

από βαριές πληγές, που του σαπίζουν την ψυχή.

Σέρνει η γη τα ουρλιαχτά του

σέρνει κραυγή και αντάρα

και μάχεται ο ουρανός τα σύννεφα να σκίσει

να πέσει καθάρια η βροχή

βάλσαμο ζεστό με τα δάκρυά σου να ενωθεί

κι είθε να γίνει το κλάμα σου και λύτρωση κι ευχή.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. sofia25164

    Ευχή και λύτρωση το υπέροχο ποίημά σου σήμερα Άννα μου!!!!!! Την καλημέρα μου και αγάπη μου να είσαι πάντα καλά!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Το δάκρυ, λύπη και λύτρωση μαζί. Πολύ ωραίο Άννα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου