Επιλέξτε Page

Μέρα 3η, της Μάχης Τζουγανάκη

6.04.2016

bed_bw

Το στρώμα μου με τσιμπά και με ενοχλεί

Ένας αχινός περπατά πάνω στις κουβέρτες μου

Το ξέρω πως πλανιέμαι οικτρά και αλλάζω πλευρό

Με ενοχλεί η θύμηση μιας στιγμής που δεν έχω ζήσει

Αφόρητο το συναίσθημα ενός επαναληπτικού μέλλοντος

Η μέρα με βρίσκει με τα σεντόνια τυλιγμένα σα μούμια

Κάποιος το θάνατό μου σκηνοθετεί και με τρομάζει

Έξω το κύμα κοντεύει να τρυπώσει από τα παραθύρια μου

Μια λύπηση που δεν έχω ονομάσει ξεσκονίζει τις σκέψεις

Τι να είναι αυτό που ταράζει τις ιδρωμένες ισορροπίες μου

Είναι η θάλασσα που ενοχλεί ή τούτοι οι τοίχοι οι στενοί;

Ακούω τις σειρήνες από τα ασθενοφόρα έξω από το σπίτι

Κάποιος που δεν τον γνωρίζω μπορεί να πονά ή να πενθεί

Μα μέσα στη νύχτα μια σκέψη πάφλασε μελαγχολικά

Μήπως είμαι εγώ που πονώ μήπως είμαι εγώ που πενθώ;

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

15 σχόλια

15 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Νέα μορφή γραφής…με πολλά γράδα έμπνευσης…Πολύ όμορφο , Μάχη μας!!!!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Δεν θα καθίσω τώρα να αναλύσω εγώ τις αλληγορίες του ποιήματος μόνο να πω πόσες φορές δεν βασανιζόμαστε από σκέψεις στις οποίες δεν δώσαμε μεν συγκεκριμένο όνομα αλλά που μας τυρανούν μας βασανίζουν σέ έναν ενύπνιο εφιάλτη κάνοντας τον ύπνο βασανιστικό. Αποτέλεσμα του εφιάλτη και ο αχινός στα σεντόνια μας.
    Όσο για το ότι μπορεί και κάποιος να σκηνοθετεί το θάνατο μας, χμ αυτός ο κάποιος, δεν είναι άλλος από τον ίδιο μας τον εαυτό.
    Μέχρι εδώ.
    Τα ποιήματα της Μάχης δεν είναι για να περνάς την ώρα σου, φυστίκια πασατέμπο,θέλουν και τρίτη και τέταρτη κααι πολλές αναγνώσεις.Και νομίζω ότι ο καθένας τους δίνει την ερμηνεία που του υπαγορεύει η φαντασία του. Μπράβο κορίτσι μου.

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Σουλελέ

    Έπλεξες όμορφα το συναίσθημα του πόνου, της δυσφορίας, του φόβου, με εικόνες από τη θάλασσα. Του αχινού που ενοχλεί, τα κύματα που είναι επαναληπτικά σαν ένα μέλλον που μοιάζει αφόρητο και απειλεί να μπει από το παράθυρο και φοβίζει. Καλό βράδυ Μάχη!

    Απάντηση
  4. Πόπη Κλειδαρά

    Σα να κρατάς ημερολόγιο… ένα διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Εδώ τα άγρια και τα ήμερα έχουν κοινό σπίτι. Και κάθε φορά με μια έκπληξη!

    Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Αναμένω μήπως υπάρχει και τέταρτη μέρα!
    Σπουδαίο, μπράβο σου και πάλι!

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανάκη

    Ευχαριστώ όλη την παρέα. Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που η καθεμιά σας πλησιάζει τη κάθε μέρα. Καλό ξημέρωμα!
    (Ελενα ναι…θα έχει)

    Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Εμφανέστατη η αγωνία σου πλέον… περιμένω να δω σε ποιο δρόμο θα μας βγάλεις!!! Την αγάπη μου και την καλημέρα μου…

    Απάντηση
  8. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Αφόρητο το συναίσθημα ενός επαναληπτικού μέλλοντος”

    Με γεύση παρελθόντος και το άρωμα του ανεκπλήρωτου…

    Απάντηση
  9. Παλιεράκης Απόστολος

    Μόνο γυναίκες! Ας πει κι ένας άντρας τον λόγο τον καλό για ένα τόσο όμορφο κι ευαίσθητο γράψιμο. Μράβο!

    Απάντηση
  10. Μάχη Τζουγανάκη

    Κ. Παλιεράκη…σας ευχαριστώ θερμά που “σπάσατε” τα γυναικεία σχόλια με ένα δικό σας εξίσου όμορφο. Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  11. whitedwarf4

    Πώς λες τόσα πολλά… με τόσο λίγες λέξεις; Απλά , εξαιρετικό!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου