bed_bw

Το στρώμα μου με τσιμπά και με ενοχλεί

Ένας αχινός περπατά πάνω στις κουβέρτες μου

Το ξέρω πως πλανιέμαι οικτρά και αλλάζω πλευρό

Με ενοχλεί η θύμηση μιας στιγμής που δεν έχω ζήσει

Αφόρητο το συναίσθημα ενός επαναληπτικού μέλλοντος

Η μέρα με βρίσκει με τα σεντόνια τυλιγμένα σα μούμια

Κάποιος το θάνατό μου σκηνοθετεί και με τρομάζει

Έξω το κύμα κοντεύει να τρυπώσει από τα παραθύρια μου

Μια λύπηση που δεν έχω ονομάσει ξεσκονίζει τις σκέψεις

Τι να είναι αυτό που ταράζει τις ιδρωμένες ισορροπίες μου

Είναι η θάλασσα που ενοχλεί ή τούτοι οι τοίχοι οι στενοί;

Ακούω τις σειρήνες από τα ασθενοφόρα έξω από το σπίτι

Κάποιος που δεν τον γνωρίζω μπορεί να πονά ή να πενθεί

Μα μέσα στη νύχτα μια σκέψη πάφλασε μελαγχολικά

Μήπως είμαι εγώ που πονώ μήπως είμαι εγώ που πενθώ;

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!