Μείζονος ενδιαφέροντος

16.06.2022

Τι μας ενδιαφέρει πια;

Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;

 

Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος.

Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει.

Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση.

 

Ίσως και ειρωνεία που καταστρέφουμε τη φύση.

Γιατί είναι σαν τα προβλήματα που τείνουμε να αποσιωπούμε.

Να τα κρύβουμε κάτω από το χαλί & στο χάλι της καρδιάς μας.

 

Βαθιά μέσα που ριζώνει και το πιο άγριο φυτό έτοιμο να δηλητηριάσει και τις πιο αθώες σκέψεις.

 

Τι μας ενδιαφέρει πια, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό ώστε να μη πληγωθεί ξανά και η πιο δυνατή αντίληψη, η πιο μεγάλη αγάπη. 

 

Μείζονος σημασίας στοχασμός, μείζονος ενδιαφέροντος ερώτηση και καμία απάντηση εδόθη. 

 

 

_

γράφει η Ζωή Κώτσου

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

Την γνώριζα καλά

Την γνώριζα καλά

Από μικρή την γνώριζα Ήξερα πότε κλαίει και πότε πονάει αληθινά Την έβλεπα που λάτρευε την μοναξιά  Την γνώριζα καλά Ήξερα ποια δυστυχία της έσχιζε τη ψυχή  Και ποιον πόνο αποζητούσε  Ήξερα για ποιον ερώτα έκλαιγε στα κρυφά Και ποιους φίλους ή εχθρούς αγαπούσε Την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου