Μη λες τίποτα τώρα

9.01.2020

Μη λες τίποτα τώρα,

Τα κλειδιά της καρδιάς  σου

Άφησέ τα σιμά,

 στου παππού το ‘’ντιβάνι’’

Που ο νους σου δε βάνει

ιστορίες Αγάπης

 πόσες έχει ακουστά.

Θα ανοίξω εγώ τώρα 

παίρνοντας ένα, ένα

στη μεγάλη αρμαθιά,

δε μπορεί, θα ταιριάξει, 

όλα είναι φτιαγμένα 

απ’ τον ίδιο αφέντη,

που Θεών και ανθρώπων

την καρδιά κυβερνά.

Μη λες τίποτα τώρα,

Να θυμάσαι μονάχα

Το μικρό τ’ αγγελάκι 

Που τα βέλη κρατά,

Έχει ήδη στοχεύσει

Την καρδιά τη δική μου

Που το αίμα της, δες το, 

Τι αργά που κυλά… 

 Μη λες τίποτα τώρα.

Να γλυτώσει κανένας

πάνω σ’ αυτήν τη γη

δεν κατάφερε ακόμα

σε βουνά και σε δάση, 

λαγκαδιές και φαράγγια

μια κρυψώνα να βρει.

Μη λες τίποτα τώρα,

Μόνον έλα κοντά μου

Στο ‘’ντιβάνι’’ σιμά,

Σκούπισε και το αίμα, 

Που το ίδιο ΝΑ στάζει,

Στο μπλουζάκι ΣΟΥ πάνω

Τ’ όμορφο που φοράς.

Αχ μικρέ Αγγελάκο,

Τα κατάφερες πάλι

Μία ΔΙΑΝΑ να βρεις, 

Στην καρδιά της καλής μου,

Που έναν όρκο είχε κάνει

Την δική της καρδούλα

Στο σημάδι κι’ αν βάνεις

Αίμα της να μη δεις!!!

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Ακολουθήστε μας

Άδειο σπίτι

Άδειο σπίτι

Μπήκα μετά από καιρό. Στο άδειο σπίτι. Με πήρε αγκαλιά το κύμα του χρόνου. Ήταν κρυμμένος εκεί πριν από μένα. Χρόνος Οικόσιτος. Χρόνος Άγγελος. Άυλος. Η ρομφαία του, ακίδα διπλόχορδη.   Περιφέρεται Ανάμεσα στ’ αγαπημένα φορέματα της μάννας. Άδεια φορέματα στις...

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου