Μνήμες ασπρόμαυρες

9.09.2015

 

 

Χρόνε παγκόσμιε, ανυπέρβλητε,
γεμιστή των κανονιών της ανάμνησης,
γεμίζεις μνήμες ασπρόμαυρες
σαν τις παλιές φωτογραφίες
τ' άδεια συρτάρια της μέρας.

Φαίνεσαι συ μέρα φωτεινή
με αρχηγό τον ήλιο,
το μεγάλο πατέρα των Αιγυπτίων,
το θεό Ρα
που ναό του φτιάξανε υπέρλαμπρο
κι Αμμωνα Δία τον είπανε
στην έρημο της Ανατολής.

Και διαλύεις το σκοτάδι
πυκνό κι υγρό, ίδιο σύννεφο
που κυοφορεί βροχή φθινοπωρινή,
λύτρωση απ' τις θέρμες του θέρους.

Οι πρώτες ακτίνες του σμίγοντας ερωτικά
με την απέναντι βουνοκορφή,
στιλβώνουν με το λαμπρό τους φως
χαρές και λύπες που πέρασαν
και περνώντας τις στο περιδέραιο της ζωής
χάντρες από ελεφαντόδοντ' ακριβές,
σ' ανατολίτικα παζάρι' αγορασμένες,
τις φορούν στο λαιμό της μέρας
που φτάνει θριαμβολογώντας,
φυλαχτό παράξενο, ξόρκι
απ' το μάτι το κακό των ανθρώπων
που δεν τους γλύκαναν
τα σταφύλια τ' Αυγούστου.

 

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μνήμες ασπρόμαυρες ναι ..μα οι λέξεις εδω σε αυτό το υπέροχο ποίημά σας αφήνουν πολύχρωμα αποτυπώματα!Να είστε καλά!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Περιδέραιο της ζωής…!!

    πολύ όμορφες εικόνες συνοδεύουν τις ασπρόμαυρες μνήμες σας…

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Όμορφη είναι η γραφή σας!

    Απάντηση
  4. Βάσω Αποστολοπούλου

    “γεμίζεις μνήμες ασπρόμαυρες
    σαν τις παλιές φωτογραφίες
    τ’ άδεια συρτάρια της μέρας”

    Μνήμες το ίδιο πολύτιμες σαν τις παλιές φωτογραφίες!
    Πολύ αισθαντικό, Πόλα μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου