Μνήμες ασπρόμαυρες

9.09.2015

 

 

Χρόνε παγκόσμιε, ανυπέρβλητε,
γεμιστή των κανονιών της ανάμνησης,
γεμίζεις μνήμες ασπρόμαυρες
σαν τις παλιές φωτογραφίες
τ' άδεια συρτάρια της μέρας.

Φαίνεσαι συ μέρα φωτεινή
με αρχηγό τον ήλιο,
το μεγάλο πατέρα των Αιγυπτίων,
το θεό Ρα
που ναό του φτιάξανε υπέρλαμπρο
κι Αμμωνα Δία τον είπανε
στην έρημο της Ανατολής.

Και διαλύεις το σκοτάδι
πυκνό κι υγρό, ίδιο σύννεφο
που κυοφορεί βροχή φθινοπωρινή,
λύτρωση απ' τις θέρμες του θέρους.

Οι πρώτες ακτίνες του σμίγοντας ερωτικά
με την απέναντι βουνοκορφή,
στιλβώνουν με το λαμπρό τους φως
χαρές και λύπες που πέρασαν
και περνώντας τις στο περιδέραιο της ζωής
χάντρες από ελεφαντόδοντ' ακριβές,
σ' ανατολίτικα παζάρι' αγορασμένες,
τις φορούν στο λαιμό της μέρας
που φτάνει θριαμβολογώντας,
φυλαχτό παράξενο, ξόρκι
απ' το μάτι το κακό των ανθρώπων
που δεν τους γλύκαναν
τα σταφύλια τ' Αυγούστου.

 

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μνήμες ασπρόμαυρες ναι ..μα οι λέξεις εδω σε αυτό το υπέροχο ποίημά σας αφήνουν πολύχρωμα αποτυπώματα!Να είστε καλά!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Περιδέραιο της ζωής…!!

    πολύ όμορφες εικόνες συνοδεύουν τις ασπρόμαυρες μνήμες σας…

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Όμορφη είναι η γραφή σας!

    Απάντηση
  4. Βάσω Αποστολοπούλου

    “γεμίζεις μνήμες ασπρόμαυρες
    σαν τις παλιές φωτογραφίες
    τ’ άδεια συρτάρια της μέρας”

    Μνήμες το ίδιο πολύτιμες σαν τις παλιές φωτογραφίες!
    Πολύ αισθαντικό, Πόλα μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου