Μονόχρωμο

1.03.2015

 

 

Πίνακας σε λευκό τοίχο. Κουρτίνες βελούδινες και πάντα ανοιχτές. Τα πουλιά πήγαιναν κι έρχονταν μαζί με τα σύννεφα.

Τα φύλλα της μουριάς πλάγιαζαν χρόνια στο παράθυρό μου.

Μια μέρα ο πατέρας είπε:

«Να κλαδέψουμε το δέντρο· μας κρύβει τον ήλιο».

Ήταν αρκετό για να σκεφτώ όλες τις αποχρώσεις.

Όλ’ αυτά τα χρόνια.

Άρχισα να ψιθυρίζω:

«Γκρι, μαύρο, σκούρο μπλε…».

−Υπήρξε ήλιος;

 

_

γράφει η Αρετή Σιάχου

Η Αρετή Σιάχου γεννήθηκε στο Αγρίνιο μια καυτή μέρα του Αυγούστου το 1987. Τα χρόνια που έχουν περάσει νικήθηκαν και κατακτήθηκαν μέσα από την τέχνη και κυρίως την ποίηση. Ανήσυχο πνεύμα με τάσεις έντονου ενθουσιασμού έχει γευτεί λίγο από χορό και φωτογραφία. Πιστεύει μόνο στην ειλικρίνεια και την αγνή χαρά των παιδιών γι’ αυτό όταν δεν γράφει, εργάζεται ως νηπιαγωγός.

 

Γράφει στο blog: http://arty-dos.blogspot.gr/

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου