Μουσική δωματίου

25.10.2017

Η μουσική στη διαπασών και αυτοί παραδομένοι στις νότες του τραγουδιού, να το γλεντάνε πίνοντας και χορεύοντας. Ένας χορός, με ιδιαίτερες φιγούρες, απρόσμενες κινήσεις των χεριών και γενικότερα όλο το σώμα σε πλήρη δυσαρμονία. Όλοι γνώριζαν στην πολυκατοικία την αγάπη τους για τη μουσική, αλλά το τελευταίο διάστημα το είχαν παρακάνει. Απόψε τα έδωσαν όλα. Έσπασαν ό,τι γυαλικό υπήρχε μέσα στο σπίτι και εκείνος ξαφνικά εμπνεύστηκε μια φιγούρα και την εφάρμοσε επί τόπου. Αιφνιδιάζοντάς την, την έπιασε από τη μέση. Τα χέρια του με ταχύτητα κατευθύνθηκαν προς τον λαιμό της, την τύλιξε απαλά με τα δικά του, την έσφιξε λίγο πιο δυνατά, μετά τη χαλάρωσε και δίχως να το καταλάβει την πέταξε στην απέναντι μεριά του δωματίου, με αποτέλεσμα να βρεθεί κολλημένη επάνω στο ραγισμένο καθρέφτη. Η μουσική σταμάτησε απότομα. Νεκρική σιγή. Εκείνος μαζεμένος σε μια γωνιά, ξεσπά σε κλάματα. Αυτός ήταν και ο τελευταίος τους τσακωμός.

_

γράφει η   Βάσω Καρλή

Ακολουθήστε μας

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Τζέπε και Αζόρ

Τζέπε και Αζόρ

Είχαμε έναν σκύλο που τον λέγαν Αζόρ. Ο καημένος πίσω από την καγκελόπορτα της διπλανής μονοκατοικίας, με κολάρο, πιστός φύλακας του ηλικιωμένου ζευγαριού που κατοικούσε στο παλιό δίπατο σπίτι. Κάθε φορά που μας έβλεπε κουνούσε χαρούμενα την ουρά του, μιας και μας...

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μου άρεσε πάρα πολύ Βάσω!!Όπως και το γεγονός ότι συναντηθήκαμε κι από κοντά. Πολύ χάρηκα. Να είσαι καλά την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Άννα μου, Άννα μου, αμοιβαία τα αισθήματα. Ειλικρινά, χάρηκα και εγώ πάρα πολύ. Αυτό, το σχόλιο, μάλιστα. Ξεκάθαρο. Τα φιλιά μου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου