Νικημένος ο άγγελος στον ανήφορο δίπλωσε τα κέρινα φτερά

24.12.2015

 

 

Πέθανε... χτες στο ξημέρωμα
είχα αγαπήσει περισσότερο απ' όλα
τη μετέωρη γαλήνη στα μάτια του
το δακρυσμένο μεγαλείο του ξεστρατισμένου ΄Ερωτα
αυτό που χρόνια πάσκιζε να κρύψει
ανάμεσα στις βαθιές κόγχες
και τις ρυτίδες.
Είπε να ζήσει χωρίς εμένα
μα και δίχως τα κουρέλια της ζωής
έφυγε, την ώρα που η αυγή
άνοιγε ρόδινα βελούδα
στις άκριες τ' ουρανού
άπλωσε ολομέταξες κορδέλες την ψυχή
πάνω στην κόψη του βράχου και πάνω στην πληγή.
Κρυμμένη η ταραχή, ώσπου να καεί ο χρόνος στ' ασπροκέρι
η θέα της λυμένης γραβάτας
δεν αφήνει περιθώρια για άλλες αποτυχημένες προσπάθειες
θαρρείς και δε με προστατεύει
κανείς πια
ούτε από τη ράθυμη θλίψη,
ούτε από την πλήξη
στην έρημη προκυμαία παραμιλούν οι γλάροι στα κατάρτια
στη φθινοπωρινή ακτή αλητεύει το κύμα ξεβράζοντας
άκαρπο της Αγάπης το χάρισμα.
Ήσυχος δρόμος... συλλαβίζει η μοναξιά τυχαία ονόματα
χειροτεχνήματα μοίρας άδικης οι τελευταίες στιγμές.
Χτες ακόμη κοίταζε από το τζάμι
διατηρώντας πάντα την επιθυμία στο βλέμμα
κι ας ήταν άδειο σα διάφανο γυαλί
κι ύστερα, με τα χέρια απλωμένα δισταχτικά στην πρώτη βροχή
θαρρείς για να ξεπλύνει τη σκόνη του εφιάλτη
περπάτησε αργά στο πλακόστρωτο
είχε κάτι από την παλιά τρυφερότητα ο ψίθυρος στο φανοστάτη
τρυγημένο μέλι ξανθό τα χείλη, μέλι και κανέλα.
Νερό και δάκρυ,
η αφή που ήθελα να έχουν οι μέρες και οι νύχτες μου.
Είπε... Αύριο.... στο δυνατό φως,
ν' αναπνεύσω ελεύθερα
αρχαία ανάσα χωρίς σκουριά...
τελικά μπορώ να αντέξω όσα αισθάνομαι.
Έφυγε, χωρίς ενοχές
και αυτός ο θάνατος μου φόρτωσε τον άνεμο
αυτόν που σκόρπισε φύλλα και όνειρα
στη μικρή ξεχασμένη πλατεία
αυτόν που άδειασε όλο το μελάνι
στο λευκό μαντήλι του νου.
Ναι δε ζει πια...
αμετάκλητη η απουσία προειδοποιεί την καρδιά
μια υποψία μελαγχολίας παγώνει στ' ακροδάχτυλα
κι όμως αφήνομαι περιφρονώντας το φόβο
αναμετρώντας τη ζωή σε κύκλιους χορούς
γύρω απ' ανθισμένα κυκλάμινα.
Στροβιλίζεται η χαρά και η λύπη
στη μεγάλη καμπάνα πλάι στα μάρμαρα
μαντήλι μωβ, όχι της λήθης ούτε και της λύπης
απλά μωβ της ανάμνησης, αυτό που μου χάρισε.
Περιπλανήσεις στο λιμάνι
αραγμένα καράβια, βαριά μυρωδιά βούρκου αταξίδευτη
απέναντι το μικρό νησί τυλιγμένο στην υγρασία
και τις νύχτες συμφιλιωμένη πια βυθίζομαι,
στο καινούριο σκοτάδι
ένα χέρι σπέρνει άστρα για να κριθεί η απουσία Νικημένος ο άγγελος στον ανήφορο δίπλωσε τα κέρινα φτερά.
Δεν άφησε ούτε δυο λέξεις.
Οδοιπορώ σε ένα μοναχικό δρόμο... σχεδόν γυμνή.
Και είμαι μόνη.
Θέλω να είμαι μόνη. Θλιβερά επίπεδη και αποφασισμένη.
Είμαι επιτέλους... ελεύθερη.
Τα αποκαΐδια δεν κρατούν λάσπη
την κοιμισμένη σπίθα έχουν φυλακτό
και στις προφανείς αλήθειες να γίνουν πυρκαγιά ονειρεύονται.
Ανιχνεύοντας άλλα συναισθήματα προσεγγίζω το παράδοξο
άτακτοι ήχοι πολιορκούν το νου
ερμηνεύω την πίκρα μετρώντας κοχύλια και σημάδια
άστοχες οι επινοήσεις... έχω κλειδώσει την καρδιά
και η σκέψη αστρατολόγητη σε απαιτήσεις
δε πολεμώ τη φύση των πραγμάτων
ένα σύμπαν γεμάτο μυστικά ξετυλίγεται εντός
αιώνια ορφανή Του Έρωτα κι ολότελα ξέγνοιαστη
ο κόσμος είναι και δική μου ξενιτειά.
Τα νυχτολούλουδα ζήλεψαν την ασαβάνωτη μνήμη
η μοίρα κλώθει ουρανούς για να με ντύσει...
Αύριο.
Καλό ταξίδι στο φως.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

Συναυλία

Συναυλία

 Το αίσθημα στις συναυλίες, οι κρυφές μας συνομιλίες.  Δυνατά χειροκροτήματα, απαλά μικρά αγγίγματα.  Εικόνες από κτήρια, χειμώνα δίπλα από τα κοιμητήρια.  Φωνή αγγέλου, ξένη γλώσσα, μεταφράζω στο αυτί σου και κοιτάς αλλού.  Το σκοτάδι κρύβει τα γλυκά εκφραστικά σου...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Σοφία Ντούπη

    και αυτός ο θάνατος μου φόρτωσε τον άνεμο
    αυτόν που σκόρπισε φύλλα και όνειρα
    στη μικρή ξεχασμένη πλατεία
    αυτόν που άδειασε όλο το μελάνι
    στο λευκό μαντήλι του νου.
    Ναι δε ζει πια…
    Τι να πω;;;; Δεν λεχω λόγια!!! Για μία ακόμη φορά αγγίξατε την ψυχή μου!!! Να είστε καλά καλή Ανάσταση!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου