Ντελίριο

Δημοσίευση: 13.02.2024

Ετικέτες

Κατηγορία

Του τέλειου υπάρξεις απροσδόκητες
θα προσφερθούν στις εμπειρίες σου.
Εκεί που ανθός αμυγδαλιάς
σε ποτίζει ζωηρό χάδι.
Βουβαίνεται το μελαχρινό σου μεγαλείο
και πνίγεται στα ακροδάχτυλα του Τίτλου μου!
Εγώ ν’ ακροβατώ στο γιατί
κι εσύ στο έτσι να με ντύνεις.
Ψυχή γυμνή στα καρφιά σε γνώρισα
στα κρίνα σ’ απιθώνω.
Αφού σε προκαλούν τα χείλη μου
με ρόδα χάιδεψέ τα.
Ντελίριο μυρίζουνε της άμαξας τα βελούδα.

Χωρίς να πήξει ο έρωτας
ορκίζομαι αγάπη.
Αλλόκοτα βαρέθηκα φορώντας την πλερέζα
και είπα να ανταμειφθώ
με δέρμα αρρωστημένο.
Κραυγή του τότε φεγγαριού
εδρεύει στο πετσί μου.
Με προσωπείο βλάσφημο
με θυσιάζω εμπρός σου.
Μακριά χτυπούσε η καρδιά
περιπλανιόταν μήνες.
Σε βρήκα στα βατόμουρα
να γεύεσαι αμαρτία!

 

_

γράφει η Πένυ Κονάνου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News https://youtu.be/Ls_AhdE_48oΚαθημερινή https://youtu.be/e4WcN0I4SeE?si=FMFk6LVSJyUZKDMJ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου