Ξυπόλυτοι

15.12.2015

 

 

Ένιωσα... το χέρι του που μου χάιδευε τρυφερά τον ώμο. Γύρισα και τον κοίταξα. Τα μάτια του έλαμπαν περίεργα. Ίσως να ήταν από τη μεγάλη του χαρά ή ίσως που τα φώτιζε το φεγγάρι. «Θέλεις να περπατήσουμε λίγο;» Ρώτησε και τα δάχτυλα του μπλέχτηκαν με τα δικά μου. «Είμαι ξυπόλητη...» του απάντησα γελώντας και σήκωσα το γαλάζιο μου φουστάνι για να δει. Ήμουν ξυπόλητη. Κι έτσι ξυπόλητη χόρευα με τους υπόλοιπους καλεσμένους στο μυρωδάτο φρεσκοκουρεμένο γρασίδι. Γέλασε. Το γέλιο ανέβηκε τρυφερά στα μάτια του. Έσκυψε κάτω κι έλυσε τα κορδόνια από τα μαύρα του καλογυαλισμένα παπούτσια. Μέτα μπρος στα έκπληκτα μάτια όλων, έβγαλε τις κάλτσες του και τα άφησε στο τοιχάκι παραδίπλα. «Τώρα είναι καλύτερα;», ξαναρώτησε γελώντας περισσότερο… Πιθανότατα με το ύφος μου. Γέλασα. Δεν είχα λόγια!... Κράτησε σφιχτά το χέρι μου κι έτσι χέρι χέρι, απομακρυνθήκαμε... Ήταν Αύγουστος! Είχε πανσέληνο! Και πριν λίγες ώρες είχε παντρευτεί την καλή του!... Το δασάκι δίπλα στο εκκλησάκι του Άι Γιώργη ξεχείλιζε από τις μυρωδιές της υπέροχης νύχτας. Χέρι - χέρι, φτάσαμε στα σκαλιά του. Γύρισε και με κοίταξε στα μάτια. Τα βλέφαρα του ήταν νοτισμένα και δεν έφταιγε για αυτό ούτε ο Αύγουστος ούτε το φεγγάρι. «Είμαι ευτυχισμένος μαμά…», μου είπε. «Πολύ ευτυχισμένος»!!!

 

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Διαβάστε κι αυτά

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Αταβισμός

Αταβισμός

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1936             Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια πόρτα ξεκλειδώθηκε. Ο πατέρας...

Writing Steps

Writing Steps

Η Δημιουργική Γραφή ως διδακτικό αντικείμενο δεν αναζητά συγγραφικά ταλέντα. Συμμετέχει όμως ενεργά στη διαμόρφωση ενός δημιουργικού νου, όπως το έθετε ο Gianni Rodari όταν σημείωνε πως δημιουργικός νους είναι αυτός που «πάντα δουλεύει, που πάντα ρωτάει, που...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    Τι ωραίο και απρόσμενο το τέλος της μικρής σου ιστορίας Σοφία…
    Η όλη σκηνή μια ζωγραφιά… Μου άρεσε πολύ.

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε Λένα μου…και καλή σου μέρα!!!

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Την αγάπησα αυτή την ιστορία Σοφία…! πολύ τρυφερή πολύ όμορφη….!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Μια ευαίσθητη μανούλα όπως εσύ, δεν θα μπορούσε παρά να την αγαπήσει!… Ευχαριστώ πολύ την καλή μέρα μου!!!

      Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Τι τρυφερή ιστορία! Μου άφησε μια γλυκιά γεύση

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου