ο ανάποδος καθρέφτης

Δημοσίευση: 24.01.2019

Ετικέτες

Κατηγορία

Στην πρώτη της συλλογή διηγημάτων η Χριστινα Σουλελέ αναπλάθει την κοινωνική πραγματικότητα σε μία μυθοπλασία που δεν χάνει ούτε στιγμή την αποτύπωση της κοινωνικής πραγματικότητας. Οι χαρακτήρες της πλάθονται ως κοινωνικά υποκείμενα αναζητώντας τα όρια της χειραγώγησης από το πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον.
Tα διηγήματα της Σουλελέ δεν αναπαριστούν τη ζωή. Την απομακρύνουν από τον χώρο της αυτοματοποίησης και της απάθειας και με την έμφυλη πένα της φέρει την ψυχολογία των ηρώων στο προσκήνιο. Έτσι, δίχως να χάνει την ευαισθησία με την οποία αγγίζει θέματα κοινωνικά, ιχνογραφεί καθημερινούς ανθρώπους ως αντιήρωες της ζωής, που πασχίζουν να ελευθερωθούν από τα δεσμά της.

Δήμος Χλωπτσιούδης

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν
την πρώτη συλλογή διηγημάτων της Χριστίνας Σουλελέ «ο ανάποδος καθρέφτης».

Το βιβλίο μπορείτε να το κατεβάσετε ελεύθερα κάνοντας κλικ στην εικόνα πιο κάτω

συγγραφέας: Χριστίνα Σουλελέ| εκδόσεις τοβιβλίο είδος: συλλογή διηγημάτων
σελίδες: 162 | επιμέλεια έκδοσης: Δήμος Χλωπτσιούδης | ISBN: 978-618-5348-05-2

Ακολουθήστε μας

Αναμνήσεις

Αναμνήσεις

Ο περιπτεράς απορημένος σηκώνει τα πρωινά ρολά του καταστήματός του, εκείνη στέκεται στη στάση του πρώτου πρωινού λεωφορείου. Βρέχει όμως, σταματά ένα διερχόμενο ταξί. Βρέχει και στέκεται αποσβολωμένη. Γράφει μάθημα το πρωί και ξενυχτά ευχαρίστως, διαβάζοντας. Θα του...

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Δεν πρόλαβαν να σταματήσουν οι εκκωφαντικοί ήχοι των εκρήξεων και ο Αλεξέι είχε ήδη κουμπώσει τον επενδύτη και έτρεχε βάζοντας το κράνος προς το πυροσβεστικό όχημα – δεν έχει παιχνίδια στον πόλεμο, ο Μιχαήλ στην προχθεσινή βάρδια έκανε εφτά ράμματα που δεν φόραγε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

Δεν πρόλαβαν να σταματήσουν οι εκκωφαντικοί ήχοι των εκρήξεων και ο Αλεξέι είχε ήδη κουμπώσει τον επενδύτη και έτρεχε βάζοντας το κράνος προς το πυροσβεστικό όχημα – δεν έχει παιχνίδια στον πόλεμο, ο Μιχαήλ στην προχθεσινή βάρδια έκανε εφτά ράμματα που δεν φόραγε...

Ευτυχισμένοι καιροί

Ευτυχισμένοι καιροί

Ο ροδώνας όλο και μεγάλωνε στο μεγάλο τετράγωνο παρτέρι που είχε στήσει με πολλή δουλειά και αγάπη ο πατέρας της. Στη μέση δέσποζε ένας μεγάλος φοίνικας σε σχήμα βεντάλιας και οι τριανταφυλλιές όλο και πετούσαν καινούρια φυλλαράκια μα και αγκάθια μαζί.  Ζούσε μόνη της...

Εκείνοι, της αντίπερα όχθης

Εκείνοι, της αντίπερα όχθης

Η Μίνα βιαζόταν. Δεν μπορούσε να περιμένει. Έκλεισε βιαστικά τα χαρτιά της. Προχώρησε προς την έξοδο. Έκλεισε με επιμέλεια την πόρτα και κλείδωσε σχολαστικά τρεις φορές. Κατεβαίνοντας την φρεσκοσφουγγαρισμένη αποβραδίς κοινόχρηστη σκάλα, ο ήχος του τηλεφώνου την έκανε...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    Καρδούλα μου Σουλελέκι καλό ταξίδι να ΄χει το βιβλίο σου . Πολύ,μα πάρα πολύ χάρηκα για την παρέα που θα κάνουμε εδώ στην βιβλιοθήκη του Βιβλιο,νετ.

    Απάντηση
    • Χριστίνα Σουλελέ

      Λένα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές αλλά και για την ιδέα που μου έδωσες για τούτο το βιβλίο, πριν μερικούς μήνες. Σε φιλώ!

      Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κ. Κώστα Θερμογιάννη για τη φιλοξενία των κειμένων μου όλα αυτά τα χρόνια αλλά και για την επιμέλεια του εξωφυλλου. Ένα μεγάλο επίσης ευχαριστώ στο κ. Δήμο Χλωπτσιούδη για την επιμέλεια και την πολύ καλή συνεργασία που είχαμε.

    Απάντηση
    • Κώστας Θερμογιάννης

      Κυρία Σουλελέ, η χαρά και η τιμή είναι όλη δική μου! Σας ευχαριστούμε θερμά, τόσο η ομάδα πίσω από την ιστοσελίδα όσο κι εγώ προσωπικά για την εμπιστοσύνη!

      Εύχομαι ολόψυχα το βιβλίο σας να είναι καλοτάξιδο, γιατί αξίζει να είναι!

      Απάντηση
      • Χριστίνα Σουλελε

        Σας ευχαριστώ πολυ!!!

        Απάντηση
    • Δήμος Χλωπτσιούδης

      Εγώ σ’ ευχαριστώ που μου εμπιστεύτηκες το βιβλίο σου και για την υπέροχη συνεργασία. Δεν είναι εύκολο πράγμα η συνεργασία, να ξέρεις, Χριστίνα μου.

      Απάντηση
    • Χριστίνα Σουλελέ

      Άννα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ και για την ευχή και για το πέρασμα στις ιστορίες μου.

      Απάντηση
    • Χριστίνα Σουλελε

      Σε ευχαριστώ πολύ Μάχη!

      Απάντηση
  3. Στέλλα Κουρμούλη

    Ορθόπλωρο και καλοτάξιδο, Χριστίνα μου! Όσο περνά ο καιρός τόσο μακρύτερα να ταξιδεύει!

    Απάντηση
    • Χριστίνα Σουλελε

      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Στελλα!!!

      Απάντηση
  4. Ανδρέας Ζερμπίνοε

    Διάβασα το πρώτο σου διήγημα, Χριστίνα, το ομότιτλο…μ’ αρέσει ο λόγος σου…σύντομος, συνοπτικός, χωρίς πλατιασμούς, στέρεος αλλά όχι σκαιός γιατί ακριβώς διαθέτει λογοτεχνική χάρη…Τώρα, η σκέψη του συγγραφέα είναι άλλο πράγμα…έπρεπε να περάσω τα 35 για να μάθω να τα ξεχωρίζω: διατύπωση και περιεχόμενο…Γιατί τότε στα 35; Επειδή κοίταξα τον εαυτό μου ανάποδα!

    Απάντηση
  5. Ανδρέας Ζερμπίνος

    “…Η γλύκα της συντροφικότητας, το άχνισμα στο
    τσουκάλι του χρόνου χρειάζεται για να νοστιμίσει και
    το λάδι της κατανόησης για να μελώσει», σκεφτόταν η
    Λουκία….”

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου