Ο βράχος και το κύμα, της Χρυσούλας Πλοκαμάκη

28.04.2016

rocks_sea_b
Εχθές αργά εβάδιζα στης θάλασσας την άκρη
κι εθάρρουνα πως έβλεπα στο βράχο ένα δάκρυ.
Πλησίασα σιγά σιγά να δω ίντα συμβαίνει
κι είδα το δάκρυ γάργαρο στην άκρη του να βγαίνει.
Όχι, δεν αλληλόησα, τα είχα τετρακόσια
μα ο βράχος, ναι, εμίλαγε μ’ ενός ανθρώπου γλώσσα.
Κουβέντα είχε σοβαρή με τ’ αλαφρύ το κύμα
κι έμοιαζε να του έριχνε της μοίρας του το κρίμα.
“Για κοίτα στέκω ακίνητος, ποτέ μου δε λυγίζω
ολονυχτίς κι ολημερίς τη θάλασσ' αντικρύζω.
Περνούν καράβια ολοχρονίς για χίλιους μύριους τόπους
και σωντηρώ βράδυ πρωί πολλώ λογιώ ανθρώπους.
'Ομως δεν είμαι τυχερός ταξίδια για να κάνω
κι είναι της μοίρας μου γραφτό όρθιος να πεθάνω.
Εσύ διαβαίνεις πάντοτε μ’ αέρινες κινήσεις
και δέχεσαι στα πόδια σου μυριάδες συγκινήσεις.
Φέρνεις χαρές και έρωτα σαν πέσει το σκοτάδι
και δέχεσαι φιλάρεσκα του φεγγαριού το χάδι.
Τολμάς και με “σπασίματα” κλέβεις απ' το κορμί μου
και λιγοστεύεις άθελα κι εσύ την ύπαρξή μου.”
Το κύμα έκανε κι αυτό υπόκλιση μπροστά μου
κι όλα αυτά που απήντησε τ’ ακούσανε τ’ αυτιά μου.
“Βράχε εγώ ζηλεύω σε γιατί πάντα θα στέκεις
και θα βγορίζεις πέλαγος σεκλέτια όταν έχεις.
Εμένα ο ήλιος την αυγή θα με “εξαϋλώσει”
ατμός θα γίνω δυστυχώς, δε θα ’χω τύχη τόση.
Δεν σταματώ, ολοχρονίς ψάχνω την ευτυχία
κι απ’ το κορμί σου αναζητώ φιλίας πεμπτουσία.
Αν αγριέψω γίνομαι αιτία για ναυάγια
και στέλνω και γερά σκαριά μονίμως στα καρνάγια.
Με καταριούνται οι θνητοί και με χιλιοβλογάνε
στο κάμα του καλοκαιριού δίπλα μου ροβολάνε.
Δεν είν’ αυτό που επιθυμώ εις τη ζωή ετούτη
για μένα είναι πάμπολλα του βράχου σου τα πλούτη.”
Αυτά τα λίγα άκουσα κι αναρριγώ και τώρα
για κάποια περισυλλογή εσήμανε η ώρα.
Ό,τι κι αν έχει ο καθείς ψεγάδι θα του βρίσκει
θα θέλει να ’χει σίγουρα του αλλουνού την τύχη.
Να έχει περισσότερα κι ας έχει τα περίσσια
να κάνει θάλασσα βουνά όλα να μοιάζουν ίσια.

 

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

Ψαλμωδία του μοναδικού

Στου κόσμου τις ανηφοριές

Έγειρε ο ήλιος χαμηλά, φλόγες του ακούμπησαν κορφές παίρνει μαζί του μυστικά, ανθρώπων μόνων τις σιωπές ταξίδι καθημερινό σ άγνωστες πολιτείες σ αυτά που κρύβουν οι ψυχές, λυγμών οι συνοικίες   Έπεσε η νύχτα στα στενά, στους δρόμους στις πλατείες στου κόσμου τις...

20 σχόλια

20 Σχόλια

  1. Σπύρος Μακρυγιάννης

    Κάθε ποίημα και σας εκτιμώ περισσότερο… Γι αυτό εδώ τι να πω;;; Ζηλεύω την ιδέα, ζηλεύω το νόημα, ζηλεύω την ντοπιολαλιά… Από την ψυχή μου το μπράβο και λίγο είναι….

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Καλημέρα Σπύρο!
    Εγώ τώρα τι να πω? Σε ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ απ την ψυχή μου…Και λίγο είναι…πολύ λίγο!
    Να είσαι καλά….
    ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πάρα πολύ ωραίο!!!!
    Καλές γιορτές με αγαπη, υγεία και έμπνευση!! 🙂

    Απάντηση
  4. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Χρυσούλα πες μου κάτι . Και τα όνειρά σου έμμετρα είναι κορίτσι μου;
    Και το σημερινό σου όπως και όλα σου θαυμάσιο.
    Καλή ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ μου άρεσε και αυτό το ποίημά σας. Δε θα σας το κρύψω πως έχω κι εγώ την ίδια απορία με τη Λένα. Καλή Ανάσταση σας εύχομαι.

    Απάντηση
  6. Αννα Ζανιδακη

    Τιμη πιυ εχω φιλη μου
    Αστερι της γραφης μας
    Λαμπει φεγγοβολα
    Παντα στη θυμηση μας

    Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Χρυσουλα μου τι να πω; Υποκλίνομαι στον τρόπο που χειρίζεσαι και συνταιριάζεις τις λέξεις!!! Είναι υπέροχος ο μονόλογός σου!!! Γραφείς υπέροχα!!! Σου στέλνω την αγάπη μου και τις ευχές μου για μια χαρούμενη Ανάσταση!!!

    Απάντηση
  8. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ευχαριστώ πολύ καλή μου Έλενα!
    Με ΥΓΕΙΑ και ΑΓΑΠΗ να περάσεις τις Άγιες Μέρες- και όχι μόνο!
    ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

    Απάντηση
  9. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Λένα μου αγαπημένη….
    Σε ευχαριστώ…από καρδιάς! Με συγκινείς κάθε φορά με τα πανέμορφα σχόλιά σου! Τι να κάνω? Η ομοιοκαταληξία βγαίνει…από μόνη της… Δεν με κουράζει… Με εκφράζει!!!!!
    ΚΛΑΟ ΠΑΣΧΑ!!!!

    Απάντηση
  10. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αγαπημέμη μου Χριστίνα…
    Σε ευχαριστώ πολύ… Και μια παράκληση… Άσε τον πληθυντικό για άλλους…για τους γεροντότερους! ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΠΑΙΔΙ και σας ευχαριστώ από την καρδιά μου!
    ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!!!

    Απάντηση
  11. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΑΝΝΑ…

    Πάντα με τιμάς με τα έμμετρα σχόλιά σου! Να είσαι καλά!
    ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  12. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αγαπημένη μου ΆΝΝΑ..
    .
    Σε ευχαριστώ πολύ!!!!
    ΤΟ ΠΑΙΔΙ που κρύβεται στην ψυχή μου σου εύχεται ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και πάντα ΥΓΕΙΑ!!!

    Απάντηση
  13. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σοφία μου πολυαγαπημένη…

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ…. Να είσαι καλά… Με τιμούν τα λόγια σου!

    ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟ ΠΑΝΤΟΣ ΥΓΕΙΑ!!!!

    Απάντηση
  14. Μάχη Τζουγανάκη

    Εξαιρετικό κυρία Χρυσούλα. Σε ρίμα και κυρίως σε νόημα! Και πράγματι έτσι είναι όλοι….

    Απάντηση
  15. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ευχαριστώ πολύ , Μάχη μου!!!!!!!!!! Να είσαι καλά! Καλή Ανάσταση!

    Απάντηση
  16. Μεταλίδης Κώστας

    Κάποιοι γράφουν σαν ποιητές, και κάποιοι ζουν σαν ποιητές! Το αριστούργημα μαρτυράει Χρυσούλα μου, πως εσύ και γράφεις, αλλά και ζεις σαν ποιητής!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου κ. Κώστα Μεταλίδη…
      Τιμή μου το σχόλιό σου!………….

      Απάντηση
  17. Μεταλίδης Κώστας

    Είμαι σίγουρος πως είχα γράψει… Το αριστούργημα ” Ο βράχος και το κύμα”!

    Απάντηση
  18. Ανώνυμος

    Εξαιρετικό ποίημα, όπως και όσα δικά σας έχω διαβάσει!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου