Ο θρήνος του βυθού…

20.05.2015

 

 

Σαν αγρίμι της νύχτας αλυχτά η ψυχή μου,

αντηχεί στ’ ουρανού τα απέραντα πλάτη.

Στο φως των αστεριών ανιχνεύω το δρόμο,

που χαράζουν τα ακόρεστα ανθρώπινα πάθη.

 

Σε θλιβερές ατραπούς κινείται η ζωή μου,

με τραβούν της θάλασσας τα αφέγγιστα βάθη.

Στη σιωπή του βυθού αγρικώ τη φωνή μου,

να συνθέτει σκοπούς από αμέτρητα λάθη.

 

Παραδομένο σε σαθρές ηδονές το κορμί μου,

αψηφά την καρδιά που σκαλώνει στ’ αγκάθι.

Το λυγμό της αφήνω να ποτίζει το ψέμα

και της πλέκω στεφάνια απ’ ανύπαρκτα άνθη.

 

Τα γυμνά χέρια που ζητούν τη μικρή αρωγή μου,

προσπερνώ αδιάφορα γυρίζοντας πλάτη.

Τον οίκτο διαγράφω απ’ το δικό μου το πλάνο,

στη συμπόνια επιστρέφω ένα άδειο καλάθι.

Για να μη ταραχθεί η φθηνή βόλεψή μου,

στο αίμα αθώων βαπτίζω πελάγη.

Ο φόβος στοιχειώνει των παιδιών το άγιο βλέμμα,

αμετάκλητα η ελπίδα απ’ τα στήθη απελάθη.

 

Με πικρία κοιτώ τη δειλή ύπαρξή μου,

σαν πλοίο που απλά το στίγμα του εχάθη,

να βουλιάζει αργά σ’ έναν άπληστο κόσμο

που ποτέ ν’ αγαπά ταπεινά δε θα μάθει.

 

 

«Κείνο το βράδυ σώπαιναν οι λύκοι γιατί ουρλιάζανε οι άνθρωποι»

Μενέλαος Λουντέμης

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκηχη

    Ο φόβος στοιχειώνει των παιδιών το άγιο βλέμμα…!

    Οι δρόμοι μας συναντήθηκαν είχατε δίκιο….δυνατή η γραφή σας, το ίδιο κι η επιλογή του εξαιρετικού Λουντεμη

    Καλό σας βράδυ

    Απάντηση
    • Koko Mploko

      Κλείνοντας τα αυτιά μας στην φωνή της καρδιάς, ζούμε εξόριστοι στις προσταγές του κορμιού μας, κουβαλώντας καθημερινά – άλλοτε μεγαλύτερα, άλλοτε μικρότερα – λιθάρια, σ’ ένα μάταιο όμως οικοδόμημα. Κάπως έτσι μου προέκυψε ο Λουντέμης.
      Σας ευχαριστώ για τη στήριξη.
      Καλό βράδυ.
      Κώστογλου Βάσω

      Απάντηση
  2. MATINA MARDELI

    Εξαιρετικά “δυνατή κραυγή” το ποίημα σας για την ανάλωση του ανθρώπου σε άχρηστα και προσωρινά.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου