Ο Ξέρξης και οι 300

Δημοσίευση: 7.01.2024

Ετικέτες

Κατηγορία

Όλο αυτό που γίνεται,

φαντάζει σαν τον Ξέρξη με τους 300.

Ένας αβοήθητος να σταθεί στα πόδια του,

μόνος του,

μπροστά σε έναν στρατό,

φέρνοντας του τον πνιγμό.

Στο τέλος απομένει η αντανάκλαση η ίδια του.

Αυτή που δε θα φύγει ποτέ,

και δε θα μοιάζει με κανέναν άλλον,

παρά μόνο με τον ίδιο.

Ούτε καν με πενήντα κλώνους…

Θα είναι αυτός!

Ένας και μοναδικός!

Και όλο αυτό σαν πνιγμός από θάλασσα,

και μέσα του θαλασσοταραχή.

Θα αντέξει χωρίς το κουπί

ή θα χρειαστεί και άλλο στεγνό βαρκάκι να κάτσει να σκεφτεί;

Ο όλεθρος στην πνοή του,

η δύναμη του να τα ανυψώσει όλα στον αέρα

και να φέρει τη δίνη,

μοιάζει περισσότερο με οδύνη.

Και ο λιθοβολισμός που πέφτει πάνω του,

σαν αμετάβλητος σεισμός,

σαν ακατοίκητη στέγη,

από καρφιά!

Ο Ξέρξης…

Ο φτιαγμένος από χάρτινο γυαλί…

 

_

γράφει η Μαίρη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News https://youtu.be/Ls_AhdE_48oΚαθημερινή https://youtu.be/e4WcN0I4SeE?si=FMFk6LVSJyUZKDMJ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου