Σαν τον μικρό χαρταετό

30.07.2016

Σαν τον μικρό χαρταετό πετώ στον ουρανό σου
κι ανεμοστροβιλίζομαι και χάνομ' από μπρός σου

Πετώ ψηλά και χάνομαι γίνομαι μια κουκκίδα
στον ουρανό της σκέψης σου μια τόση δα αχτίδα

Ζυγιάζομαι στο πάθος σου μπερδεύετ' η ουρά μου
και φαίνεται αβέβαιο τ' ονειροπέταγμά μου!

Τραβάς καλούμπα δυνατά κι εκειά που κάνω κύκλους
με σώνεις σαν μ' αποτραβάς απ' της ΔΕΗ τους στύλους

Τους στύλους της απόγνωσης μαεστρικά αποφεύγεις
και χάνομαι στα ύψη σου σαν μάγος με μαγεύεις

Κράτα γερά Φυσά βοριάς Λυσσομανά και βρέχει
Μη με αφήσεις να χαθώ όσο η καλούμπα αντέχει

Κι αν κόψει κάποτ' η κλωστή και φύγω προς τα πάνω
πως μ' έστειλες στα ύψη σου εγώ στο νου μου βάνω

 

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

15 σχόλια

15 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Θερμές ευχαριστίες στον κύρο Νίκο Φάκο για την επιμέλεια του ποιήματός μου!

    Απάντηση
    • Πλοκαμάκη Χρυσούλα

      Αγαπημένη μου Λένα,
      Σε χιλιοευχαριστώ για τα όμορφα σχόλιά σου!!!
      Να σαι καλά να μας συγκινείς και να μας ταξιδεύεις κι εσύ με την υπέροχη πένα σου!

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Μ’ αρέσουν τα ονειροπετάγματα του μικρού σου αετού Χρυσούλα μου που είτε κόψουν την κλωστή, είτε όχι μόνο για τα ύψη γεννήθηκαν!!!!!! Πανέμορφο ποίημα όπως και ό,τι γράφεις και μοιράζεσαι μαζί μας!!!!! Την αγάπη μου…. να έχεις μια όμορφη Κυριακή και μια ομορφότερη βδομάδα!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Πλοκαμάκη Χρυσούλα

      Αγαπημένη μου Σοφία,
      πόση ομορφιά μπορεί να κρύβει ένα σχόλιο!!!!!!
      Σε ευχαριστώ πολύ…Καλή Κυριακή…..
      Όμορφα να περνάς!!!!!?????

      Απάντηση
  3. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … Κι αν κόψει κάποτ’ η κλωστή και φύγω προς τα πάνω
    πως μ’ έστειλες στα ύψη σου εγώ στο νου μου βάνω …

    Ένα ποίημα γεμάτο ουρανό, αγέρι, πέταγμα,
    ποιητική μαεστρία και την εγνωσμένη Πλοκαμάκεια αριστοτεχνικότητα,
    μόνο μελωδίες συγκίνησης μπορεί να προκαλέσει
    κι ασφαλώς έμπνευση για μας τους υπόλοιπους.

    Ένα ποίημα γεμάτο μουσική και χρωματένιους ήχους,
    έτσι για να κυλήσει πιο αναπαυτικά και ήρεμα το Σαββατιάτικο απόγευμά μας.

    Ένας χαρταετός να είστε πάντα κι εσείς Κα Πλοκαμάκη,
    έτσι, για να σας αγναντεύουν οι στύλοι απόγνωσης και να τρομάζουν!

    Να σας φοβούνται !

    Πολύ όμορφη προσπάθεια !
    Καλή Κυριακή!

    Απάντηση
    • Πλοκαμάκη Χρυσούλα

      Αγαπητέ μας κ. Π. Σκοπετέα…
      Σας έχω ποτέ πει ότι ΣΠΑΝΙΑ ο σχολιασμός ενός ποιήματος είναι σκάλες ανώτερος κι από το ίδιο το ποίημα?
      Ε, λοιπόν, μετά λόγου γνώσης σας δηλώνω απερίφραστα ότι με συγκινείτε κάθε φορά που θα διαβάσω τα σχόλιά σας…..
      Να είστε καλά και πάλι *ευχαριστώ* σας!

      Απάντηση
  4. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    *κύριο….

    Απάντηση
  5. Άννα Ρουμελιωτη

    Παρά πολύ όμορφο το ποίημα σας κυρία Χρυσουλα!!!

    Απάντηση
  6. Έλενα Σαλιγκάρα

    Όπως πάντα η ρίμα υπέροχα δοσμένη!
    Όμορφη Κυριακή!

    Απάντηση
  7. Βάσω Καρλή

    Πολύ ωραία έμπνευση. Εξαιρετικό!!! Μπράβο σου Χρυσούλα.

    Απάντηση
  8. Μάρθα Δήμου

    Πολύ ωραίο και μας ανέβασε ψηλά πολύ ψηλά, παρακολουθώντας το πέταγμα του χαρταετού.Ευχαριστώ για την όμορφη αίσθηση που μου άφησε. Επίσης συγχαρητήρια για την επιτυχία στον ποιητικό διαγωνισμό κα Χρυσούλα!!!!

    Απάντηση
  9. metalkonblog

    Μια υπέροχη προσευχή! Όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι οι προσευχές! Όχι ικεσίας, αλλά ευχαριστίας και πίστης προς το δημιουργό!
    “Κι αν κόψει κάποτ’ η κλωστή και φύγω προς τα πάνω
    πως μ’ έστειλες στα ύψη σου εγώ στο νου μου βάνω”
    Αυτή κι αν είναι δήλωση πίστης!
    Κάθε φορά που διαβάζω κείμενο σας κυρία Χρυσούλα, σκέφτομαι… Τελικά, εσείς διαλέγετε τις λέξεις για να τις πλέξετε; Η εκείνες διαλέγουν εσάς; Τόσος πλούτος! Πως μπορεί να μαζευτεί;
    Έχω την εντύπωση πως το ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ, έχει να κάνει με το ΠΛΟΚΗ ΚΑΜΩΜΕΝΗ!

    Απάντηση
  10. Αθηνά Μαραβέγια

    Μπορεί να αργώ, μα δε λησμονώ!!!
    Ένα πανέμορφο κι αισιόδοξο ποίημα, που δίνει στον αναγνώστη τα φτερά του αετού και όχι του χαρταετού!!!
    Ευχαριστώ πολύ και καλό Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου