Select Page

Σιωπηλή κραυγή

Σιωπηλή κραυγή

woman_sea_b

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Είκοσι χρόνια σιωπής
Ναρκωμένη ψυχή μες τη βουή του κόσμου
Χάθηκες νόμιζα… πέθανες…
Πόνος και χαρμολύπη!
Είσαι εδώ!
Πάντα ήσουν εδώ…
Νεκρική ερημιά και σιωπή, μα σ’ ακούω
Σπαράζεις…
Είναι η φωνή σου τόσο δυνατή!
Με διαπερνά...
Ταράζει συθέμελα το νου, τα σωθικά μου
Τα χέρια τρέμουν
Όχι από φόβο… μα από λαχτάρα!
Δε χάθηκα, μου λες
Είμαι εδώ… τα παιδικά σου όνειρα, τα ιδανικά και οι ελπίδες σου
Είμαι εδώ… δεν άλλαξα ταυτότητα
Μες στο συρφετό, τα ανούσια λόγια, τις μάταιες πράξεις
Δε χάθηκα, είμαι εδώ!
Μη με αγνοείς, με εκλιπαρείς
Κλαίω από χαρά, συγκίνηση
Ναι! Είσαι ζωντανή! Θεέ μου, είσαι ζωντανή!
Μη με προδώσεις, μου λες
Δώσ’ μου υπόσχεση… μη με προδώσεις…

Στέκομαι αμήχανη
Φοβάμαι… έχω άραγε τη δύναμη;
Κάθε βράδυ έρχεσαι και στέκεσαι εκεί, στο ίδιο σημείο
Η παρουσία σου ανεπαίσθητη, διακριτική
μα η φωνή σου… όλο και πιο δυνατή, εκκωφαντική!
Υποσχέσου μου… Μου λες, ξανά και ξανά, όλο και πιο επιτακτικά.
Μου τριβελίζεις το μυαλό
Νιώθω έναν κόμπο στο στομάχι
Μπορώ να σ’ αγνοήσω; Αλήθεια πώς;
Όχι... όχι, δεν μπορώ...
Σαράντα χρόνια χαρές, πίκρες, επιτυχίες, αποτυχίες, διαψεύσεις, ματαιοδοξίες…
Συ δε με πρόδωσες ποτέ!
Τι κι αν πληγώθηκες, μάτωσες, λύγισες;
Συ δε με πρόδωσες ποτέ!
Αγνή, ψυχή μου παιδική!
Γερνάει το σώμα, με προδίδει…
μα εσύ επιμένεις εκεί!
Να φωτίζεις τα σκοτάδια μου! Να με ξυπνάς από το λήθαργο!
Σου υπόσχομαι… Ναι, σου υπόσχομαι… Μ’ όση δύναμη έχω
Τη φωνή σου να 'χω φυλαχτό!!!
Άγρυπνη, δυνατή να σε κρατώ, σ΄ όλες τις μάχες της ζωής την αλήθεια σου να υπηρετώ.
Πάντα συνοδοιπόροι να 'μαστε ψυχή μου!!!
για να 'χει νόημα το ταξίδι, σκοπό και αξία κάθε μάχη…

_

γράφει η Κατερίνα Κακολύρη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

2 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πολύ δυνατό… Γεμάτο συναίσθημα, σπαραγμό ψυχής και συνταρακτικό λόγο…
    ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑ!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!