Σμιλευμένη Αιωνιότητα

Δημοσίευση: 3.03.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Λασπωμένος ο βρόχινος δρόμος της θλίψης’ γνωστός.
Σιωπηλή  άγνωρη σκιά ο εφιάλτης της’ επισκέπτης συχνός.
Η ξέφρενη  πνοή που αντικρίζει το απροσπέλαστο πενθεί.
Ακόρεστη μέθη το άγγιγμα του απείρου’ απουσιάζει.

Ακτινοβόλα μορφή αδημονεί αρμονικά να λάμψει,
στο βαθύ σκοτάδι της ημέρας’ η εικόνα της ασύλληπτη.
Αδιόρατο ιδανικό η μακρινή θέληση του σύμπαντος’
ατρόμητος ο ιχνηλάτης στα ζώπυρα του ποθεί να ξεδιψάσει.

Υποφέρει αβάσταχτα από το βρόντο της έμπνευσης’ κεραυνός.
Το λάθος ίσως μοιραίο’ η λαβωματιά απύθμενη, αγιάτρευτη.
Η δακρυσμένη συγκίνηση τρέμει το αναπάντεχο φύσημα του ανέμου.
Η εικόνα πρέπει κρυστάλλινη’ το φως αιώνια ακηλίδωτο.

Πυρωμένες σταγόνες η καταιγίδα της αιωνιότητας’ επικίνδυνες.
Ο γυμνός  χορευτής πάνω στις πυρακτωμένες γλώσσες βρυχήθηκε.
Εκστασιασμένο το ευφυές βλέμμα πάγωσε το άφθαρτο’ στιγμιαία.
Το αρμονικά ωραίο, το λευκό υπέρτατο… το σμίλεψε. Ω! Η ψυχή του…

 

_

γράφει ο Θεόδωρος Μαντάς

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου