Στου πυθμένα τη φωλιά

27.05.2015

 

 

Στον μούστο του δειλινού

η ώρα να ευχαριστoύμε τα κυνηγόσκυλα

έφτασε.

 

Απελπισία. 

Και ο ήλιος

ξαπλώνει ευλογιά και

μακριά ριτίδα του νερού 

 

Όπως το νόημα απλώνει εκτός 

συμφραζομένου τις ελλείψεις 

Του κρύου διπρόσωπου

μη-δονώντας καν

 

Σ’ έναν πυθμένα προφανούς,

όπου τα κυνηγόσκυλα 

Ω ναι τα κυνηγόσκυλα

ακόμα συχνάζουν 

Με τα αθώα νυχτοπούλια.

 

_

γράφει ο Χρήστος Αζούρης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Ιδιαιτερη η γραφή σας και μου αρέσει πολύ!Συγχαρητήρια!

    Απάντηση
    • Χρήστος Αζούρης

      Ευχαριστώ.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου