Στο Παρίσι

30.11.2015

 

 

Στο Παρίσι κάθε ζωγράφος στις όχθες του Σηκουάνα
τη θέση έδωσε σε δολοφόνο.
Πονά πολύ η Sacré-Cœur σαν μάνα
σαν βλέπει τα παιδιά της μες τον πόνο...

Έπεσε η νύχτα στο Παρίσι, δίχως φως, μαυρίλα,
στις γέφυρές του από κάτω τρέχει αίμα
στους κήπους Tuileries μέχρι τα φύλλα
κόκκινα γίναν αναπάντητα και λυπημένα....

 

À Paris, les peintres des quais de Seine
ont cédé leurs places a des tueurs.
Immense est du Sacré-Cœur la peine
en voyant ses enfants en douleur....

Tombée est la nuit noire, sans lumière, à Paris
et du sang coule sous ses ponts
jusqu'à ce que les feuilles du Jardin des Tuileries
soient toutes rouges et tristes sans réponse....

 

_

γράφει ο Σπύρος Μακρυγιάννης - Αργοναύτης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

9 σχόλια

9 Σχόλια

    • drmakspy

      Καλή μου συνποιήτρια, συνΔραΠαίκτρια και φίλη, σε ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια.

      Απάντηση
  1. Μάχη Τζουγανάκη

    με τι εικόνες και λίγες λέξεις έδωσες τον πόνο του Παρισιου…
    Κόκκινα τα φύλλα. λυπημένα..μα κυρίως …αναπάντητα..

    Απάντηση
    • drmakspy

      Μάχη μου αυτό ήλπιζα και χάρηκα όταν η πρωτότυπη γαλλική εκδοχή που δημοσίευσα σε γαλλική ιστοσελίδα άγγιξε, συγκίνησε και εκτιμήθηκε… Και ναι, δεν χωρούσαν πολλές λέξεις σε τόσο πόνο… Σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο…

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Σπύρο μου υπέροχο!!!
    Συγχαρητήρια!!!
    Σε αγκαλιάζω!!!

    Όμορφη μέρα!!!!

    Απάντηση
    • drmakspy

      Ευχαριστώ! Κι από μένα μια αγκαλιά!

      Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Σπύρο μου η αγκαλιά ήταν δική μου, μα κάτι έκανα και δεν βγήκε το όνομα…

    Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Για κάποιο λόγο το κινητό δεν μου βγάζει το όνομα.

    Ελένη Ιωαννάτου. Έγω η Ανώνυμη…

    Απάντηση
    • drmakspy

      Α!!!! Γι αυτό την ένοιωσα τόσο ζεστή!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου