Στο Παρίσι

30.11.2015

 

 

Στο Παρίσι κάθε ζωγράφος στις όχθες του Σηκουάνα
τη θέση έδωσε σε δολοφόνο.
Πονά πολύ η Sacré-Cœur σαν μάνα
σαν βλέπει τα παιδιά της μες τον πόνο...

Έπεσε η νύχτα στο Παρίσι, δίχως φως, μαυρίλα,
στις γέφυρές του από κάτω τρέχει αίμα
στους κήπους Tuileries μέχρι τα φύλλα
κόκκινα γίναν αναπάντητα και λυπημένα....

 

À Paris, les peintres des quais de Seine
ont cédé leurs places a des tueurs.
Immense est du Sacré-Cœur la peine
en voyant ses enfants en douleur....

Tombée est la nuit noire, sans lumière, à Paris
et du sang coule sous ses ponts
jusqu'à ce que les feuilles du Jardin des Tuileries
soient toutes rouges et tristes sans réponse....

 

_

γράφει ο Σπύρος Μακρυγιάννης - Αργοναύτης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

9 σχόλια

9 Σχόλια

    • drmakspy

      Καλή μου συνποιήτρια, συνΔραΠαίκτρια και φίλη, σε ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια.

      Απάντηση
  1. Μάχη Τζουγανάκη

    με τι εικόνες και λίγες λέξεις έδωσες τον πόνο του Παρισιου…
    Κόκκινα τα φύλλα. λυπημένα..μα κυρίως …αναπάντητα..

    Απάντηση
    • drmakspy

      Μάχη μου αυτό ήλπιζα και χάρηκα όταν η πρωτότυπη γαλλική εκδοχή που δημοσίευσα σε γαλλική ιστοσελίδα άγγιξε, συγκίνησε και εκτιμήθηκε… Και ναι, δεν χωρούσαν πολλές λέξεις σε τόσο πόνο… Σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο…

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Σπύρο μου υπέροχο!!!
    Συγχαρητήρια!!!
    Σε αγκαλιάζω!!!

    Όμορφη μέρα!!!!

    Απάντηση
    • drmakspy

      Ευχαριστώ! Κι από μένα μια αγκαλιά!

      Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Σπύρο μου η αγκαλιά ήταν δική μου, μα κάτι έκανα και δεν βγήκε το όνομα…

    Απάντηση
  4. Ανώνυμος

    Για κάποιο λόγο το κινητό δεν μου βγάζει το όνομα.

    Ελένη Ιωαννάτου. Έγω η Ανώνυμη…

    Απάντηση
    • drmakspy

      Α!!!! Γι αυτό την ένοιωσα τόσο ζεστή!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου