Συρτάρι κλειστό μιας εξόριστης μνήμης

27.03.2015

 

 

Στ’ ακροδάχτυλα η θύμηση της αφής

περίεργα ακόμη γνώριμη

παράξενα ξένη.

Ηττημένος στο ανοιξιάτικο φως

τα μαλλιά γεμάτα φθινόπωρα

η αγάπη γλιστρά απ’ τα μάτια

στην άμμο,

σκορπισμένα τα λάφυρα της τρικυμίας.

Κρυφά αναζητάς μυστικούς κώδικες

αυτούς που μιλούν για το αιώνιο του Έρωτα

και το ουράνιο πεπρωμένο

με λέξεις και σκέψεις καθαρές.

Στη σιωπή του βλέμματος

η ψυχή μετουσιωμένη,

κόντρα στους αμέριμνους καιρούς

μα η καρδιά

συρτάρι κλειστό μιας εξόριστης μνήμης.

Αισθήματα απόγνωσης

βασανίζεσαι ναι,

οι αντοχές ακολουθούν τη ροή του νερού

και χάνονται, χάνεσαι

μα πρέπει να ζήσεις

παγιδευμένος με ότι σου δίνεται

στην τρέχουσα φλυαρία του κόσμου

ναυαγός σε ξένα ναυάγια

και η ανάμνηση,

κρυμμένο σε βαθύτερο βυθό μαργαριτάρι.

 

_

γράφει η Ζωή  Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γήθος

Γήθος

Στις αποκρίσεις των ματιών μυήθηκα. Σιωπές αμείλικτες τον χρόνο αίρουν. Τις ενοχές των αστεριών αρνήθηκα. Χείλη ενδοτικά, παλμοί των άκρων σου νεύματα μαγεμένα. Κόρες χίμαιρες, αφές γυμνές στον ήλιο, με τα μαλλιά τους βράχους αγκαλιάζουν. Μέτωπα ιδρωμένα, στήθη των...

Πολύχρωμη ζωή

Πολύχρωμη ζωή

Θέλω πολύχρωμη ζωή να ζήσω μα τα χέρια μου είναι άδεια και οι φόβοι μου πολλοί. Κι οι αμαρτίες μου τρομάζουν τις σκέψεις μου. Και τα λουλούδια που δεν κρατώ, μου κρύβονται… Πολύχρωμη ζωή, πολύχρωμες σκέψεις δεν έζησα ως τώρα για να μην υπάρχετε Μου μιλάει το μυαλό μου...

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    ………..παγιδευμένος με ότι σου δίνεται

    στην τρέχουσα φλυαρία του κόσμου

    ναυαγός σε ξένα ναυάγια

    και η ανάμνηση,

    κρυμμένο σε βαθύτερο βυθό μαργαριτάρι.

    Πόσο αληθινό!!!!!!Συγχαρητήρια!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Οι αναμνήσεις των αισθήσεων χορεύουν όταν πάλεται η σιωπή και όταν σβήνει το φως του ονείρου…….

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    αρκετά δυνατό και βαθύ!!!

    Απάντηση
  4. Χαρούλα

    Κι ας άργησε, Αύριο… η χαρά καταγγέλλει τη μέρα, κι ας είναι τα παλιά όνειρα εκείνα που θα ανοίξουν δρόμο για τα καινούρια, αυτά που θα έχουν τη μνήμη της αφής όσων αγγίξαμε και μας άγγιξαν, αυτά που μας έκαναν και χαμογελάσαμε ή δακρύσαμε χαμηλώνοντας τα μάτια, ταπεινά και με σεμνότητα. Την ευγνωμοσύνη μου καταθέτω, στην αγάπη σας.

    Απάντηση
  5. Ζωή Δικταίου

    Συλλαβίζοντας λέξεις και όνειρα στη βροχή, γιατί του ανέμου χάρισα την τελευταία σελίδα… αγνοώντας τη σωσίβια συγνώμη με την ψυχή στο φως. Όταν όλα μπορεί να συμβούν από αγάπη σε μια γυάλινη νύχτα. https://www.youtube.com/watch?

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου