Επιλέξτε Page

Συρτάρι κλειστό μιας εξόριστης μνήμης

27.03.2015

 

 

Στ’ ακροδάχτυλα η θύμηση της αφής

περίεργα ακόμη γνώριμη

παράξενα ξένη.

Ηττημένος στο ανοιξιάτικο φως

τα μαλλιά γεμάτα φθινόπωρα

η αγάπη γλιστρά απ’ τα μάτια

στην άμμο,

σκορπισμένα τα λάφυρα της τρικυμίας.

Κρυφά αναζητάς μυστικούς κώδικες

αυτούς που μιλούν για το αιώνιο του Έρωτα

και το ουράνιο πεπρωμένο

με λέξεις και σκέψεις καθαρές.

Στη σιωπή του βλέμματος

η ψυχή μετουσιωμένη,

κόντρα στους αμέριμνους καιρούς

μα η καρδιά

συρτάρι κλειστό μιας εξόριστης μνήμης.

Αισθήματα απόγνωσης

βασανίζεσαι ναι,

οι αντοχές ακολουθούν τη ροή του νερού

και χάνονται, χάνεσαι

μα πρέπει να ζήσεις

παγιδευμένος με ότι σου δίνεται

στην τρέχουσα φλυαρία του κόσμου

ναυαγός σε ξένα ναυάγια

και η ανάμνηση,

κρυμμένο σε βαθύτερο βυθό μαργαριτάρι.

 

_

γράφει η Ζωή  Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    ………..παγιδευμένος με ότι σου δίνεται

    στην τρέχουσα φλυαρία του κόσμου

    ναυαγός σε ξένα ναυάγια

    και η ανάμνηση,

    κρυμμένο σε βαθύτερο βυθό μαργαριτάρι.

    Πόσο αληθινό!!!!!!Συγχαρητήρια!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Οι αναμνήσεις των αισθήσεων χορεύουν όταν πάλεται η σιωπή και όταν σβήνει το φως του ονείρου…….

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    αρκετά δυνατό και βαθύ!!!

    Απάντηση
  4. Χαρούλα

    Κι ας άργησε, Αύριο… η χαρά καταγγέλλει τη μέρα, κι ας είναι τα παλιά όνειρα εκείνα που θα ανοίξουν δρόμο για τα καινούρια, αυτά που θα έχουν τη μνήμη της αφής όσων αγγίξαμε και μας άγγιξαν, αυτά που μας έκαναν και χαμογελάσαμε ή δακρύσαμε χαμηλώνοντας τα μάτια, ταπεινά και με σεμνότητα. Την ευγνωμοσύνη μου καταθέτω, στην αγάπη σας.

    Απάντηση
  5. Ζωή Δικταίου

    Συλλαβίζοντας λέξεις και όνειρα στη βροχή, γιατί του ανέμου χάρισα την τελευταία σελίδα… αγνοώντας τη σωσίβια συγνώμη με την ψυχή στο φως. Όταν όλα μπορεί να συμβούν από αγάπη σε μια γυάλινη νύχτα. https://www.youtube.com/watch?

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου