Συρτάρι κλειστό μιας εξόριστης μνήμης

27.03.2015

 

 

Στ’ ακροδάχτυλα η θύμηση της αφής

περίεργα ακόμη γνώριμη

παράξενα ξένη.

Ηττημένος στο ανοιξιάτικο φως

τα μαλλιά γεμάτα φθινόπωρα

η αγάπη γλιστρά απ’ τα μάτια

στην άμμο,

σκορπισμένα τα λάφυρα της τρικυμίας.

Κρυφά αναζητάς μυστικούς κώδικες

αυτούς που μιλούν για το αιώνιο του Έρωτα

και το ουράνιο πεπρωμένο

με λέξεις και σκέψεις καθαρές.

Στη σιωπή του βλέμματος

η ψυχή μετουσιωμένη,

κόντρα στους αμέριμνους καιρούς

μα η καρδιά

συρτάρι κλειστό μιας εξόριστης μνήμης.

Αισθήματα απόγνωσης

βασανίζεσαι ναι,

οι αντοχές ακολουθούν τη ροή του νερού

και χάνονται, χάνεσαι

μα πρέπει να ζήσεις

παγιδευμένος με ότι σου δίνεται

στην τρέχουσα φλυαρία του κόσμου

ναυαγός σε ξένα ναυάγια

και η ανάμνηση,

κρυμμένο σε βαθύτερο βυθό μαργαριτάρι.

 

_

γράφει η Ζωή  Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    ………..παγιδευμένος με ότι σου δίνεται

    στην τρέχουσα φλυαρία του κόσμου

    ναυαγός σε ξένα ναυάγια

    και η ανάμνηση,

    κρυμμένο σε βαθύτερο βυθό μαργαριτάρι.

    Πόσο αληθινό!!!!!!Συγχαρητήρια!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Οι αναμνήσεις των αισθήσεων χορεύουν όταν πάλεται η σιωπή και όταν σβήνει το φως του ονείρου…….

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    αρκετά δυνατό και βαθύ!!!

    Απάντηση
  4. Χαρούλα

    Κι ας άργησε, Αύριο… η χαρά καταγγέλλει τη μέρα, κι ας είναι τα παλιά όνειρα εκείνα που θα ανοίξουν δρόμο για τα καινούρια, αυτά που θα έχουν τη μνήμη της αφής όσων αγγίξαμε και μας άγγιξαν, αυτά που μας έκαναν και χαμογελάσαμε ή δακρύσαμε χαμηλώνοντας τα μάτια, ταπεινά και με σεμνότητα. Την ευγνωμοσύνη μου καταθέτω, στην αγάπη σας.

    Απάντηση
  5. Ζωή Δικταίου

    Συλλαβίζοντας λέξεις και όνειρα στη βροχή, γιατί του ανέμου χάρισα την τελευταία σελίδα… αγνοώντας τη σωσίβια συγνώμη με την ψυχή στο φως. Όταν όλα μπορεί να συμβούν από αγάπη σε μια γυάλινη νύχτα. https://www.youtube.com/watch?

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου