Ταξίδι των διαυγών ανέμων

10.05.2019

Ταξίδι των διαυγών ανέμων, Συ στράτα των θαρραλέων και μοναχικών οδοιπόρων 
βαριά λαβώθηκε το αβυσσαλέο κάτασπρο αίσθημα σου, μα στο τέλος λύγισε τις μύριες πράσινες λόγχες. 

Τα τείχη της πλάνης γκρέμισες’ τσάκισες την σκυτάλη της ομιχλώδους αμαρτίας’
μα τα αυτιά του πυκνού τρυφερού δάσους… ακόμη δεν αντέχουν την ηχώ σου. 

Σαλπίζουν άγγελοι λευκοί το κάθε ελπιδοφόρο βήμα σου. 
Φωτιές τιθασευμένες χορεύουν στις όχθες της ξαστεριάς σου.
Η απληστία και η συνήθεια γονατίζουν στο λαγαρό σου κοίταγμα’
και η σκέψη σου… αμάραντο τραγούδι των σιωπηλών αιώνων.

Συ πάλεψες για την αμφιβολία της δοτής αξίας.
Συ δεν έκοψες το ρόδο του αληθινού έρωτα.
Συ ξεπέρασες αλώβητο το αμόνι της ανάγκης.
Συ δεν αναζήτησες την όαση στην ερημιά.
Συ ξεδίψασες από την χαρούμενη προοπτική των δροσερών χρωμάτων.
Συ πλάγιασες αθόρυβα στις κρυφές γωνιές του σύμπαντος!

Το ασύλληπτο τόλμημα σου άφθαρτο’ η καταγωγή σου μακρινή, κοινή.
Μια ατελείωτη νύχτα σε έμαθε να κραυγάζεις για την αγωνία της ψυχής’
ο πιο φωτεινός ήλιος σου φανέρωσε το Είναι της ουσίας… της αρχής’
μια πορφυρή βροχή σου χάρισε το σπόρο της άνοιξης… της αλλαγής.

Η σκέψη σου πια στενόχωρη… γιατί; Άγγιξες την άκρη του ονείρου,
ένιωσες την τρικυμισμένη γλαυκή αγωνία του απέραντου ωκεανού,
πότισες από την αγνή ευωδιά του χρυσού κήπου του φεγγαριού,
χίμηξες στο πιο λαμπρό φως σαν ίσος προς ίσο και δεν ταράχτηκες.

Ω! ταξίδι των διαυγών ανέμων το βλέμμα σου εγκλώβισε το αύριο… πριν μας νικήσει.

 

_

γράφει ο Θεόδωρος Μαντάς

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου