Τα αγκάθια

27.07.2016

A27_b

Τι κι αν δεν είναι ακάνθινα
Στεφάνια περιπλέξαν
Τα δίκια με τα άδικα
Σχέδια και εμπλέξαν

Φίλους καρδιακούς
Που δεν αντιμιλήσαν
Χρόνων διαβαίνανε μαζί
Ποτέ δε δυστυχήσαν

Στιγμές δεν εμαρτύρησαν
Τι κι αν εβρεθήκαν
Σε δύσκολες στιγμές
Φιλίες δεν προδοθήκαν

Μα έρχονται ξαφνικά
Μέσα και συνεντεύξεις
Αλλοδαπές απόμερες
Ξενόφερτες οι επιθέσεις

Τρόποι συμπεριφορών
Αλλοίωσης επιφέραν
Αλήθειας παραστράτημα
Κι έτσι αυτοί υποφέραν.

Τα ψέμματα εβρήκανε
Τρόπο και ξαποστάσαν
Οι αλήθειες τώρα πια
Δειλά εδιατάξαν

Τα μέλη που απαρτίζανε
Φιλία μες στα χρόνια
Πάλι να ανασκουμπωθούν
Για να τη ζουν αιώνια

Στα όνειρα που κάνανε
Στα πλάνα του μυαλού τους
Στα απόμερα στα απάτητα
Βάθη του εαυτού τους

Όπου ετριγυρνάν
Τύψεις και ενοχές τους
Μα με το καλό εζητούν
Ίαμα στις πληγές τους

Που θέλησαν και επέφεραν
Αγκάθια άλλων ανθρώπων
Που πόνεσαν συνέτριψαν
Ιδεολογίες άλλων τόπων

Μα τώρα πια το νιώσανε
Πως άλλος δε χωράει
Στη φιλία τους αυτή
Σαν το κακό τους εζητάει.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Αννιώ μου…
    Παντού αγκάθια στα γόνιμα χωράφια της ψυχής μας….Μα το καλύτερο ζιζανιοκτόνο για τα κάθε λογής παράσιτα είναι η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ και η ΣΥΧΩΡΕΣΗ!
    ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ!!!

    Απάντηση
  2. Αννα Ζανιδακη

    Χρυσουλα μουυυ Πολυ Αγαπημενη…
    Καθε σου λεξη ιαχη
    Στο ειναι της ψυχης μου
    Ιαμα και βαλσαμο
    Εισαι στη θυμηση μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου