Τα αγκάθια

27.07.2016

A27_b

Τι κι αν δεν είναι ακάνθινα
Στεφάνια περιπλέξαν
Τα δίκια με τα άδικα
Σχέδια και εμπλέξαν

Φίλους καρδιακούς
Που δεν αντιμιλήσαν
Χρόνων διαβαίνανε μαζί
Ποτέ δε δυστυχήσαν

Στιγμές δεν εμαρτύρησαν
Τι κι αν εβρεθήκαν
Σε δύσκολες στιγμές
Φιλίες δεν προδοθήκαν

Μα έρχονται ξαφνικά
Μέσα και συνεντεύξεις
Αλλοδαπές απόμερες
Ξενόφερτες οι επιθέσεις

Τρόποι συμπεριφορών
Αλλοίωσης επιφέραν
Αλήθειας παραστράτημα
Κι έτσι αυτοί υποφέραν.

Τα ψέμματα εβρήκανε
Τρόπο και ξαποστάσαν
Οι αλήθειες τώρα πια
Δειλά εδιατάξαν

Τα μέλη που απαρτίζανε
Φιλία μες στα χρόνια
Πάλι να ανασκουμπωθούν
Για να τη ζουν αιώνια

Στα όνειρα που κάνανε
Στα πλάνα του μυαλού τους
Στα απόμερα στα απάτητα
Βάθη του εαυτού τους

Όπου ετριγυρνάν
Τύψεις και ενοχές τους
Μα με το καλό εζητούν
Ίαμα στις πληγές τους

Που θέλησαν και επέφεραν
Αγκάθια άλλων ανθρώπων
Που πόνεσαν συνέτριψαν
Ιδεολογίες άλλων τόπων

Μα τώρα πια το νιώσανε
Πως άλλος δε χωράει
Στη φιλία τους αυτή
Σαν το κακό τους εζητάει.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Αννιώ μου…
    Παντού αγκάθια στα γόνιμα χωράφια της ψυχής μας….Μα το καλύτερο ζιζανιοκτόνο για τα κάθε λογής παράσιτα είναι η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ και η ΣΥΧΩΡΕΣΗ!
    ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ!!!

    Απάντηση
  2. Αννα Ζανιδακη

    Χρυσουλα μουυυ Πολυ Αγαπημενη…
    Καθε σου λεξη ιαχη
    Στο ειναι της ψυχης μου
    Ιαμα και βαλσαμο
    Εισαι στη θυμηση μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου