Τα σκουπίδια της ψυχής μου ήρθε η ώρα να πετάξω

18.05.2016

red_flowers

Κουράστηκα εδώ,

να ζω για εσένα την αγάπη που σκοτώνει 

ότι ωραίο γερνά,

ξημέρωμα σε ώρα ανατολής

γητειές του φεγγαριού, 

όταν στα μάτια γρήγορα νυχτώνει

στα χέρια αγιάζουν τα σημάδια 

μιας καρδιάς αμαρτωλής.

 

Τα σκουπίδια της ψυχής μου 

ήρθε η ώρα να πετάξω

ονειρεύομαι ακόμη 

ένα καθρέφτη μαγικό

μια φορά μονάχα φτάνει 

βαθιά μέσα να κοιτάξω

και ξυστά να προσπεράσω 

της ψευτιάς το τραγικό.

 

Μαύρη λάσπη στα φτερά μου, 

η βροχή έχει αργήσει

από το βυθό της μνήμης, 

σήκωσα λευκά πανιά

στου Αχέροντα το ρέμα

μαύρη πέτρα θα κυλήσει

με την πίκρα θα μεθύσω

και θα κόψω τα σκοινιά.

 

Στα σκαλοπάτια του σπιτιού σου, 

δίκασε η μοίρα τη ζωή

διπλοκλειδώσανε τα χείλη,

αντίο να μην ειπωθεί

απ' τα υπόγεια του Έρωτα μου 

με μια καινούρια αναπνοή

φιλώ ακριβό το φως του ήλιου 

μη μου χαθεί, μην πληγωθεί.

 

Μεθούν κι ανθίζουν τα γεράνια, 

ο Μάης στα κόκκινα γελά

πάντα με ζάλιζε η φουρτούνα 

μα δε ζητούσα τη στεριά

δεν θέλω χάρτη, ούτε πυξίδα, 

ούτε γυρεύω άλλο μπελά

την τρέλα μου ακριβά πουλάω 

με μπόρα και με ξαστεριά.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    δεν θέλω χάρτη, ούτε πυξίδα,
    ούτε γυρεύω άλλο μπελά
    την τρέλα μου ακριβά πουλάω
    με μπόρα και με ξαστεριά…

    Καλή σου μέρα Ζωή…

    Απάντηση
  2. Ζωή Δικταίου

    Ας δικαιώνεται το Φως στην καρδιά σου κι ας ανοίγει δρόμο στα όνειρα. Καλή σου μέρα Μάχη.

    Απάντηση
  3. Ζωή Δικταίου

    Ανοικτή η καρδιά στ’ αλφαβητάρι του ήλιου Άννα, να γράφει το Φως. Την αγάπη μου.

    Απάντηση
  4. Mάρθα Δήμου

    Μεθούν κι ανθίζουν τα γεράνια,

    ο Μάης στα κόκκινα γελά….
    Τί όμορφο που είναι! συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  5. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Όταν ο λόγος κυλάει σαν το νεράκι της νεροτριβής, ανακατεύοντας με μαεστρία την έμπνευση της ψυχής και τα χιράμια της καρδιάς έχουμε το υπέροχο δημιούργημά σου!
    ΜΠΡΑΒΟ ΖΩΗ!

    Απάντηση
  6. Ζωή Δικταίου

    Πόσο τρυφερά τα σχόλια σας, στις αναγνώσεις της ψυχής μου. Από καρδιάς ευχαριστώ, Ασήμίνα. Μάρθα, Χρυσούλα. Στης Αγάπης το δρόμο να σκοντάφτει τ’ όνειρο σας στο Φως.

    Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    πάντα με ζάλιζε η φουρτούνα

    μα δε ζητούσα τη στεριά… Υπέροχα λόγια… δυνατό το νόημά τους!!! Μου άρεσε πολύ…για μία ακόμη φορά θα σου πω μέσα από την ψυχή μου Ζωή…Μπράβο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου