Της ψυχής τα κρατημένα

2.08.2016

Δόλια μου ψυχή
Μην κλας και μην σπαράζεις
Τα άδικα φερσίματα
Μην τα αναπαράγεις.

Σίμωσε σε εμέ
Σου δίνω εγώ το χέρι
Να στήσουμε τώρα πια
Στα κρατημένα μας καρτέρι

Αυτά που δε μιλούν
Μονάχα ερωτούνε
Σα θα μας βρούνε μόνους μας
Κι απόκριση ζητούνε

Γιατί μας παρατήσατε
Μας βάλατε στην άκρη
Και τώρα βαλαντώνετε
Νυχθημερών στο δάκρυ;

Σωστά αποκρίνονται
Σταράτα μας τα λένε
Μα εμείς τι να κάνουμε
Παρηγοριά θέμε

Να δείξουνε σε εμάς
Μ’ ένα γλυκό τους λόγο
Πως παριστάνουμε απλά
Εμείς το γυρολόγο

Που τρέχει και αναζητά
Απελπισμένα να πάρει
Συντρίμια, κομμάτια και λοιπά
Στης ζήσης του το ζάρι

Που κι αν δεν πέτυχε
Εξάρες ή να σώσει
Το τέρμα επλησίασε
Θέλει μόνο να δώσει

Στον εαυτό του που λυγά
Και ξέρει να ανταμώνει
Τα κρατημένα του αυτού
Μέχρι να ανανεώνει

Συμβάσεις του μυαλού
Του τότε και του τώρα
Αποφυγής δε γένηκαν
Της οντότητας τα δώρα

Αποκτώντας οστά και σάρκα
Σαλπάροντας επιτυχώς στων θέλων τους τη βάρκα.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πόσα κρύβει η πονεμένη ψυχή μας!Θησαυρό συναισθημάτων….!Ας της δώσουμε τον τρόπο να τα εκφράσει!!!
    Μπράβο Άννα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου