Τη γαλήνια θλίψη

17.07.2015

 

 

Ποιό δάκρυ κύλησε

διαμάντι ακριβό

στα αφίλητα τα ωραία σου τα μάτια

ποιό φως στης νύχτας το σκοτάδι

στάθηκε απαλό

και σου 'δειξε τα αρχαία σκαλοπάτια.

Απ' το Θησείο στην παλιά την αγορά

παίζουν οι αέρηδες

στα ζάρια τους αιώνες

και εσύ σωπαίνεις

δεν αντέχεις τη βαριά κληρονομιά

ξένους αφήνεις να μιλούν

για όσα δικά σου,

μάρμαρα λευκά και Παρθενώνες.

Παλιά η κορνίζα και το τζάμι της θολό

ασπρόμαυρη απ' το χτες φωτογραφία

τη γαλήνια θλίψη μες το βλέμμα σου κοιτώ

και ξαναβρίσκω της πληγής την αφορμή

και της ζωής την πιο γλυκιά μου αμαρτία.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    …παίζουν οι αέρηδες
    στα ζάρια τους αιώνες
    και εσύ σωπαίνεις
    δεν αντέχεις τη βαριά κληρονομιά
    ξένους αφήνεις να μιλούν
    για όσα δικά σου,
    μάρμαρα λευκά και Παρθενώνες….

    τούτα τα λόγια δακρύζουν και εμένα για έναν λόγο που τον ξέρουμε όλοι μας…Μακάρι να ήταν γαλήνια η θλίψη…

    Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Αλήθειες που πονάνε οι στίχοι σας . Υπέροχο το ποίημά σας!

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Γαλιάνδρα

    Υπέροχο !!!

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    Εξαιρετικό το ποίημα σας Ζωή!!!
    Ξεχειλίζει λυρισμό και ευαισθησία!!
    Πόσο χαίρομαι πάντα να σας διαβάζω!

    Καλό σας βράδυ!!!

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό το ποίημά σας Ζωή.
    Μακάρι να μπορούσαν να το διαβάσουν όλοι οι Έλληνες, ίσως και να έβρισκαν ένα λόγο για να μην σωπαίνουν!!!

    Απάντηση
  6. Ζωή Δικταίου

    Εύχομαι στην όμορφη ψυχή σας, σε κάθε μια ξεχωριστά και με αγάπη:

    να είναι γεναιόδωρη και αφτιασίδωτη μαζί σας η ζωή πάντοτε
    και οι νύχτες σας ανώδυνες, χωρίς φόβο,
    χωρίς παρουσίες κρυμμένες στο σκοτάδι
    κι’ όταν με τις κόρες της φαντασίας και τα αερικά θα μιλάτε
    λευκή πεταλούδα να σας φέρνει τα ωραιότερα όνειρα
    και ας είναι γεμάτα σπίθες και φως από τ’ αστραφτερά τα ύψη του ουρανού
    να περιμένετε τον ερχομό της αυγής χωρίς εμπόδια και παγίδες
    και να ξεδιψάτε στην αφετηρία των όλων των πηγών.
    Μακάρι να μπορείτε να ρισκάρετε
    και να παίρνετε ορθές και ξεκάθαρες αποφάσεις
    δίχως να πληγώνετε κανένα
    μα και χωρίς να πληγώνεστε.
    Όταν βυθίζεστε στη σιωπή
    να σκέφτεστε πως
    είστε και εσείς μέρος του ακριβότερου ονείρου του σύμπαντος
    σε κάθε ξεκίνημα να έχετε την τύχη του πρωτάρη
    και σε κάθε φτασμό το στεφάνι του νικητή.

    Ευχαριστώ, Μάχη, Χριστίνα, Ελένη, Σοφία, Χριστίνα. Καλό ξημέρωμα στο αξόδευτο φως…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου