Τη γαλήνια θλίψη

17.07.2015

 

 

Ποιό δάκρυ κύλησε

διαμάντι ακριβό

στα αφίλητα τα ωραία σου τα μάτια

ποιό φως στης νύχτας το σκοτάδι

στάθηκε απαλό

και σου 'δειξε τα αρχαία σκαλοπάτια.

Απ' το Θησείο στην παλιά την αγορά

παίζουν οι αέρηδες

στα ζάρια τους αιώνες

και εσύ σωπαίνεις

δεν αντέχεις τη βαριά κληρονομιά

ξένους αφήνεις να μιλούν

για όσα δικά σου,

μάρμαρα λευκά και Παρθενώνες.

Παλιά η κορνίζα και το τζάμι της θολό

ασπρόμαυρη απ' το χτες φωτογραφία

τη γαλήνια θλίψη μες το βλέμμα σου κοιτώ

και ξαναβρίσκω της πληγής την αφορμή

και της ζωής την πιο γλυκιά μου αμαρτία.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    …παίζουν οι αέρηδες
    στα ζάρια τους αιώνες
    και εσύ σωπαίνεις
    δεν αντέχεις τη βαριά κληρονομιά
    ξένους αφήνεις να μιλούν
    για όσα δικά σου,
    μάρμαρα λευκά και Παρθενώνες….

    τούτα τα λόγια δακρύζουν και εμένα για έναν λόγο που τον ξέρουμε όλοι μας…Μακάρι να ήταν γαλήνια η θλίψη…

    Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Αλήθειες που πονάνε οι στίχοι σας . Υπέροχο το ποίημά σας!

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Γαλιάνδρα

    Υπέροχο !!!

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    Εξαιρετικό το ποίημα σας Ζωή!!!
    Ξεχειλίζει λυρισμό και ευαισθησία!!
    Πόσο χαίρομαι πάντα να σας διαβάζω!

    Καλό σας βράδυ!!!

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό το ποίημά σας Ζωή.
    Μακάρι να μπορούσαν να το διαβάσουν όλοι οι Έλληνες, ίσως και να έβρισκαν ένα λόγο για να μην σωπαίνουν!!!

    Απάντηση
  6. Ζωή Δικταίου

    Εύχομαι στην όμορφη ψυχή σας, σε κάθε μια ξεχωριστά και με αγάπη:

    να είναι γεναιόδωρη και αφτιασίδωτη μαζί σας η ζωή πάντοτε
    και οι νύχτες σας ανώδυνες, χωρίς φόβο,
    χωρίς παρουσίες κρυμμένες στο σκοτάδι
    κι’ όταν με τις κόρες της φαντασίας και τα αερικά θα μιλάτε
    λευκή πεταλούδα να σας φέρνει τα ωραιότερα όνειρα
    και ας είναι γεμάτα σπίθες και φως από τ’ αστραφτερά τα ύψη του ουρανού
    να περιμένετε τον ερχομό της αυγής χωρίς εμπόδια και παγίδες
    και να ξεδιψάτε στην αφετηρία των όλων των πηγών.
    Μακάρι να μπορείτε να ρισκάρετε
    και να παίρνετε ορθές και ξεκάθαρες αποφάσεις
    δίχως να πληγώνετε κανένα
    μα και χωρίς να πληγώνεστε.
    Όταν βυθίζεστε στη σιωπή
    να σκέφτεστε πως
    είστε και εσείς μέρος του ακριβότερου ονείρου του σύμπαντος
    σε κάθε ξεκίνημα να έχετε την τύχη του πρωτάρη
    και σε κάθε φτασμό το στεφάνι του νικητή.

    Ευχαριστώ, Μάχη, Χριστίνα, Ελένη, Σοφία, Χριστίνα. Καλό ξημέρωμα στο αξόδευτο φως…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου