Το άλλο Αιγαίο

19.04.2016

Στη δίνη ενός πολέμου
Κληθήκαν άθελά τους
Να παίξουνε τους ήρωες
Εντός εκτός ανέμου

Που έπνεε αντίθετα
Με των βαρκών τη ρότα
Εμάνιαζε φουρτούνιαζε
Τη θάλασσα όπως πρώτα

Που γύρευαν να κρυφτούν
Τα κορμάκια τους να ζεστάνουν
Όμως δε λογαριάζανε
Άλλους που τα 'χαν για να πεθάνουν

Τίποτα δε λογίζονταν
Χωρίς καμιά ευθύνη
Τα βάζαν τα στοιβάζανε
Τα παραμύθιαζαν για γαλήνη

Εκεί όπου θα έμπαιναν
Η ψυχούλα τους θα ηρεμούσε
Τη ζεστασιά τη θαλπωρή
Στων μανάδων τους το βλέμμα τους
Εκεί μόνο θα ζούσε

Μια καρδούλα μικρή
Πονεμένη πια τώρα
Που να αναλογίζονταν
Του χωρισμού την ώρα!

Αυτή που δημιούργησαν
Με θράσος και με φθόνο
Χωρίς να αναμετρηθούν
Του μισεμού τον πόνο.

Αυτόν που νοιώθει ο καθείς
Σα χάνει απ τη ζωή του
Μοναχή λύτρωση παρηγοριά
Ζει σαν ανταμώσει στα ουράνια το παιδί του.

 

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου