Το άλλο μου εγώ

9.10.2016

woman_crying_b

Τρέχω ασταμάτητα, χωρίς ν’ αλλάζω θέση,
ζω μα δεν είμαι πουθενά, τίποτα δεν μ’ αρέσει.
Ουρλιάζω μες στη νύχτα μα δεν ακούει κανείς,
ίσως γιατί δεν βγαίνει άχνα καμιάς φωνής.
Μόνο για ψέμα ακούγομαι, αναγκαίο κακό,
σε μια λίμνη μ’ αίμα πνίγεται το άλλο μου εγώ.
Αυτό που μ’ αγαπάει αλλά και με μισεί,
μα αν φύγει έρμαιο θα πάρει τη ψυχή.
Μου ρίχνει τόνους ευθύνης και άδικο δεν έχει.
Στο κρύο και στα κάτεργα το έβαλα να τρέχει.
Το βάφτησα μες σε πυρά ενός κακού αγγέλου,
το ανάγκασα να σέρνεται σα πόρνη ενός μπουρδέλου.
Και ψάχνοντας στον ουρανό ενός Θεού σημάδια,
άγρυπνο τον εκράταγα, ατέλειωτα τα βράδια.
Συνέχεια τον επότιζα τ’ αγγέλου τ’ ακριβά,
χειραγωγώντας τον, πως ειν’ όλα σωστά.
Πως δεν υπάρχει επιλογή και λύση για τον πόνο,
χαρά στην απογοήτευση και παύση για τον φθόνο.
Με τον καιρό απέκτησα ένα άχρηστο ταλέντο,
με μια πειθώ για όπλο μου, το κάνω ό,τι κι αν θέλω.
Στα σωθικά μας η φωτιά είναι ο κάλυκάς μου.
Η ανακούφιση μετά, είναι ο κόλακάς μου.
Κατά καιρούς ερχόμαστε κι οι δυο στα σύγκαλά μας
και τις κουβέντες ψάχνουμε ενός βαλέ ή μιας ντάμας.
Μα όταν αρχίσουν κήρυγμα και νιώσω δυσκολία,
αμέσως με κυριαρχεί μια εφιαλτική μανία.
Και κάνω σα σχιζοφρενής, σα σεληνιασμένος,
ένα τεράστιο κενό νιώθω και κουρασμένος.
Φιλικά τον θάνατο αρχίζω να τον βλέπω,
και σε αφιερώσεις του μαθαίνω να διαπρέπω.
Μα ετούτος επικίνδυνα συνέχεια με κορτάρει,
το λόγο αν διανοηθώ, ο νους μου θα σαλτάρει.
Κουράστηκα όμως να κουβαλώ τους παρελθόντος βάρη.
Μακάρι ν’ άλλαζα το εγώ κι αυτό εμέ, μακάρι...

-

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Υπέροχος ο μονόλογος- ποίημα σου Δώρα μου. Μου άρεσε πάρα πολύ το θέμα αλλά και η γραφής σου!!! Καλό απόγευμα!!!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    τι ποιητική πάλη γεμάτη ένταση και δυνατή ρίμα ανάμεσα στον εαυτό που θέλουμε να έχουμε και σε εκείνον που κουβαλήσαμε απο το παρελθόν…και πόσο δύσκολο να του κλείσουμε την πόρτα. Αλλο ένα ωραίο και γεμάτο ένταση ποιήμα σου Δώρα. Καλή σου μέρα

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου