Το κλειδί

12.07.2016

A32_b

Αποτυπώματα πολλά
Παρθήκαν από τότε
Που ζήτησε αναζήτησε
Ευτυχίας της το πότε

Θα ανταποκριθεί
Κάποιος και σε εκείνο
Αν θα μπορέσει να λυθεί
Μυστήριο με κάθε Βαλεντίνο

Που φαίνεται επιτυχώς
Τρέπει φυγή σε όλες
Τι κι αν το ξέρουν καθαυτού
Ερχονται καραμπόλες

Συναισθημάτων που δονούν
Το είναι τους ρυγάνε
Μα τον εαυτό τους ποδοπατούν
Οταν συνέρθουν και κοιτάνε

Τη ματαιότητα αυτή
Που ’χε καταβάλλει
Τη δύστυχη καρδούλα τους
Κι είχε συμπεριλάβει

Χίλια δυο αρώματα
Χρωμάτων τα λουλούδια
Μα οι ευτυχίες μάτια μου
Δεν κρίνονται στα τραγούδια

Που σα θα δει ο τολμηρός
Δε θα απέχει διόλου
Σχέδιο στρατηγικής
Εστήνεται παραλόγου

Φέρεται ευγενικά
Τρόπους έχει πάντα
Μα στο τέλος εκινά
Της αδύσταχτης πτυχής του μπάντα

Βρίσκεται αντιμέτωπη
Καρδιά μυαλό και γνώση
Μα το ’χει αντιληφθεί
Τι κι αν την έχει προδώσει.

Το αλάνθαστο γιατί
Το απαρηγόρητο διότι
Αφού κλειδί εθέλησε
Να παραδώσει σε τυχοδιώκτη.

Εκίνησε νήματα
Μίτους εφευρήσκε
Λαβύρινθοι πολυπληθείς
Σε ετούτους εκεί μπήκε

Μα όμως δεν εγνώριζε
Λύσεις εμπρός χαθήκαν
Χάη απόγνωσης έκδηλα
Σ’ αυτόν παραβρεθήκαν

Όποιος προσπαθεί
Να βρει την ευτυχία
Από γυάλινο κόσμο ατυχεί
Κι έρχεται η αποτυχία

Οθόνες γίναν τώρα πια
Τα μάτια μας κι αν βλέπουν
Αλήθεια κρύβεται ευθαρρσώς
Τι κι αν σκόπιμα το παραβλέπουν.

Τα πλήκτρα απόκτησαν
Υφή μα και ουσία
Αφού συμπαραστέκονται
Στου άλλου την απουσία

Μα όλα θα ’τανε καλά
Και αίσια το τέλος
Αν στοχαζόμασταν ορθά
Πως για να ’ρθει το βέλος

Κοπιάζει ο καθείς
Ανοίγει την καρδιά του
Μονάχο πρόσωπο με πρόσωπο
Ως τα γεράματά του.

Θα καταφέρει για να ζει
Με το δικό του ταίρι
Τι κι αν υπολογιστή
Εζήσαν αγάπης το λημέρι.

Τ’ αληθινό το ποθητό
Αν δεν πάρει οστά και σάρκα
Κάλλιο στείλτο αλλάργα σου
Οδήγησε τη βάρκα

Όπου τιμόνι θα κρατάς
ο καπετάνιος θα ’σαι
Σα ζυγώσεις ευτυχής
Δίπλα της να κοιμάσαι.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ο καθρέπτης της ζωής σου που αντανακλά τον δικό σου κόσμο, Αννιώ μου!
    Κράτα το κλειδί…Όχι για να κλειδώσεις αλλά να ανοίξεις τον κόσμο της καρδιάς!
    ΜΠΡΑΒΟ…..

    Απάντηση
  2. Αννα Ζανιδακη

    Τα λογια σου καθημερινα
    Βαλσμο στην καρδια μου
    Ευχαριστω σε φιλη μου
    Κι ας εισαι μακρια μου…φιλια!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου