Το κλειδί

12.07.2016

A32_b

Αποτυπώματα πολλά
Παρθήκαν από τότε
Που ζήτησε αναζήτησε
Ευτυχίας της το πότε

Θα ανταποκριθεί
Κάποιος και σε εκείνο
Αν θα μπορέσει να λυθεί
Μυστήριο με κάθε Βαλεντίνο

Που φαίνεται επιτυχώς
Τρέπει φυγή σε όλες
Τι κι αν το ξέρουν καθαυτού
Ερχονται καραμπόλες

Συναισθημάτων που δονούν
Το είναι τους ρυγάνε
Μα τον εαυτό τους ποδοπατούν
Οταν συνέρθουν και κοιτάνε

Τη ματαιότητα αυτή
Που ’χε καταβάλλει
Τη δύστυχη καρδούλα τους
Κι είχε συμπεριλάβει

Χίλια δυο αρώματα
Χρωμάτων τα λουλούδια
Μα οι ευτυχίες μάτια μου
Δεν κρίνονται στα τραγούδια

Που σα θα δει ο τολμηρός
Δε θα απέχει διόλου
Σχέδιο στρατηγικής
Εστήνεται παραλόγου

Φέρεται ευγενικά
Τρόπους έχει πάντα
Μα στο τέλος εκινά
Της αδύσταχτης πτυχής του μπάντα

Βρίσκεται αντιμέτωπη
Καρδιά μυαλό και γνώση
Μα το ’χει αντιληφθεί
Τι κι αν την έχει προδώσει.

Το αλάνθαστο γιατί
Το απαρηγόρητο διότι
Αφού κλειδί εθέλησε
Να παραδώσει σε τυχοδιώκτη.

Εκίνησε νήματα
Μίτους εφευρήσκε
Λαβύρινθοι πολυπληθείς
Σε ετούτους εκεί μπήκε

Μα όμως δεν εγνώριζε
Λύσεις εμπρός χαθήκαν
Χάη απόγνωσης έκδηλα
Σ’ αυτόν παραβρεθήκαν

Όποιος προσπαθεί
Να βρει την ευτυχία
Από γυάλινο κόσμο ατυχεί
Κι έρχεται η αποτυχία

Οθόνες γίναν τώρα πια
Τα μάτια μας κι αν βλέπουν
Αλήθεια κρύβεται ευθαρρσώς
Τι κι αν σκόπιμα το παραβλέπουν.

Τα πλήκτρα απόκτησαν
Υφή μα και ουσία
Αφού συμπαραστέκονται
Στου άλλου την απουσία

Μα όλα θα ’τανε καλά
Και αίσια το τέλος
Αν στοχαζόμασταν ορθά
Πως για να ’ρθει το βέλος

Κοπιάζει ο καθείς
Ανοίγει την καρδιά του
Μονάχο πρόσωπο με πρόσωπο
Ως τα γεράματά του.

Θα καταφέρει για να ζει
Με το δικό του ταίρι
Τι κι αν υπολογιστή
Εζήσαν αγάπης το λημέρι.

Τ’ αληθινό το ποθητό
Αν δεν πάρει οστά και σάρκα
Κάλλιο στείλτο αλλάργα σου
Οδήγησε τη βάρκα

Όπου τιμόνι θα κρατάς
ο καπετάνιος θα ’σαι
Σα ζυγώσεις ευτυχής
Δίπλα της να κοιμάσαι.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ο καθρέπτης της ζωής σου που αντανακλά τον δικό σου κόσμο, Αννιώ μου!
    Κράτα το κλειδί…Όχι για να κλειδώσεις αλλά να ανοίξεις τον κόσμο της καρδιάς!
    ΜΠΡΑΒΟ…..

    Απάντηση
  2. Αννα Ζανιδακη

    Τα λογια σου καθημερινα
    Βαλσμο στην καρδια μου
    Ευχαριστω σε φιλη μου
    Κι ας εισαι μακρια μου…φιλια!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου