Select Page

Το σημάδι

Το σημάδι

Με ένα εισιτήριο κι ένα παλτό στην πλάτη
μοναχοκόρη κίνησε ταξίδι στην αγάπη
Ήταν μικρή μα κάτεχε του ορίζοντα τα πλάτη
και δεν γελιότανε -έλεγε- από την αυταπάτη
Βρήκε βουνά, βρήκε πλαγιές ποτάμια και ρυάκια
πέρασε κάμπους και στενά κι ανήλιαγα σοκάκια
Όσες φορές ο κάματος της πήρε τα κουράγια
αντλούσε δύναμη θαρρείς να φτάσει στα μουράγια
Ποτέ της δεν εκιότεψε κι ας είχε να παλέψει
γιατ' είχε πάντα κατά νου "τη θετική τη σκέψη"
Ήταν τα νιάτα βλέπετε μοχλός και δύναμή της
το 'λεγεν η καρδούλα της μα πιότερο η ψυχή της

Εκεί κατά τα είκοσι αντάμωσ' ένα νέο
λεβέντη, μα πεντάρφανο και στην ψυχή ωραίο
Εσκίρτησ' η καρδούλα της έλαμψεν η ματιά της
κι ευχή να πάρει γύρισεν από τα γονικά της
Ήθελε όλα όμορφα να γίνουν καθώς πρέπει
έτσι τηνε διδάξανε απ΄τα μικρά της έτη

Πήγεν ο νέος στους γονείς να πάρει την ευχή τους
να τον εκάμουνε γαμπρό στο μοναχό παιδί τους
Η μάνα τον αγκάλιασε και την ευχή της δίνει
Τρανή έταν η συγκίνηση την Άγια ώρα εκείνη!
Ήθελε η θυγατέρα της να βρει την ευτυχία
Τι κι αν αυτός ήταν φτωχός; Δεν είχε σημασία

Ως ήρθεν κι ο πατέρας της για να να τον αγκαλιάσει
ένα σημάδι έκαμε το χρώμα του να χάσει
Είχε ένα γιό πολύ μακριά μεγάλο "μυστικό" του
όπου ποτέ δεν έμαθε πιο είν' το ριζικό του
Ήταν ναυτάκι αμούστακο στο μακρινό τ' Αλγέρι
όταν του έρωτα ο καρπός ήρθε χωρίς να ξέρει
Η Τζεμιλέ τον άφησε στο ψέμα της να φύγει
του είπε πως τάχα απόβαλε για την κακή της τύχη

Το βλασταρούδι του έρωτα μεγάλωσε κι αντρώθη
και γνώρισε τον έρωτα απού πολύ επόθει
Είχ' ορφανέψει δυστυχώς κοντά στην εφηβεία
μα μπόρεσε αμοναχός να πάρει δυο πτυχία
Στα εικοσιοχτώ του γνώρισε κι αυτός τον άγγελό του
που να ξερε το δύστυχο το δόλιο ριζικό του!

Ο γάμος ετελείωσε πριν καν να αρχηνήσει
Τους βρήκαν και τους δυο νεκρούς κοντά στην κρύα βρύση!

Αυτά απ' τα χρόνια τα παλιά τα είχεν ακουσμένα
μία σεβαστή γερόντισσα και τα 'χεν ειπωμένα
στην εδική μου τη γιαγιά! Κι αν μοιάζουν παραμύθι
ΣΕΝΑΡΙΟ για τη ζωή κουκί και το ρεβύθι

 

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ’ αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ’ αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

10 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ολόκληρη όμορφη ιστορία σε έμμετρο στυλ.Δύσκολο πράγμα μα την αλήθεια, μα μπορετό από τους Κρητικούς. Πολύ μου άρεσε Χρυσούλα…

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ πολύ , Λένα μου!!!!!!!!!!!!!!! Τιμή μου το σχόλιό σου! Να είσαι καλά!!!!!!!!!! Χαίρομαι που σου άρεσε το ξόμπλι του νου μου!

      Απάντηση
  2. Πόπη Κλειδαρά

    Πραγματικά, απ’ αυτές τις παλιές ιστορίες που όλοι κάπου, κάποτε, έχουμε ακούσει… Ωραίο ποίημα!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Ευχαριστώ από καρδιάς , Πόπη μου! Χαίρομαι που σου άρεσε το ποίημα μου! Υγεία να χεις! Καλό σου βράδυ!

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Υφάντρα του λόγου έγινες Χρυσούλα μου… και ύφανες ένα υπέροχο ποίημα που μοιάζει με μύθο… με παραμύθι αλλοτινών χρόνων!!! Μου άρεσε πολύ μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Ευχαριστώ πολύ , Σοφία μου! Λένε πως η ζωή είναι η καλύτερη σεναριογράφος… Κάποιοι λένε – ακόμα- πως η ιστορία είναι αληθινή!
      Να είσαι καλά!!!!!!!!!!!! Καλή σου νύχτα!

      Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Ποτέ τση δε θα πει η ζωή πού ήβρηκε την πένα
    άλλοτε βρέχει θαύματα για σένα και για μένα
    κι άλλοτε ρίχνει τσι φωθιές γεμίζει η γης καμένα…

    ομορφογραμμένη έμμετρη ζωντανή και κρητική ιστορία όπως μου αρέσει να διαβάζω και να χαίρομαι. Κάθε δίστιχο έχει ρυθμό και τέχνη. Τέτοιες ιστορίες γράφει η ζωή πράγματι. Σας ευχαριστούμε για τη γεύση. Προσωπικά σας το έχω πει όποτε σας διαβάζω γεμίζει η καρδιά μου από μυρωδιές του νησιού που αγαπώ τόσο πολύ..

    καλή σας μέρα!

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΜΑΧΗ
    Τα σχόλιά σου βάλσαμο… οι λέξεις καραμπάσι…
    που κάνουν κάθε πόνο μου αμέσως να περάσει…
    Στης πένας μου το πέρασμα ξεστάθηκεν ο χρόνος …
    κι αυτοστιγμής αισθάνθηκεν ότι δεν είναι μόνος…
    Να σαι καλά …σ’ ευχαριστώ… και πάντα εγώ θα γράφω…
    αυτά που πλάθει η σκέψη μου απ’ της ψυχής το βράχο…
    Γρανίτης είν’ η έμπνευση…κι οι αναμνήσεις σμίλη…
    εκειά σκαλίζω αμοναχή ώσπου να ‘ρθει το δείλι !!!

    Απάντηση
  6. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μια ποιητική ιστορία! Συγχαρητήρια κα. Χρυσούλα για τον τόσο όμορφο τρόπο που μας τη δώσατε!

    Απάντηση
  7. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Να είσαι καλά Έλενα! Σε ευχαριστώ πολύ!!!
    Ο μεγαλύτερος σεναριογράφος στον κόσμο είναι η ίδια η ΖΩΗ!!!
    Καλό σου βράδυ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!