Το τίποτα φοβάμαι

7.08.2016

Δε νοσταλγώ, επιθυμώ
Τα πάντα να προσφέρω
Είναι οι λέξεις χαρακιές
Θυμάμαι και υποφέρω

Μη σε τρομάζει τίποτα
Εγώ είμαι για σένα
Έρχονται στον ύπνο μου
Λες κι είναι καδένα

Που θέλει να εφαρμοστεί
Απόλυτα να ταιριάζει
Στο είναι μου εγκλωβίζεται
Κι έχει καταριμάξει

Γεγονότα που ’λαβαν
Χώρο μα και δράση
το τίποτα φοβάμαι αυτό
έχει καταδικάσει

ενοχές αμέτρητες
που ήρθαν και με βρήκαν
αφού άλλων το τίποτα
αυτοί το εξοστρακίσαν

βολές, πυρά εξόντωσαν
ζωές που ’χαν ανθίσει
μα το τίποτα φοβήθηκα
πως έδωσε τη λύση

να μην ασχοληθεί
κανένας με κανένα
σαν να ’τανε όλα βατά
περάσματα για τον καθένα

δεν τρέχει τίποτα
ακούω και υπακούω
κανέναν και τίποτα
δεν πρόκειται να ακούω

τρείς λέξεις εκαρφώθηκαν
και απέκτησανε θρόνο
συνταγή επιταγή
αντάμα με τον πόνο

αντίρρηση φέρνω εγώ
το τίποτα φοβάμαι
γιατί τρόπος αποχής
ζωής λιτής θυμάμαι

οδύνες και αναστεναγμοί
του τίποτα μη ζητάμε.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Δυνατά νοήματα στους στίχους σας!!!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Ομορφογραμένο με δυνατά νοήματα το ποίημά σας κυρία Ζανιδάκη…Μπράβο σας!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου