Το τίποτα φοβάμαι

7.08.2016

Δε νοσταλγώ, επιθυμώ
Τα πάντα να προσφέρω
Είναι οι λέξεις χαρακιές
Θυμάμαι και υποφέρω

Μη σε τρομάζει τίποτα
Εγώ είμαι για σένα
Έρχονται στον ύπνο μου
Λες κι είναι καδένα

Που θέλει να εφαρμοστεί
Απόλυτα να ταιριάζει
Στο είναι μου εγκλωβίζεται
Κι έχει καταριμάξει

Γεγονότα που ’λαβαν
Χώρο μα και δράση
το τίποτα φοβάμαι αυτό
έχει καταδικάσει

ενοχές αμέτρητες
που ήρθαν και με βρήκαν
αφού άλλων το τίποτα
αυτοί το εξοστρακίσαν

βολές, πυρά εξόντωσαν
ζωές που ’χαν ανθίσει
μα το τίποτα φοβήθηκα
πως έδωσε τη λύση

να μην ασχοληθεί
κανένας με κανένα
σαν να ’τανε όλα βατά
περάσματα για τον καθένα

δεν τρέχει τίποτα
ακούω και υπακούω
κανέναν και τίποτα
δεν πρόκειται να ακούω

τρείς λέξεις εκαρφώθηκαν
και απέκτησανε θρόνο
συνταγή επιταγή
αντάμα με τον πόνο

αντίρρηση φέρνω εγώ
το τίποτα φοβάμαι
γιατί τρόπος αποχής
ζωής λιτής θυμάμαι

οδύνες και αναστεναγμοί
του τίποτα μη ζητάμε.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Δυνατά νοήματα στους στίχους σας!!!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Ομορφογραμένο με δυνατά νοήματα το ποίημά σας κυρία Ζανιδάκη…Μπράβο σας!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου