Το ταξίδι, της Πόπης Κλειδαρά

30.04.2016

bridge-sunset-sea

Ναι. Δηλαδή όχι. Καλά δε θα αλλάξω γνώμη ξανά. Τελευταία φορά. Κάτι όμως δε μου κολλάει. Σαν κάτι να λείπει… Μετά αυτό το κάτι μοιάζει και περιττό. Ίσως αν σκεφτόμουν αλλιώς, έξω από μένα, χωρίς τα δικά μου μέτρα και σταθμά, αλλιώς ρε παιδί μου, αλλιώς!
Μα πάλι νομίζεις πέφτω σε τέλμα. Βουλιάζω, ναυαγώ και σαν ο διασώστης να λείπει απ’ τη θέση του πάλι. Γιατί να συμβαίνει αυτό; Δυσκολεύομαι, παραπαίω, φτάνω απ’ το αδύνατο στο δυνατό και θέλω να γυρίσω πίσω, να ξαναζήσω το αδύνατο. Το βρίσκω πιο ενδιαφέρον… πιο ελκυστικό…. Είναι νομίζω, να πολεμάς, να αγωνίζεσαι. Ενώ ο προορισμός είναι πάντα προορισμός, είναι εκεί. Είναι μια έκρηξη χαράς και τίποτα άλλο. Η διαδρομή είναι όλο το ταξίδι… Οι πιο πολλοί καταλήγουν εκεί, έτσι δεν είναι; Ή δεν είναι έτσι κι εκεί καταλήγει η μειοψηφία;
Όπως και να ’χει πιστεύω ότι πάντα πρέπει να γυρνάμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε… Nα έχουμε πάντα τη βάση μας. Δεν είναι κακό να γυρνάς. Λένε κοίτα μόνο μπροστά. Κι όμως, πίσω πρέπει να κοιτάς. Να κάνεις πάντα έναν απολογισμό. Να ξέρεις τα σωστά σου και τα λάθη σου. Να ξαναγίνεσαι όπως ήσουν και μετά να προχωράς για νέες περιπέτειες. Αλλιώς παραμορφώνεσαι… Xάνεις αυτό που κάποτε υπήρξες, χάνεις κι αυτό το καλύτερο που θα μπορούσες να γίνεις.

-

γράφει η Πόπη Κλειδαρά

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πολύ δυνατός μονόλογος!!!!!!!!!!!!!! ΜΠΡΑΒΟ Πόπη…Μας ταξίδεψες και μας έφερες στη βάση μας…Εκεί που πρέπει που και που να ξαναγυρνάμε!
    ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    ”ΝΑ κάνεις έναν απολογισμό και να κοιτάς τα σωστά και τα λάθη σου”λες. Και επίτρεψέ μου ΠΌΠΗ να προσθέσω :ΚΑΙ ΑΝ ΕΊΝΑΙ ΝΑ ΑΡΧΊΣΕΙς ΠΆΛΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΡΧΉ τα ίδια λαθη να κάνεις σίγουρα με μικρές μόνο παραλλαγές, ”λάθη βελτιωμένα”θα τα έλεγα αλλά πάντως λάθη!!!!! Είναι στο χούι του ανθρώπου…
    ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Σουλελέ

    Κοιτάς μπροστά αλλά τις απαντήσεις που ψάχνεις τις βρίσκεις όταν γυρνάς πίσω. Πολύ ωραίος μονόλογος, σοφές οι σκέψεις σου, Πόπη. Καλή Ανάσταση!!!

    Απάντηση
  4. Πόπη Κλειδαρά

    Σας ευχαριστώ πολύ κυρία Χρυσούλα για τα καλά λόγια. Να είστε πάντα καλά! Καλή Ανάσταση!

    Απάντηση
  5. Πόπη Κλειδαρά

    Όπως το λέτε κυρία Λένα μου. Τα λάθη συνεχίζουν πάντα να γίνονται, αλλά πρέπει να μας γίνονται μάθημα. Ευχαριστώ. Να είστε καλά! Καλή Ανάσταση!

    Απάντηση
  6. Πόπη Κλειδαρά

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Χριστίνα μου! Καλή Ανάσταση! Ό,τι επιθυμείς!

    Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχος ο μονόλογός σου Πόπη μου!!! “Λένε κοίτα μόνο μπροστά. Κι όμως, πίσω πρέπει να κοιτάς. Να κάνεις πάντα έναν απολογισμό. Να ξέρεις τα σωστά σου και τα λάθη σου”. Για μπορέσεις να διαλέξεις το σωστό δρόμο και να πας παρακάτω!!! Καλή Ανάσταση!!!

    Απάντηση
  8. Πόπη Κλειδαρά

    Καλή Ανάσταση Σοφία μου! Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ για το όμορφο σχόλιο! Να είσαι καλά και ό, τι επιθυμείς!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου