Το ταξίδι, της Πόπης Κλειδαρά

30.04.2016

bridge-sunset-sea

Ναι. Δηλαδή όχι. Καλά δε θα αλλάξω γνώμη ξανά. Τελευταία φορά. Κάτι όμως δε μου κολλάει. Σαν κάτι να λείπει… Μετά αυτό το κάτι μοιάζει και περιττό. Ίσως αν σκεφτόμουν αλλιώς, έξω από μένα, χωρίς τα δικά μου μέτρα και σταθμά, αλλιώς ρε παιδί μου, αλλιώς!
Μα πάλι νομίζεις πέφτω σε τέλμα. Βουλιάζω, ναυαγώ και σαν ο διασώστης να λείπει απ’ τη θέση του πάλι. Γιατί να συμβαίνει αυτό; Δυσκολεύομαι, παραπαίω, φτάνω απ’ το αδύνατο στο δυνατό και θέλω να γυρίσω πίσω, να ξαναζήσω το αδύνατο. Το βρίσκω πιο ενδιαφέρον… πιο ελκυστικό…. Είναι νομίζω, να πολεμάς, να αγωνίζεσαι. Ενώ ο προορισμός είναι πάντα προορισμός, είναι εκεί. Είναι μια έκρηξη χαράς και τίποτα άλλο. Η διαδρομή είναι όλο το ταξίδι… Οι πιο πολλοί καταλήγουν εκεί, έτσι δεν είναι; Ή δεν είναι έτσι κι εκεί καταλήγει η μειοψηφία;
Όπως και να ’χει πιστεύω ότι πάντα πρέπει να γυρνάμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε… Nα έχουμε πάντα τη βάση μας. Δεν είναι κακό να γυρνάς. Λένε κοίτα μόνο μπροστά. Κι όμως, πίσω πρέπει να κοιτάς. Να κάνεις πάντα έναν απολογισμό. Να ξέρεις τα σωστά σου και τα λάθη σου. Να ξαναγίνεσαι όπως ήσουν και μετά να προχωράς για νέες περιπέτειες. Αλλιώς παραμορφώνεσαι… Xάνεις αυτό που κάποτε υπήρξες, χάνεις κι αυτό το καλύτερο που θα μπορούσες να γίνεις.

-

γράφει η Πόπη Κλειδαρά

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πολύ δυνατός μονόλογος!!!!!!!!!!!!!! ΜΠΡΑΒΟ Πόπη…Μας ταξίδεψες και μας έφερες στη βάση μας…Εκεί που πρέπει που και που να ξαναγυρνάμε!
    ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!!

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    ”ΝΑ κάνεις έναν απολογισμό και να κοιτάς τα σωστά και τα λάθη σου”λες. Και επίτρεψέ μου ΠΌΠΗ να προσθέσω :ΚΑΙ ΑΝ ΕΊΝΑΙ ΝΑ ΑΡΧΊΣΕΙς ΠΆΛΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΡΧΉ τα ίδια λαθη να κάνεις σίγουρα με μικρές μόνο παραλλαγές, ”λάθη βελτιωμένα”θα τα έλεγα αλλά πάντως λάθη!!!!! Είναι στο χούι του ανθρώπου…
    ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

    Απάντηση
  3. Χριστίνα Σουλελέ

    Κοιτάς μπροστά αλλά τις απαντήσεις που ψάχνεις τις βρίσκεις όταν γυρνάς πίσω. Πολύ ωραίος μονόλογος, σοφές οι σκέψεις σου, Πόπη. Καλή Ανάσταση!!!

    Απάντηση
  4. Πόπη Κλειδαρά

    Σας ευχαριστώ πολύ κυρία Χρυσούλα για τα καλά λόγια. Να είστε πάντα καλά! Καλή Ανάσταση!

    Απάντηση
  5. Πόπη Κλειδαρά

    Όπως το λέτε κυρία Λένα μου. Τα λάθη συνεχίζουν πάντα να γίνονται, αλλά πρέπει να μας γίνονται μάθημα. Ευχαριστώ. Να είστε καλά! Καλή Ανάσταση!

    Απάντηση
  6. Πόπη Κλειδαρά

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Χριστίνα μου! Καλή Ανάσταση! Ό,τι επιθυμείς!

    Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχος ο μονόλογός σου Πόπη μου!!! “Λένε κοίτα μόνο μπροστά. Κι όμως, πίσω πρέπει να κοιτάς. Να κάνεις πάντα έναν απολογισμό. Να ξέρεις τα σωστά σου και τα λάθη σου”. Για μπορέσεις να διαλέξεις το σωστό δρόμο και να πας παρακάτω!!! Καλή Ανάσταση!!!

    Απάντηση
  8. Πόπη Κλειδαρά

    Καλή Ανάσταση Σοφία μου! Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ για το όμορφο σχόλιο! Να είσαι καλά και ό, τι επιθυμείς!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου